Ot nedir, Ot ne demek

Ot; bir bitki bilimi terimidir.

  • Toprak üstündeki bölümleri odunlaşmayıp yumuşak kalan, ilkbaharda bitip bir iki mevsim sonra kuruyan küçük bitkiler.
  • Esrar.
  • Bu bitkilerle yapılmış veya bu bitkilerle doldurulmuş
  • Zehir.
  • İlaç.

"Ot" ile ilgili cümle

  • "Etrafımızda uzun otlar, yalçın kayalar vardı." - A. Gündüz
  • "Ranzalardan birinin üst yatağında bir ot şilte üzerinde, soyunmadan uzanan ve iki eli ensesinin altında düşünen ben." - N. F. Kısakürek

Yerel Türkçe anlamı:

Barut.

Ezilerek meşe külü ile karıştırılmış tütün.

Enfiye.

Kılları yok etmekte kullanılan sıçanotu ve kireç karışımı.

Göz hastalığını iyileştirmek için kullanılan ev ilacı.

Biyoloji'deki anlamı:

Toprak üstü gövdeleri genel olarak yeşil renkli olan ve ikincil kalınlaşmanın olmadığı bitkiler.

Veterinerlik alanındaki anlamları:

Hayvan yemlerinin tümü.

İlaç.

Diğer sözlük anlamları:

İlaç.

Kokulu tohumlar, baharat.

İngilizce'de Ot ne demek? Ot ingilizcesi nedir?:

herb

Ot hakkında bilgiler

Otsu bitki (herbacea), ağaçsı bitkilerin aksine gövdesi sert olmayan, bir yıllık, iki yıllık ya da çok yıllık olabilen basit bitkiler. Bunlar herboloji bilimince incelenirler.

Türkçede yaygın biçimde kısaca ot (İng. herb) adıyla anılırlar. Ot (İng. grass) adı ayrıca çimen oluşturan çim ve benzeri buğdaygiller için de kullanılır.

 

Ot ile ilgili Cümleler

  • İnekler ot yemeyi sever.
  • Bir bizon günde ne kadar ot yer?
  • Dışarıdan kesilmiş ot kokusu geliyor.
  • Güneş parlarken ot kurut.

Ot anlamı, tanımı:

Ot yoldurmak : Çok zor bir iş gördürmek, çok uğraştırmak.

Ot gibi : Amaçsız, zevk almadan (yaşamak). bilgisiz, görgüsüz, değersiz olan.

Ot gibi yaşamak : Amaçsız, beklentisiz gün geçirmek.

Ot tutunmak : Vücuttaki istenmeyen kılları düşürmek için ilaç sürünmek.

Otu çek köküne bak : "kişinin kimliğini öğrenmek için soyunu sopunu bilmek gerekir" anlamında kullanılan bir söz.

Otobur : Otla beslenen (hayvan), otçul, bitkicil, herbivor.

Otyiyenler : Bitki yiyerek beslenenler.

Acı ot : Kuzey Anadolu dağlarının ormanlarında yetişen, toprak altında bilek kalınlığında kökü bulunan çok yıllık ve otsu bir bitki (Tamus communis).

Karacaot : Çörek otu. Bir tür çöpleme (Helloborus niger).

Sütlü ot : Çuha çiçeğigillerden, yaprakları salata gibi yenilen bir bitki (Glaux maritima).

Abdestbozan otu : Gülgillerden, almaşık yapraklı, yeşilimsi veya kan kırmızı çiçekler açan, idrar söktürmede ve kan dindirmede kullanılan bir bitki (Poterium spinosum).

Adamotu : Patlıcangillerden, geniş yapraklı, mavi çiçekli, meyveleri sarı, çok yıllık bir bitki, kankurutan, adamkökü (Mandragora autumnalis).

 

Ağı otu : Baldıran.

Ağızotu : Topları ateşlemek için falyaya konulan ve barutun patlamasına sebep olan madde.

Altın otu : Mayasıl otu.

Andız otu : Birleşikgillerden, nemli yerlerde yetişen, sarı çiçekli, acı ve kokulu bir ot (İnula).

Ardıç otu : Ardıç ağacının küçük bitkisi.

Avcı otu : Düğün çiçeğigillerden, kokusuz, parlak zehirli bir bitki (Adonis).

