Soğan ekmek nedir, Soğan ekmek ne demek

Soğan ekmek; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de mecaz olarak kullanılır.

  • Ucuz ve kolay ulaşılabilen yiyecek.
  • Gösterişsiz, sade sofra ya da yemek

"Soğan ekmek" ile ilgili cümle örnekleri

  • "El kapısı kızcağızın öyle canına yetmiş ki soğan ekmeğe bile razı." - H. Taner

Soğan ekmek tanımı, anlamı:

Soğan ekmeğe kalmak : Yokluk yüzünden temel ihtiyaç maddelerini karşılayamaz duruma düşmek.

Soğan : Çiğdem, lale, zambak, sarımsak vb. bitkilerin toprak altındaki yumru kökü. Zambakgillerden, yemeklere tat vermek için yumrusu ve yeşil yaprakları kullanılan güzel kokulu bitki (Allium cepa).

Ekmek : Bir şeyin başlamasına yol açacak sebepleri hazırlamak. Bir bitkiyi üretmek için toprağa tohum atmak veya gömmek. Parayı boşuna harcamak, ziyan etmek. Toprağı ekip biçmek için kullanmak. Tahıl unundan yapılmış hamurun fırında, sacda veya tandırda pişirilmesiyle yapılmış olan yiyecek, nan, nanıaziz. Birini uydurma bir sebeple bırakıp gitmek, savuşmak, atlatmak. Yarışta geçmek. Serpmek. Yemek, aş. İnsanı geçindirecek iş, kazanç.

Ucuz : Az emekle elde edilen. Bayağı. Fiyatı yüksek olmayan, pahası az, düşük fiyatlı, pahalı karşıtı.

Kola : Kolalama. Kolagillerden, Afrika'nın sıcak bölgelerinde yetişen ve kola cevizi adıyla anılan, çekirdekleri kahveden daha uyarıcı olan bazı içeceklerde ve hekimlikte kullanılan bir bitki (Cola acuminata). Gömlek, örtü vb. şeyleri kolalamakta kullanılan özel nişasta. Kâğıt veya bez yapıştırmakta kullanılan kaynatılmış nişasta bulamacı. Bu bitkinin yaprağından çıkarılan kokulu bir maddeyle kokulandırılan ve içine şeker, karbonat katılarak yapılmış olan içecek.

 

Yiyecek : Yenmeye elverişli olan her şey. Yenebilen.

Gösterişsiz : Görkemsiz. Gösterişi olmayan, mütevazı. Gösteriş yapmayan.

Sofra : Halı göbeğinde daire biçimindeki çiçekli bölüm. Genellikle tekerlek biçiminde, üzerinde yemek de yenebilen ayaklı hamur tahtası. Birlikte yemek yiyenlerin tümü. Anüs. Masa, sini vb. şeylerin, yemek yemek üzere hazırlanmış durumu.

Yemek : Hakkı olmayan ve kendisine yasak edilmiş bulunan bir şeyi kabul etmek. Gücünü kırmak, perişan etmek, mahvetmek. Yemek yeme, karın doyurma işi. Isırmak. Aşındırmak, kemirmek, oymak, delmek. Yenmek için pişirilip hazırlanmış yiyecek, aş, taam, ekmek. Günün belli saatlerinde yenilen besin. Harcamak, tüketmek, bitirmek. Harcanmak, kullanılmak, sarf edilmek. Sürekli üzmek, tedirgin etmek. Yasal yoldan cezalandırılmak. Ağızda çiğneyerek yutmak. Hoşa gitmeyen kötü bir duruma uğramak, tutulmak. Birine alacağını vermemek, ödememek. Kandırmak. Konuklara yiyecek verilerek yapılmış olan ağırlama. Batmak, çizmek, kaşındırmak, dalamak. Başkasının parasını harcamak.

Ve : Türk alfabesinin yirmi yedinci harfinin adı, okunuşu. İki kelime veya iki cümle arasına girerek aralarında bir bağ olduğunu anlatan söz.

 

Kolay : Kolaylık. Kolayca, sıkıntısız bir biçimde, basitçe. Sıkıntı çekmeden, yorulmadan yapılabilen, emeksiz, zahmetsiz, güç ve zor karşıtı.

Sade : Yalın, süssüz, anlaşılır olan (üslup, anlatım). Şeker katılmamış (kahve). (sa:'de) Yalnızca, yalnız, ancak, sadece. Süsü, gösterişi olmayan, yalın, gösterişsiz.

Veya : Ayrı olmakla birlikte aynı değerde tutulan iki şeyi anlatan kelimelerden ikincisinin önüne getirilen söz, yahut. Olacağı sanılan, seçime bırakılan şeyler ikiden çok olduğunda kullanılan bir söz.