Palmiyegiller nedir, Palmiyegiller ne demek

Palmiyegiller; bir bitki bilimi terimidir.

  • Genellikle sıcak bölgelerde yetişen, basit bir kongövde ve bunun tepesinde yelpaze biçiminde telek damarlı yaprakları olan, hurma ve Hindistan cevizi ağaçlarını içine alan bir familya

Biyoloji'deki anlamı:

Odunsu çalı ya da ağaç şeklinde, genel olarak dalsız, bazen çatallı dallı, yaprakları almaşlı ve parçalı, çiçekleri ışınsal simetrili, er dişi, nadiren tek eşeyli, meyveleri eriksi ya da kabaksı olan sıcak bölge bitkileri.

Palmiyegiller hakkında bilgiler

[Bakınız: palmiye]

Palmiyegiller kısaca anlamı, tanımı:

Palmiye : Palmiyegillerden olan ağaçların genel adı.

Genel : Herkesin yararlanabileceği (yer, nesne). Bir şeye veya bir kimseye özgü olmayıp onun bütün benzerlerini içine alan, umumi. Ayrıntıları göz önüne alınmayarak bütünü bakımından ele alınan. Yetkisi ve sorumluluğu çok olan. Bir genelleme sonucunda elde edilen.

Sıcak : Havadaki yüksek ısı. Dostça olan, sevgi dolu. Sıcak yer. Yakmayacak derecede ısısı olan, yakmayacak kadar ısı veren, soğuk karşıtı. Hamam. Isısı yüksek olan, çok ısınmış.

Bölge : Vücut yüzeyinde sınırları belli herhangi bir bölüm, nahiye. Sınırları idari, ekonomik birliğe, toprak, iklim ve bitki özelliklerinin benzerliğine veya üzerinde yaşayan insanların aynı soydan gelmiş olmalarına göre belirlenen toprak parçası, mıntıka.

 

Basit : Süssüz, gösterişsiz. Kolay. Yapılması veya anlaşılması kolay olan, karışık olmayan, bayağı. Bilgi ve görgüsü sınırlı olan, bayağı, görgüsüz. Her zaman rastlanan, özelliği olmayan, olağan.

Kongövde : Palmiyelerde olduğu gibi, üzerinde yaprak kalıntıları, izleri bulunan dalsız, budaksız gövde.

Tepe : Bir yerin, bir nesnenin vb.nin üstü, hizası. Bakışım ekseni bulunan bir eğrinin veya yüzeyin bu eksenle kesişme noktalarından her biri. Yüksekliği genellikle birkaç yüz metreyi geçmeyen, çok kez tek başına, yamaçları yatık yer biçimi. Başın üst, kafatasının iki kulak arasında kalan bölümü. Birinin yanı başı, baş ucu. İkizkenar bir üçgende eşit kenarların kesişme noktası. Çokgende veya çok yüzlüde köşelerden her biri. Bir şeyin en üstteki bölümü.

Yelpaze : Sallandığında küçük bir hava akımı yapan ve özellikle yüzü serinletmeye yarayan, katlanabilir, taşınabilir araç. Bu biçimde olan. Çeşitlilik.