Alaylı nedir, Alaylı ne demek

Alaylı; bir askerlik terimidir. Dil bilgisi yönünden Türkçe'de sıfat olarak kullanılır.

"Alaylı" ile ilgili cümle örnekleri

  • "Düriye'min güğümleri kalaylı / Fistan giymiş, etekleri alaylı" - Halk türküsü
  • "Sesi alaylı bir ahenkle kadının kulaklarına çarptı." - M. C. Kuntay

Alaylı hakkında bilgiler

Alaylı, Türkçede bir unvan ve başarıyı elde etmek için gerekli okul eğitimini görmeden kendini yetiştiren kimseye verilen bir sıfattır. Karşıtı mektepli olan alaylılık bir işi veya bir mesleği eğitim verilen okulunda okuyarak değil doğrudan doğruya usta - çırak ilişkisi içerisinde çekirdekten öğrenen kişilere verilen addır.

Kelime kökeni askerlikte erlikten yetişerek, askerî okullarda okumadan başarı gösterip rütbe alan ve yükselen subaylardan gelmektedir. Genel anlamıyla daha çok tiyatroda "alaylı oyuncular" olarak tanımlanırlar.

Alaylı ile ilgili Cümleler

  • O alaylı.
  • Bunun alaylı olup olmadığından emin değilim.
  • Ali alaylı davranıyor, değil mi?
  • Ali çok alaylı, değil mi?
  • Artık sadece alaylı biçimde kullanılan bazı ifadeler vardır.
 

Alaylı kısaca anlamı, tanımı:

Asker : Er. Topluluk düzenine saygısı olan, disiplinli. Yurdunu iyi koruyan, kahraman özelliği taşıyan. Orduda görev yapan erden generale kadar herkes. Askerlik görevi veya ödevi.

Okul : Her türlü eğitim ve öğretimin toplu olarak yapıldığı yer, mektep. Bir okuldaki öğrenci ve görevlilerin bütünü. Ekol.

Okuma : Okumak işi, kıraat.

Gösteri : Birinin, bir topluluğun kendi duygusunu gösteren sözü veya davranışı, tezahürat. Bir istek veya karşı görüşün, halkın ilgisini çekecek biçimde topluca ve açıkça yapılması, nümayiş. İlgi, dikkat çekmek için bir topluluk önünde gösterilen beceri veya oyun. Genellikle şarkı, dans vb. eğlence türlerin yer aldığı eğlence, şov. Bir şeyi tanıtmak amacıyla yapılmış olan sunum, demonstrasyon, demo. Sinema veya tiyatroda film, oyun gösterme işi.

Rütbe : Mertebe, derece, paye. Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu derece, mevki.

Subay : Silahlı kuvvetlerde asteğmenden orgeneral veya oramirale kadar rütbedeki asker.

Gerek : Gerçekleşmesi zorunlu olarak beklenen, lazım. İcap.

Eğitim : Eğitim bilimi. Çocukların ve gençlerin toplum yaşayışında yerlerini almaları için gerekli bilgi, beceri ve anlayışları elde etmelerine, kişiliklerini geliştirmelerine okul içinde veya dışında, doğrudan veya dolaylı yardım etme, terbiye.

Görme : Görmek işi, rüyet.

Mektepli : Okulda yetişmiş olan, alaylı karşıtı. Okula giden kimse, öğrenci.

Karşıt : Nitelik ve durumları birbirine büsbütün aykırı olan, zıt, kontrast.

Alay : Bir kimsenin, bir şeyin, bir durumun, gülünç, kusurlu, eksik vb. yönlerini küçümseyerek eğlence konusu yapma. Genellikle üç tabur ve bunlara bağlı birliklerden oluşan asker topluluğu. Hayvan topluluğu. Bayram, cenaze vb. törenlerde sıralı olarak giden insan topluluğu, kortej. Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluk.

 

Alaylılık : Alaylı olma durumu.

Dışı kalaylı içi alaylı : "dışı süslü, güzel görünüşlü ancak içi berbat" anlamında kullanılan bir söz.

İçi alaylı dışı kalaylı : "dışı süslü, güzel görünüşlü ancak içi berbat" anlamında kullanılan bir söz.

Yetişmiş : Gereken niteliğe veya olgunluğa erişmiş.

Müstehzi : Alaycı bir biçimde. Alaycı.

Gösterişli : Gösterişi olan. Görkemli.

Görkemli : İri yapılı, iyice serpilmiş. Büyüklüğü, görünüşü ve güzelliğiyle görenleri etkileyen, gösterişli, debdebeli, haşmetli, ihtişamlı, muhteşem, şaşaalı, şatafatlı, tantanalı, anıtsal.

Debdebeli : Görkemli.

Türkçe : Türkiye Türkçesi. Genel Türk dili.

Unvan : San.

Diğer dillerde Alaylı anlamı nedir?

İngilizce'de Alaylı ne demek? : adj. ironic, ironical, sarky, tongue in cheek, biting, jeering, sarcastic, sardonic

n. ranker

n. regiment, procession, parade, cortege, troops in line, teasing, mockery, ridicule, fun, mock, irony, banter, derision, fleet, gibe, jape, jeer, jest, jibe, leg pull, persiflage, quiz, rub, scoff, sneer, taunt, wipe

Fransızca'da Alaylı : ironique, caustique, dérisoire, sardonique

Almanca'da Alaylı : adj. ironisch, spöttisch

Rusça'da Alaylı : n. самоучка (MF)

adj. иронический, пародийный, издевательский