Ayrık otu : Buğdaygillerden, kökü hekimlikte idrar söktürücü olarak kullanılan yabani bir bitki (Agropyrum repens).

Bağırsak otu : Farekulağı.

Balık otu : Cava ve Malabar'da yetişen, zehirli meyvesiyle balıkları sersemleterek avlamaya yarayan bir bitki (Anamirta).

Bambul otu : Sıcak ve ılıman bölgelerde yetişen otsu veya çalı türü bir bitki (Heliotropium).

Ban otu : Patlıcangillerden, Asya, Kuzey Afrika ve Avrupa'nın sıcak bölgelerinde yetişen, hekimlikte kullanılan, uyuşturucu ve zehirli, bir veya iki yıllık otsu bir bitki (Hyoscyamus niger).

Basur otu : Düğün çiçeğigillerden, nemli ormanlarda biten, köklerinde basur memelerine iyi gelen bir madde bulunan, sarı çiçek açan küçük bir bitki (Ranunculus ficaria).

Beşparmak otu : Gülgillerden, yol kıyılarında ve çayırlarda yetişen, sürgüne karşı kullanılan bir bitki (Potentilla reptans).

Bit otu : Bitlere karşı kullanılan bir madde. Sıracagillerden, birçok çeşidi bulunan ve kuzey yarım kürede yetişen bir bitki.

Boğan otu : Düğün çiçeğigillerden, özellikle kökünde akonitin adında bir zehir bulunan bitki, kurtboğan (Acunitum napellus).

Boy otu : Baklagillerden, çiçekleri mavi, sarı veya beyaz renkli, kurutulan tohumları çemen yapımında kullanılan bir bitki (Trigonella faenum-graecum).

Burun otu : Burna çekilen tütün, enfiye.

Canavar otu : Canavar otugiller familyasının örnek türlerinden olan ve kenevirle tütün köklerinin asalaklarından biri sayılan çiçekli bitki (Orobanche ramosa).

Ciğer otu : Düğün çiçeğigillerden, çok yıllık otsu bir bitki (Hepatica).

Çalgıcı otu : Turpgillerden, kurak yerlerde yetişen bir bitki cinsi (Sisymbrium).

Çayır otu : Buğdaygillerden, kuru ve kireçli yerlerde yetişen küçük bir ot, fleol (Phleum pratense). Çayır oluşturan çeşitli bitkilerin genel adı.

Çiriş otu : Zambakgillerden, beyaz çiçekli bir bitki (Asphodelus).

Çivit otu : Baklagillerden, yapraklarından çivit çıkarılan bir tür bitki (İndigofera). Turpgillerden, yapraklarından mavi boya çıkarılan bitki (İsalis tinctoria).

Çöreotu : Çörek otu.

Çörek otu : Düğün çiçeğigillerden, çiçekleri sapının ucunda bulunan otsu bir bitki, karacaot, çöreotu (Nigella damascena). Bu bitkinin hamur işlerine lezzet ve koku vermek için ekilen, susam iriliğindeki siyah tohumu, çöreotu.

Dağ dalak otu : Yüksekliği 5-10 santimetre olan, yere yatık ve çiçekleri soluk sarı renkli bir tür dalak otu (Teucrium montana).

Dalak otu : Ballıbabagillerden, Akdeniz çevresinde kuru yerlerde yetiştirilen, yüz kadar türü bulunan, güçlendirici, uyarıcı ve yara sağaltıcı olarak kullanılan otsu veya odunsu bitki, duvarsedefi (Teucrium chamaedrys).

Danakıran otu : Salepgillerden, bataklık yerlerde yetişen bir bitki (Epipactis).

Deli otu : Turpgillerden, bahçelere süs olarak dikilen bir bitki, kuduz otu (Alyssum).

Dereotu : Maydanozgillerden, ince yapraklı, bazı yemeklere konulan güzel kokulu bir bitki (Anethum).

Dilotu : "Çok konuşmak" anlamındaki dilotu yemek deyiminde geçen bir söz.

Diş otu : Diş otugillerden, kurak ve çorak yerlerde yetişen, çok yıllık ve otsu bir bitki, Mısır anasonu, kurşun otu (Plumbago europea).

