Hayat hikayesi nedir, Hayat hikayesi ne demek

  • Bir kişinin hayatı boyunca geçirdiği önemli olaylar ve evrelerin bütünü.
  • Öz geçmiş

"Hayat hikayesi" ile ilgili cümle örnekleri

  • "Acıklı hayat hikâyesini kendi ağzından dinleyenler gözyaşlarına boğuldu." - L. Tekin

Hayat hikayesi ile ilgili Cümleler

  • O bana hayat hikayesini anlattı.
  • Sizce bana hayat hikayesini anlatmamış insanlara ne kadar güvenebilirim?
  • O, bana hayat hikâyesini anlattı.
  • Ali Mary'ye hayat hikayesini anlatmak istemedi.

Hayat hikayesi anlamı, kısaca tanımı:

Hayat : Bir kimsenin tarihsel biyografisi, hayat öyküsü, hayat hikâyesi. Canlı, sağ olma durumu. Yaşamayı sağlayan şartların bütünü. Geçim şartlarının bütünü. Yaşam. Avlu. Balkon. Canlılığı gösteren hareket, kaynaşma. Hayat biçimi, içinde yaşanılan şartların bütünü, yaşantı. Meslek. Sundurma. Yazgı. Genellikle köy ve kasaba evlerinde, üstü kapalı, bir veya birkaç yanı açık sofa.

Kişi : Eş, koca. Çekimli fiillerde ve zamirlerde konuşan, dinleyen, sözü edilen varlık, şahıs. Erkek. Oyun, roman, hikâye vb.nde yer alan kimse. Kadın veya erkeğe verilen genel ad, şahıs, zat, nefer.

Boyun : Gövdenin başla omuz arasında kalan bölgesi. Testi, şişe, güğüm gibi kaplarda dar olan üst kısım. Dağ sırtlarında geçmeye elverişli alçak yer.

 

Önemli : Politik, ekonomik, psikolojik ve askerî açıdan önemi olan, stratejik. Önemi olan, mühim, ehemmiyetli.

Olay : Önemli tarihsel olgu, fenomen. Ortaya çıkan, oluşan durum, ilgi çeken veya çekebilecek nitelikte olan her türlü iş, hadise, vaka.

Evre : Bir olayda birbiri ardınca görülen, bir işte birbiri ardınca beliren, gelişen değişik durumların her biri, aşama, safha, merhale.

Geçmiş : Arkada kalan hayat. Bugüne göre geride kalmış olan zaman, mazi. Çürümeye yüz tutmuş. Geçme işini yapmış. Birinin ölmüş ana, baba ve yakınları. Zaman bakımından geride kalmış, esbak.

Öz geçmiş : Bir kimsenin doğumundan yaşadığı güne kadar geçirdiği belli başlı evreleri içeren yazı, hayat hikâyesi, hayat öyküsü, yaşam öyküsü, hâl tercümesi, tercümeihâl, biyografi.

Öz : Bir şeyin temel ögesi, künh, zübde. Sulak, verimli yer. Bir şeyin en kuvvetli veya kıvamlı bölümü, hülasa, zübde, ekstre. "Kendine, kendi kendini" anlamlarında birleşik kelimeler türeten bir söz. İçine, arılığını, saflığını bozacak hiçbir şey karışmamış olan, saf, arı. Kan bağı ile bağlı olan, üvey olmayan. Dere, çay. Kendi, zat. Bir kimsenin benliği, kendi manevi varlığı, iç, nefis, derun, varoluş karşıtı. Bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan, hafif, gevrek ve çoğu yumuşak bölüm. Çıbanların içinde ölmüş dokudan oluşan irinle birlikte çıkan parça.