Ündeş nedir, Ündeş ne demek

  • Benzer sesle biten söz veya cümle

Edebi terim anlamı:

Sonlarında aynı ses öbeği bulunan kelime veya cümlelere denir. (ÜNDEŞLİK, Consonnance).

Bilimsel terim anlamı:

Hece özeği durumunda olan bir selenimin etrafında öbeklenen seslere denir: dost kelimesinde d, s, t sesleri ündegtir. ( ÜNDEŞLİK, Consonnance ).

Sesteş -anlamları ayrı söylenişleri bir- sözcüklerle yapılmış olan söz oyunu. Ör.: Eyleme vaktini zayi; deme kış yaz, oku yaz. Türleri:

tam ündeş: [es. t. cinas-ı tam] Sayı, sıra bakımından harfleri birbirine denk olan sözcüklerden oluşan ündeş.

eksik ündeş: [es. t. cinas-ı nakıs] Harfleri sayı bakımından değişik olan sözcüklerden oluşan ündeş.

ayrık ündeş: [es. t. cinas-ı mefruk]: Bir tek sözcükle bir söz öbeği arasında yapılmış olan söz sanatı. Ör. / Ruhsarını cananın ayineye benzettim / Vah vah ne hata ettim ay'ı neye benzettim?

çiftleşik ündeş: [es. t. müzdeviç, cinas-ı müzdeviç]: Ündeşlerin ikisinin de bir dizede yan yana, sonda bulunması. Ör. / Ruhların böyle diriğ etme dil-i divaneden / Şem için bu mertebe perva neden pervaneden?. (Buna yinelenmiş, dönüşük de denir.)

Fransızca'da Ündeş ne demek?:

consonnante, consonnant

Osmanlıca Ündeş ne demek? Ündeş Osmanlıca'da ne anlama gelir?:

cinas

Ündeş anlamı, tanımı:

Ündeşlik : Ses benzerliği veya birliği.

Benzer : Bazı önemsiz veya tehlikeli sahnelerde asıl oyuncunun yerine çıkan, yapı ve yüz bakımından bu oyuncuyu andıran kimse, dublör. Benzeşim. Nitelik, görünüş ve yapı bakımından bir başkasına benzeyen veya ona eş olan, benzeri, müşabih, mümasil.

 

Cümle : Dizge, sistem. Herkes. Bir yargı bildirmek için tek başına çekimli bir fiil veya çekimli bir fiille kullanılan kelimeler dizisi, tümce. Bütün, hep.

Ündeşleme : Söyleniş bakımından birbirine benzeyen, anlamları ayrı sözcükleri bir arada kullanma işi. Uyakları ündeşli deyiş. Ör. / Ben âşığım el göğüste yüz yerde / Gel efendim del sinemi yüz yerde / Yaralarım göz göz oldu yüz yerde (Gevheri) Halk yazınında bir tür halk ezgisi.

Ündeşli evirmece : : Eski yazıda yazılışları bir, okunuşları ayrı sözcüklerin kullanılmasıyle yapılan ündeş. Ör. Genc-i istiğna ararsan yokla künc-i uzleti [Fr. anagramme] Aynı harflerle yazılan sözcüklerden her biri. Ör. masa-asma, yılan -yalın. bk. evirmece.

Ündeşli mani : Söylenişleri bir, anlamları ayrı sözcükler kullanma yoluyla yapılan koşuk. Ör. / Kuleden / Ses geliyor kuleden / O kaş o göz değil mi / Beni sana kul eden / Bu koşuğun iki ündeşle yapılanına çifte Ündeşli mani: [es. t. cı-ğalı mani] denir: / Öyle mi kara gözler / Sürmeli kara gözler / Gemin deryada kaldı / Gözlerin kara gözler