Dolama otu : Dolama otugillerden, çiçekleri küçük, yeşil veya beyaz bir bitki (Paronychia serpilifolia).

Dolma otu : Dolma otugillerden, çiçekleri küçük, yeşil veya beyaz bir bitki (Paronychia serpilifolia).

Domuz ayrık otu : Buğdaygillerden, tarıma zararlı bir bitki (Cynodon dactylon).

Domuz otu : Kumsallarda ve kayalıklarda yetişen sarı çiçekli ot.

Dulaptal otu : Dulaptal otugillerin örnek bitkisi olan, Kuzeydoğu Anadolu dağlarında yetişen, çiçekleri güzel kokan, çalı görünüşünde, çok yıllık bir bitki (Daphne mezereum).

Dulavrat otu : Birleşikgillerden, hekimlikte kullanılan bir bitki (Arctium tomentosum).

Eğir otu : Dere ve durgun su kenarlarında yetişen, 50-125 santimetre yüksekliğinde, çok yıllık ve otsu bir bitki, eğir kökü (Acorus calamus).

Eğrelti otu : Eğrelti otugillerden, kumlu yerlerde yetişen, 150 santimetre kadar yükselebilen, tıpta bağırsak kurtlarını düşürmek için kullanılan çok yıllık ve otsu bir bitki, aşkmerdiveni, eğrelti, fujer (Driopteris filix-mas).

Engerek otu : Hodangillerden, türleri süs bitkisi olarak yetiştirilen, yaprakları sert tüylü bir ot (Echium vulgare).

Esrar otu : Hint keneviri.

Eşek otu : Evliya otu.

Evliya otu : Baklagillerden, hayvanlara yedirilmek için ekilen bir bitki, eşek otu (Onobrychis).

Fare otu : Sütleğengillerden, mavi çiçekli, tohumları fare zehri olarak kullanılan bir bitki.

Fıtık otu : Kızılyaprak.

Gebre otu : Sürekli yeşil kalan çalı görünümünde bir bitki, kebere, kapari (Capparis).

Gelin otu : Güveyfeneri.

Geyik otu : Sedef otugillerden, bahçelerde süs olarak yetiştirilen güzel kokulu bir bitki (Dictamnus fraxinella).

Göbek otu : Yaprakları etli, otsu bir bitki (Umbilicus pendulinus).

Güzelavrat otu : Patlıcangillerden, atropin denilen zehirli ilacın çıkarıldığı pis kokulu, çok yıllık ve otsu bir bitki, belladonna (Atropa belladonna).

Hamam otu : Vücuttaki gereksiz kılları almak amacıyla çamur kıvamına getirilip sürülen toz.

Hasır otu : Hasır otugillerden, bataklıklarda yetişen düz, ince uzun ve dayanıklı olan yaprakları kıtık yapmaya, hasır ve zembil örmeye yarayan bir saz, su kamışı, kofa, kiliz (Typha).

Horozcuk otu : Turpgillerden, eskiden kuduzun ilacı sanılan, güzel kokulu bir dağ bitkisi, yaban teresi (Lepidium campestre).

İdris otu : Bir tür ayrık otu.

İmparator otu : Maydanozgillerden, baharlı ve yakıcı olan kökü hekimlikte kullanılan bir ot (Peucedaum imperatoria).

Kabakulak otu : Lohusa otu.

Kanarya otu : Çuha çiçeğigillerden, tohumları kafes kuşlarına yem olarak verilen bir bitki (Alsine media).

Kandıra otu : Buğdaygillerden, çok yıllık, sürünücü, otsu bir bitki (Calamagrostis).

Kan otu : Gelincikgiller familyasından kan kırmızı renkte çok yıllık zehirli bir bitki.

Kartallı eğrelti otu : Yurdumuzun kıyı bölgelerinde sık rastlanan, yaprak sapının enine kesiti mikroskop altında iki başlı bir kartalı andıran, büyük yapraklı bir tür eğrelti (Pteridium aquilinum).

Kasık otu : Karanfilgillerden, saz biçiminde ince sapları olan, güzel çiçekler açan, kasık yaralarına yararlı sayılan bir bitki (Herniaria hirsuta).

Kaşık otu : Karanfilgillerden, saz biçiminde ince sapları olan, güzel çiçekler açan, kasık yaralarına yararlı sayılan bir bitki (Herniaria hirsuta).

