Koya nedir, Koya ne demek

Teknik terim anlamı:

Bırak.

Koya ile ilgili Cümleler

  • O kili ateşe koyarak sertleştirdi.
  • Güvece biraz daha tuz koyabileceğimi düşündüm.
  • Onlar gelecek hafta "Romeo ve Juliet"i sahneye koyacaklar.
  • Bunu arabaya koyacağım.
  • Çin'de önce soyadımızı sonra adımızı koyarız.
  • Bu kırılgan şeyleri güvenli bir yere koyar mısın?
  • Bombayı koyan kişi yakalanmadı.
  • Bunu kapının yanına koyalım.
  • "Unu ölçüyle mi koyayım?" "İstersen göz kararı da koyabilirsin."
  • Onu benim düşündüğüm yere koyabilirsin.

Koya ile ilgili Atasözü veya Deyim

kedinin kabahatini önüne koyarlar, öyle döverler : “cezalandırılan kimse suçunun ne olduğunu bilmelidir ki o suçu bir daha işlemesin” anlamında kullanılan bir söz.

koy avucuma, koyayım avucuna : “bize yardımda bulunan, yarar sağlayan kişiye biz de yardımda bulunur, yarar sağlarız” anlamında kullanılan bir söz.

Koya anlamı, tanımı

Asılı koyak : Buzulların eriyip ortadan kalkmalarından sonra, anakoyağın yanında ve yükseğinde yer alan eski asılı buzulun kazdığı koyak. bk. asılı buzul

Bakışımsız koyak : İki yamacı benzer görünüşte olmayan, birinin ötekine göre daha dik ya da yatık durumda bulunduğu koyak türü.

Çentik koyak : Yamaç aşınması yeni başlamış, bakışımlı, enine yanayı V harfini andıran genç koyak türü. bk. genç koyak, boğaz.

 

Enine koyak : Engebelere koşut değil de, onları az çok dikine keserek uzanan koyak.

Geçkin koyak : Geniş tabanlı, yamaçları çok yatıklaşmış, olgun koyağın daha ileri bir evresi olan koyak türü. bk. olgun koyak, genç koyak.

Genç koyak : Yamaç işlenmesi yeni başlamış, enine yanayı dik, boyuna yanayı çok eğimli, tabanı bulunmayan koyak türü.

Kemer koyağı : Kıvrımlı yapılarda, bir kemer ekseni üzerine yerleşmiş ve gömülmüş koyak.

Koyabilme : Koyabilmek işi.

Koyabilmek : Koyma imkânı veya olasılığı bulunmak.

Koyah : Dağa doğru gömülüp giden dar vadi. [Bakınız: koyak].

Koyak boyu ormanı : Genellikle dönencelerarası bozkırlarda akarsu koyaklarını izleyen orman şeridi.

Koyak buzulu : Ilıman kuşağın yüksek dağlarında yaygın olan buzulların, beslenme alanından aşağılara doğru sarkarak koyak oluklarını dolduran kesimi, bkz, buzul dili. Koyak boyunca devinen buzul.

Koyak gölü : Bir koyağın açık yeri olan ağız yanının, lav akıntıları gibi iç olayların ya da göçme, tortulaşma gibi dış olayların neden olduğu bir engelle tıkanması sonunda oluşan göl.

Koyak kaynağı : Koyak aklanlarında, su tablasının yüzeye çöktüğü yerde bulunan kaynak.

Koyak meltemi : Koyak tabanlarından dağlara doğru esen günlük çevrimsel rüzgâr, bk. meltem.

Koyak tabanı : Yamaçları yeterince yatıklaşmış koyaklarda, iki yamaç arasında kalan, geniş ya da dar, lığla örtülü düzlük. Koyak yamaçları arasındaki lığ ovası.

Koyak yamacı : Bir akarsu koyağında, koyak tabanının iki yanında yükselen, eğimi koyağın biçimine bağlı olarak değişen yamaç. Koyağın iki yakasındaki eğik tepeler.

 

Koyalmak : Koyulaşmak. Olgunlaşmak, yaşlanmak. Durulmak, uslanmak.

