Parmak alfabesi nedir, Parmak alfabesi ne demek

  • İşitme engellilerce kullanılmak üzere her harf için parmakların değişik durum alması ile oluşturulan alfabe

Parmak alfabesi hakkında bilgiler

Parmak alfabesi (İngilizce: Fingerspelling veya dactylology), yazı sistemi kullanılarak harflerin veya sayı sistemi kullanılarak sayıların el ve parmaklar ile temsili şekilde kullanılmasıdır. Bu alfabe işitme engellilerin eğitimi ve iletişimi amacıyla işaret dili olarak tüm dünyada yaygın bir biçimde kullanılmaktadır. Dünya üzerinde kullanılan bir işaret dili olan parmak alfabesinde zamanla ülkelere göre bazı küçük değişiklikler oluşmuştur. Tarihte parmak alfabesi, şifrelerde ve kolay hafızada tutma teknikleri ile dini eğitimler de dahil olmak üzere veya benzer şekillerde pek çok alanda kullanılmıştır.

Elle iletişim farklı haberleşme türlerinde olduğu gibi görsel veya dokunsal imza olarak algılanıp uygulanabilir. Parmak alfabesi en basit şekli ile, el ile boşluğa çizilerek gösterilen harflerin takip edilerek anlaşılması olarak uygulanabilir. Bu iletişim Amerikan İşaret Dili , Fransız İşaret Dili ve İrlanda İşaret Dilinde olduğu gibi tek elle veya İngiliz İşaret Dilinde olduğu gibi iki el kullanılarak da uygulamada farklılıklar gösterebilir.

Dünya'da çok fazla kullanılan günümüzdeki modern Latin alfabesi ve aynı dil ailesindeki Eski Latince'yi temsil için kullanılan iki tür parmak (el) alfabesi bulunmaktadır. Günümüz Latin alfabesi için kullanılan parmak alfabesinin tarihi 15. yüzyıldan itibaren Avrupa'da kullanılmaya başlanmış ve geçmişi takip edilebilmiştir. Bu parmak alfabesi genel olarak tek el kullanılarak üretiliyordu. Bu alfabe ilk olarak İspanyol rahipler tarafından üzerinde çalışılarak kullanılmaya başlandığı açıklanmış ve 18. yüzyılda Paris'te bulunan Charles-Michel de L'Épée İşitme Engelliler Okulu tarafından kabul edilerek kullanılmaya başlanılmıştır. Daha sonra burada parmak alfabesini öğrenen eğitimciler tarafından 19. ve 20. yüzyılda öncelikle Paris'teki işitme engelliler toplulukları arasında yayılmaya başlamıştır. Zamanla yayılan parmak alfabesi, fonetik değişikliklerin getirdiği özel karakterlerin kullanılması zorunluluğu ile uygunsuz kelimelerin kullanılmasından dolayı, yerel formlara uyarlanarak ikinci elinde kullanılmaya başlandığı ufak değişikliklere uğramıştır. Parmak alfabesinin günümüz çağdaş kullanımlarında Amerikan İşaret Dili ve Uluslararası İşaret Dili uygulamaları bulunmaktadır.

 

İki el kullanılarak uygulanan işaret dillerine örnek olarak; İngiltere, İskoçya, Galler, Eski Yugoslavya ve Türk işaret dilleri gösterilebilir. BANZSL grup dili ile Türkçe'de örneğin; b, c, d, k ( p, ç, t, k ) gibi sessiz harfler ve a, e, i, o ve u ( İ, ö, ü ) gibi sesli harflerin parmak alfabesinde kullanılmasında benzer temsili el hareketleri bulunur.

Parmak alfabesi anlamı, kısaca tanımı:

 

İşitme : İşitmek işi. Duyma, sema.

Engelli : Vücudunda eksik veya kusuru olan. Engeli olan, mânialı.

Kullanılmak : Kullanma işine konu olmak.

Harf : Dildeki bir sesi gösteren ve alfabeyi oluşturan işaretlerden her biri, kod.

Parmak : Bir tekerleğin merkezinden çemberine kadar uzanan çubukların her biri. İnç. Bir işe karışmış olma ilgisi. İnsanda ve bazı hayvanlarda ellerin ve ayakların son bölümünü oluşturan, boğumlu, oynak, uzunca organların her biri. Arşının yirmi dörtte biri. Eni bu organ kadar olan. Koyu sıvılara daldırıp çıkarıldığında bu organa bulaşan miktar kadar olan.

Alfabe : Bir dilin harflerini tanıtarak okuma öğrenmeyi sağlayan kitap. Bir dilin seslerini gösteren, belirli bir sıraya göre dizilmiş belli sayıda harfin bütünü, abece, yazı. Bir işin başlangıcı.

Alfa : Kuzey Afrika'da ve İspanya'da yetişen ve kâğıt, ip, halı yapımında kullanılan bir bitki (Stipa tenacissima). Yunan alfabesinin birinci harfi.

Değişik : Çok hastalık geçirerek gelişmemiş çocuk. Farklı. Değiştirilmiş, muaddel. Yedek iç çamaşırı, giyecek. Alışılmışın dışında bir özelliği bulunan.

Durum : Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon. Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri. Duruş biçimi, konum, tavır. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl.

Sistem : Yol, yöntem. Bir aracı oluşturan düzen, düzenek, tertibat. Model, tip. Dizge. Düzen. Bir sonuç elde etmeye yarayan yöntemler düzeni.

Temsil : Oyun. Birinin veya bir topluluğun adına davranma. Söz gelişi. Özümleme.

Şekil : Biçim. Toplumsal bir bütünün kuruluş biçimi. Bir konuyu açıklamaya yarayan resim veya çizim. Bazı matematiksel varlıkların gösterilmesine yarayan resim. Bir kavramın, düşüncenin, olayın veya işin değişik oluş biçimi. Davranış biçimi, tutum, yol, tarz. Biçim. Anlatım biçimi.

Kullanılma : Kullanılmak işi.

Eğitim : Eğitim bilimi. Çocukların ve gençlerin toplum yaşayışında yerlerini almaları için gerekli bilgi, beceri ve anlayışları elde etmelerine, kişiliklerini geliştirmelerine okul içinde veya dışında, doğrudan veya dolaylı yardım etme, terbiye.