Kedi otu : İki çeneklilerden, kök sapı hekimlikte kullanılan bir bitki (Valeriana).

Kelebek otu : Bir cins yaban yoncası.

Kene otu : Hint yağı ağacı.

Kıl otu : Dağlık çayırlarda yetişen ince ve sert yapraklı bir bitki (Nardus).

Kırlangıç otu : Gelincikgillerden, çiçekleri altın ve limon sarısı renginde olan, tanelerinden asitsiz bir yağ elde edilen çok yıllık ve otsu bir bitki (Chelidonium majus).

Kokulu çayır otu : Buğdaygillerden, çayırlarda yetişen, hayvanlar için iyi bir yem olan güzel kokulu bitki (Anthoxanthum odoratum).

Kovan otu : Oğul otu.

Koyun otu : Kızılyaprak.

Kuduz otu : Deli otu.

Kum otu : Uyuz otu.

Kurbağa otu : Düğün çiçeğigillerden bir bitki (Bufonia).

Kurşun otu : Diş otu.

Kuş otu : Yol kenarları, duvar dipleri ve bahçelerde yetişen bir yıllık ve otsu bir bitki (Stellaria media).

Küstüm otu : Baklagillerden, dokunulduğunda yaprakları pörsüyen bir bitki, küseğen, küskün (Mimosa pudica).

Limon otu : Kışın yapraklarını döken, salkım çiçekli bir ağaççık (Lippia citriodora).

Lohusa otu : İki çeneklilerden, çiçekleri koyu kahverengi ve pis kokulu, tırmanıcı bir bitki, kabakulak otu, karaasma, kurtluca, zeravent (Aristolochia).

Marsıvan otu : Birleşikgillerden bir cins kokulu bitki (Tanacetum balsamita).

Mayasıl otu : Bir deri hastalığına karşı kullanılan, pek çok çeşidi bulunan bitki türleri, altın otu.

Melek otu : Maydanozgillerden, su kenarlarında yetişen, çiçekleri yeşilimtırak beyaz çok yıllık bir bitki (Angelica sylvestris).

Mercan otu : Karanfilgillerden, nemli yerlerde yetişen, yaprakları karşılıklı, çiçekleri beyaz, çok yıllık otsu bir bitki (Sagyna procumbens).

Meyhaneci otu : Çobandüdüğü.

Misk otu : İki çeneklilerden, 50-100 santimetre boyunda, sarımtırak renkli, şeker, uçucu yağ, A ve B vitaminleri içeren güzel kokulu bir bitki (Calamintha officinalis).

Mübarek otu : Birleşikgillerden, sarı çiçekli, bir yıllık ve otsu bir bitki (Cnicus benedictus).

Nevruz otu : İki çeneklilerden, çiçekleri aslanağzına benzeyen, türlü renkte, taşıdığı glikozit sebebiyle iç söktürücü olarak kullanılan bir kır bitkisi, nevruz (Linaria vulgaris).

Nezle otu : Pisik otu.

Oğul otu : Ballıbabagillerden, 20-150 santimetre yüksekliğinde, tıpta yapraklarından yararlanılan çok yıllık ve otsu bir bitki, kovan otu, melisa (Melissa officinalis).

Oltu otu : Pire otu.

Ökse otu : Ökse otugillerden, elma, armut, ıhlamur, kiraz, erik vb. ağaçların dalları üzerinde asalak olarak yaşayan, üzüme benzer yemiş veren, saplarından ökse çıkarılan bitki, burç (II) (Viscum album).

Öksürük otu : Gövdesi pullarla kaplı, sarı çiçekli, ekin tarlaları için zararlı, çok yıllık ve otsu bir bitki (Tussilago farfara).

Ölmez otu : Beyaz, mor veya parlak kızıl renkte çiçek açan otsu bitki (Xeranthemum).

Pamuk otu : Papirüs familyasından, bataklıklarda yetişen bir bitki, bataklık keteni (Eriophorum).

Panzehir otu : Küçük, beyaz çiçekli, kökü zehirli, çok yıllık ve otsu bitki (Cynanchum acutum).

Pelin otu : Pelin.

