Antinomian türkçesi Antinomian nedir

  • Ahlaksız kişi.
  • (incilin getirdiği) ahlak kurallarına karşı gelen.
  • Ahlak kurallarına karşı gelen kimse.
  • Edepsiz kişi.
  • Eski ahit'in ahlaki kanunlarının yeni ahit'te ortaya konulan doktrinler tarafından değiştirildiğine inanan kimse (hristiyanlık).

Antinomian ingilizcede ne demek, Antinomian nerede nasıl kullanılır?

Antinomianism : İncil'in getirdiği ahlak kurallarına karşı olma. Kurtuluşun hayır işleri ile değil de lütuf kazanıldığını ileri süren hristiyan doktrini. Ahlak kurallarına karşı gelme. Ahlaksızlık. Kanunsuzluk.

Antinomians : Eski ahit'in ahlaki kanunlarının yeni ahit'te ortaya konulan doktrinler tarafından değiştirildiğine inanan kimse (hristiyanlık). (incilin getirdiği) ahlak kurallarına karşı gelen. Ahlak kurallarına karşı gelen kimse.

Antinomic : Antinomiye özgü. Antinomi ile ilgili.

Antinomies : Kanun hükümleri arasında çelişki. İki kanun arasındaki çelişki. Zıtlık. İki kanun arasındaki zıtlık. Antinomi. Çatışkı. Çelişki. Karşıtlık.

Antinomy : İki kanun arasındaki zıtlık. Çelişki. Kanun hükümleri arasında çelişki. Antinomi. Karşıtlık. Zıtlık. Çatışkı. İki kanun arasındaki çelişki.

Andantino : Andanteden daha canlı. Andantino.

Antinode : Durağan dalgaların en büyük genlikte kesimi. Dalga karnı. Karın.

 

Antinovelist : Geleneksel roman yazma tekniklerini kullanmaktan kaçınan yazar. Anti romancı.

Current antinode : Akım antinodu.

Adamantinoma : Ameloblastom. Adamantinom.

İngilizce Antinomian Türkçe anlamı, Antinomian eş anlamlısı

Sözcükler, direkt olarak Antinomian ile ilgili eş anlamlı kelimeler olmayabilir. Kelime anlamı benzer olan sözcükler olabilirler.

Adherent : Bağlı olan. Bağlı. Yandaş. Yapışık. Destekleyen. Yapışkan. Taraftar. Yapışan.

Shicer : Vicdansız kişi. Argoda dolandırıcı. Dalavereci. Üçkağıtçı. Kazıkçı.

Disciple : Mürit. Havari. Taraftar. Öndere bağlı olan kimse. Şakirt. Çömez. Talebe. Öğrenci.

Antinomian ingilizce tanımı, definition of Antinomian

Antinomian kelimesinin İngilizce - İngilizce çevirisi (English to English) : One who maintains that, under the gospel dispensation, the moral law is of no use or obligation, but that faith alone is necessary to salvation. The sect of Antinomians originated with John Agricola, in Germany, about the year. Of or pertaining to the Antinomians. Opposed to the doctrine that the moral law is obligatory.