Çatı ekleri nedir, Çatı ekleri ne demek

Çatı ekleri; bir dil bilgisi terimidir.

  • Fiil kök veya gövdelerinden dönüşlü, edilgen, işteş, ettirgen çatılar yapmaya yarayan ekler: (Sev-in-), (sev-il-), (sev-iş-), (kapa-t-), (geç-ir-), (sev-dir-) gibi

Dil bilgisi olarak anlamı:

Eylem kök veya gövdelerinden, dönüşlü, edilgen, işteş, ettirgen çatılar meydana getirmeye yarayan ekler: -(i) n- (sev-in-) ; -(i) l- (sev-il-) ; -(i) ş- (sev-iş-) ; -(i) t- (kapa-t-) ; -(i, e) r- (geç-ir-, gid-er-) , -dir- (sev-dir-) , -dirt- (sev-dir-t-, yap-tır-t-) ve benzeri

Gramer anlamı:

Fiil kök veya gövdelerinden dönüşlülük (reflexive, mütavaat), edilgenlik (passiv, mechul), ettirgenlik (faktitiv, ta’diye) ve işteşlik (reziprok, müşareket) gibi farklı görünüşlere sahip fiil çatıları yapmaya yarayan ekler: -(I)n/-(U)n- (giy-in-, tara-n-, tut-un-); -(I)l-/-(U)l- (at-ıl-, sev-il-, gör-ül-); -(I)t- -(U)t- (acı-t-, oku-t-, yürü-t-), -(I)r-/-(U)r- (aş-ır-, geç-ir-, duy-ur-); -DIr-/ -DUr- (al-dır-, gez-dir-, bul-dur-, sök-tür-) -(I)ş-/-(U)ş- (kes-iş-, bil-iş-, koş-uş-) ve benzeri

Osmanlıca Çatı ekleri ne demek? Çatı ekleri Osmanlıca'da ne anlama gelir?:

fiil binası lâhikaları

Çatı ekleri tanımı, anlamı:

Çatı : İnsan ve hayvanda iskeletin kuruluşu. Belli bir maksada yönelik kimselerin oluşturduğu birlik. Birbirine çatılmış, çakılmış şeylerin bütünü. Barınılan, sığınılan yer. Özne, nesne durumlarına göre, belirli çatı eklerinin fiil kök veya gövdelerine getirilen türev, bina: Sevinmek (sev-in-), sevdirmek (sev-dir-), sevindirmek (sev-in-dir-) gibi. Yapının tavanı ile damı arasındaki kullanılan yer. Hikâye, roman, piyes vb. edebî türlerde olay kuruluşu, kurgu. Bir yapının, bir evin damını kuran parçaların bütünü. Bir yapıyı örten ve eğik yüzeyleri olan damın tahtadan iç yapısı.

 

Ekler : İçi krema ile doldurulmuş bir pasta türü.

Fiil : Olumlu veya olumsuz olarak çekimli durumda zaman kavramı taşıyan veya zaman kavramı ile birlikte kişi kavramı veren kelime, eylem. İş, davranış.

Gövde : Ağaç ve bitkilerin dallarının dışında kalan ana bölümü. Bir şeyin asıl bölümü. İnsan bedeninde baş, kol ve bacaklar dışında kalan bölüm. Ad ve fiil köklerinden yapım ekleriyle türetilmiş kelime. Kesilmiş hayvanın, sakatatı alındıktan sonraki durumu. Hayvanlarda baş, ayak ve kuyruktan geri kalan bölüm.

Dönüşlü : Dönüşü olan. Öznesi ile nesnesi bir olan, mutavaat.

Edilgen : Yapılan işten etkilenen, pasif, etken karşıtı. Edilgen fiil.

İşteş : İşteş fiil. İşte ortak olanlardan her biri.

Ettirgen : İşi başkasına yaptıran veya yapılmasına yol açan.

Yapma : Yapmak işi. Yapmacık, sahici karşıtı. Yapay.