Pire otu : Yüksekliği 25-50 santimetre olan, parçalı yapraklı, soluk veya koyu pembe çiçekli, böcekleri özellikle pireleri öldürmek amacıyla kullanılan otsu bir bitki, Oltu otu, pirekapan (Tanacetum coccineum).

Pisik otu : Çok yıllık, 25-50 santimetre yüksekliğinde, kokusu kuvvetli, koyu mor çiçekli, yaprakları çorba ve yemeklere koku vermek için kullanılan otsu bir bitki, nezle otu (Nepeta racemosa).

Pisipisi otu : Buğdaygillerden, tarla ve yol kenarlarında kendi kendine biten bir tür arpa (Hordeum murinum).

Sabun otu : Çöven.

Sakar otu : Yuvarlak başlı, pembe veya beyaz çiçekli çalı tipi bir bitki (Dorycnium).

Sancı otu : Tüylü dalak otu.

Sarımsak otu : Turpgillerden, beyaz, küçük çiçekli, ovulduğunda sarımsak kokusu veren bir bitki, sarımsak hardalı (Alliaria petolata).

Sedef otu : Sedef otugillerden, 50 santimetre kadar yükselebilen, özel kokulu, sarı çiçekli ve hekimlikte kullanılan, çok yıllık bir ağaççık (Ruta graveolens).

Selam otu : Maydanozgillerden, 1-2 metre boyunda, pis kokulu, hekimlikte kullanılan bir bitki (Levisticum).

Semizotu : Semizotugillerden, etli ve mayhoş yaprakları sebze olarak yenilen otsu bir bitki, semizot (Portulaca oleracea).

Sıçanotu : Arsenik.

Sıraca otu : Sıracagillerden, birçok türünün kökleri hekimlikte kullanılan bir bitki (Scrophularia).

Siğil otu : Kalınca yaprakları, çıban ve yarayı işletip iyileştirmekte kullanılan, labadaya benzer bir çeşit ot.

Sinir otu : Sinir otugillerden, çiçekleri tek bir sapın ucunda başak durumunda, birçok yabani türü bulunan ve hekimlikte kullanılan bir bitki (Plantago).

Solucan otu : Birleşikgillerden, Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerinde yetişen, 15-35 santimetre yüksekliğinde, yuvarlak yapraklı çiçekleri solucan düşürücü olarak kullanılan çok yıllık ve otsu bir bitki (Pelargonium endlicherianum).

Sökü otu : Baklagillerden, kumlu topraklarda yetişen bir bitki (Ornithopus).

Süpürge otu : Fundagillerden, çiçekleri pembe, küçük bir çana benzeyen, işlenmemiş topraklar üzerinde yetişen, kökünden ağızlık, dallarından kaba süpürge yapılan, çalı görünüşünde bir bitki, süpürge çalısı, funda, erika (Erica).

Süt otu : Süt otugillerden, Kuzey Amerika'da yetişen, kökleri hekimlikte kullanılan otsu bir bitki (Polygala vulgaris).

Şerbetçi otu : Yaprakları karşılıklı, sapı sarılgan olan, çiçekleri yumurtamsı kozalaklara dönüşen ve kozalaklarından bira yapımında yararlanılan çok yıllık ve otsu bir bitki (Humulus lupulus).

Şeytan otu : Maydanozgiller familyasından nemli yerlerde yetişen mavi çiçekli çok yıllık bir bitki (Seabiosa ukranica).

Şifa otu : Demet hâlinde çiçek açan ve küçük bir saraypatına benzeyen otsu bir bitki (Erigeron).

Tarak otu : Tarak otugillerden otsu bir bitki (Dipsacus).

Taşkıran otu : Taşkırangillerden, bazı türleri süs bitkisi olarak yetiştirilen, saplarının parçalanmasıyla üreyen bir bitki, taşkıran (Saxifraga).

Tavşancıl otu : Maydanozgillerden, nemli yerlerde yetişen, körpesi bazı yerlerde hayvan yemi olarak kullanılan bir bitki (Heracleum).

Turp otu : Turp cinsi bir ot.

Tükürük otu : Zambakgillerden, 20-30 santimetre yüksekliğinde, küçük, beyaz veya sarı çiçekli, otsu ve çok yıllık bir bitki (Ornithogalum umbellatum).

Türüz otu : Hanımeligillerden, sarı, kırmızı çiçekli, güzel kokulu ve tırmanıcı bir süs bitkisi (Leonicera japonica).