Koyam : Göre.

Koyan : Tavşan.

Koyanavrul : Sara hastalığı.

Koyarken ok atma : Türk cambazının bir becerisi : İp üzerinden kayıp aşağı inerken ok atma becerisi.

Koyarlamak : Nallamak.

Koyasa : İyi mayalanmış hamur ya da ekmek.

Koyasın atmak : Avcı kuşlar yiyeceklerini yedikten sonra bunun bir kısmını kursaklarından döndürüp ağızlarından çıkarmak.

Koyaş : Güneş.

Koyaşmak : Karşılıklı yardım etmek, yardımlaşmak.

Kör koyak : Karst yörelerinde görülen ağız yanı kapalı olması nedeniyle suların yeraltına geçtiği koyak.

Kuru koyak : Karst yörelerinde görülen, yeraltı sularının taban düzeyi değişmelerine bağlı olarak, içinde ancak belli zamanlarda akış olan koyak türü. Çok kurak ya da çatlak kalkerli yerlerde, içinde akarsu bulunmayan koyak.

Olgun koyak : Derine ve yana aşınmalar arasında artık denge kurulmuş, tabanı oldukça geniş ve lığla kaplı koyak türü. bk. genç koyak, geçkin koyak.

Oluşum çöküntü koyağı : Yerkabuğunun, yaklaşık ve birbirine koşut doğrultulu iki kırık ya da kırık kuşakları arasında çökmüş bir kanadın içinde uzanan koyak.

Öncel yarma koyak : Bir dağ yükselirken, yatağını kazmakta olan bir akarsuyun, yükselme süresince ilkel doğrultudan sapmamaksızın, yükselmeye ayak uydurarak, yatağını derinleştirmesiyle oluşturduğu, dağı yaran boğaz biçimli koyak.

Tabanlı koyak : Yatağı ile yamaçları arasında genişçe düzlükler bulunan koyak. bk. olgun koyak.

Tekne koyağı : Gevşek kıvrımlı dağlarda, bir tekne oluğu boyunca uzanan koyaklara verilen ad.

Tekne koyak : Enine kesidi içbükey olan koyak.

Ters akan koyak : Suları, uyumlu koyağın ters yönünde akan koyak.

U koyağı : Buzul aşındırmalarının etkisiyle oluşmuş, kesidi U biçiminde olan koyak.

U koyak : Dördüncü zaman buzullaşmasına uğramış eski bir akarsu koyağının, buzul aşındırması sonunda, kıyıları dik, tabanı düz bir biçim alması.

Uyumlu koyak : Suları, ilkel eğim yönünde akan koyak.

Üstoluşumlu yarma koyak : Üstteki yumuşak örtü katmanları içinde yataklarını kazdıktan sonra, temeldeki eski, sert katmanlar içine gömülerek açılmış derin boğaz biçimli koyak.

Vogt koyanagi harada sendromu : Japon Akita ve eskimo köpeklerinde yüz derisinde pigment kaybı, meningoensefalitis ve çift taraflı şiddetli uveitisle belirgin immün aracılı hastalık.

Yarı uyumlu koyak : Katmanların doğrultusunu güden koyak.

Yerine koyarak örnekleme : Sonlu bir evrenden çekilen her bir örneklem biriminin, çekim yinelenmeden önce yerine konulduğu örnekleme. Bu durumda çekilen bir birimin yeniden örnekleme çıkma olasılığı vardır ve bu tür örneklemede evren sonsuz sayılabilir.

Yük koyacak : Yüklük, yük dolabı.

Koyacak : İçine öteberi koymaya yarayan şey.

Koyak : Vadi. Karalarda akarsu aşındırmasıyla oluşmuş, bir yöne doğru eğimli, uzunluğuna çukurluk. Dağlar ve kayalıklarda oluşmuş doğal çukur.

Koyar : İki akarsuyun birleştiği yer.

Diğer dillerde Koy çıbanı anlamı nedir?

İngilizce'de Koy çıbanı ne demek ? : bay sore