Tüylü dalak otu : Yüksekliği 10-40 santimetre olan, yatık veya dik, gri veya beyaz tüylü, çok yıllık bir tür dalak otu, acı yavşan (Teucrium polium).

Uyuz otu : Hekimlikte uyuza karşı kullanılan çiçekli bitki, kum otu (Scabiosa rotata).

Yakı otu : Küpe çiçeğigillerden, kırmızı veya pembe çiçekli, sulak yerlerde yetişen, küçük bir süs bitkisi (Epilobium).

Yapışkan otu : Isırgangillerden, duvarlar üzerinde gelişen, yaprakları yapışkan bir bitki (Parietria).

Yara otu : Halk arasında yaralara iyi geldiğine inanılan bitki.

Yavşan otu : Sıracagillerden, mavi ve beyaz renkte çiçekler açan, kokulu, acı, kaynatılıp suyu ilaç olarak içilen bir bitki, yavşan (Artemisia).

Yoğurt otu : Kökboyasıgillerden, çiçekli dal uçlarında sütü kestirmekte kullanılan maya bulunan, bir yıllık veya çok yıllık otsu bitki, çobansüzgeci (Galium).

Yüksük otu : Sıracagillerden, kalp hastalıklarının iyileştirilmesinde kullanılan bir alkaloit veren, çiçekleri yüksük biçiminde olan bitki (Digitalis purpurea).

Zemberek otu : Atkuyruğu.

Zembil otu : Buğdaygillerden, ayrık otuna benzeyen, çorak yerlerde yetişen bitki (Briza).

Ciğer otları : Yaprakları kara yosunlarından bir bitki sınıfı.

Sinir otları : İki çenekli, çiçekli bitkiler takımı.

Zehir : Organizmaya girdiğinde kimyasal etkisiyle fizyolojik görevleri bozan ve miktarına göre canlıyı öldürebilen madde, ağı, sem. Büyük üzüntü, acı, keder, sıkıntı.

İlaç : Çare, önlem. Bir hastalığı iyi etmek veya önlemek için türlü yollarla kullanılan madde, em, deva.

Esrar : Hint kenevirinden çıkarılan ve kullanılacak miktara göre uyarıcı, sarhoş edici veya uyuşturucu etkileri olan bir madde. Gizler, sırlar.

Ot aşı : Ispanak ve ıspanaktan yapılan yemek. Madımalak yemeği.

Ot atmak : Tütün ve meşe külü karışımını emmek.

Ot beli : Ateş küreği.

Ot çalgını : Ağılı ot yiyerek hastalanan hayvan.

Ot çanağı : Ezilmiş tütün ve meşe külü karışımını cepte taşımakta kullanılan küçük kap.

Ot çekirgeleri : Ekinler için zararlı türleri de bulunan uzun duyargalı ve genel olarak yeşil renkli düzkanatlılar familyası; yeşil çekirgeler.

Ot daşı : Fırınlarda, tandırlarda kullanılan ateşe dayanıklı, göz göz delikli, siyah renkli bazalt taşı.

Ot doğrama makinesi : Elle veya motorla çalıştırılan, taze veya kuru otu belli uzunluktaki parçalar hâlinde doğrayan, bazılarında püskürtme tertibatı da bulunan motorlu araç.

Ot ekmeği : Yenecek otlardan yapılmış katmer gibi ekmek.

Ot gecesi : Saray mutfağının, tatlıların pişirilmesine ayrılan bölümünde, yılda bir kez macunların pişirildiği şenliklerin düzenlendiği gece.

Diğer dillerde Ot anlamı nedir?

İngilizce'de Ot ne demek? : [OT (Old Testament) ] n. first division of the Christian Bible; Jewish Bible (including the Law, the Prophets, and the Writings)

adj. herbal, herby, herbaceous

n. grass, herb, weed, hay, hashish, joint, greenstuff, herbage, pasturage, pasture, vegetable

Fransızca'da Ot : herbage [le], herbe [la], fourrage [le], pâture [la]

Almanca'da Ot : das Kraut

Rusça'da Ot : n. трава (F), лекарственный: лекарственная трава (F), яд (M)

adj. травяной

n. анаша (F), травка {сл.} (F)