Kallik nedir, Kallik ne demek

Yerel Türkçe'deki anlamı:

Buzağı.

Bir çeşit pipo, lüleli çubuk, ağızlık.

Kallik anlamı, tanımı

Kalli : Sincap. Ağaçkakan

Kallikak ailesi : Aynı baba ve iki değişik anadan üreyen kuşaklarda; bir dalın uyumlu, düzgülü ve başarılı, ötekininse geri anlaklı, uyumsuz ve başarısız kişilerden oluştuğunu gösteren bir aile incelemesine verilen takma ad.

Kallikrein : Kininojenleri kininlere dönüştüren, proteolik bir enzim. Doku kallikreini böbrek, pankreas, bağırsak, tükürük ve ter bezlerinde bulunur. Plazma kallikreini etkisiz biçimde prekallikrein durumundadır, prekallikrein aktivatörleri tarafından etkinleştirilerek plazma kallikreini oluşturur.

Ağızlık : Bir ucuna sigara takılan, öbür ucundan nefes çekilen çubuk biçimindeki araç. Hayvanın ısırmasına, zararlı bir şey yemesine engel olmak için ağzına takılan tel, deri vb. kafes. Nefesli çalgılarda ağza gelen yer. Kuyu bileziği. Su tesisatında su alıp vermeye yarayan vanalı uç. Yemiş küfelerinin üzerine yapraklı dallarla yapılmış olan kapak. Telefon vb. cihazlarda ağza yaklaştırılan bölüm. Huni. Bir şeyin başladığı yer. Dokumacılıkta çözgünün açılıp kapandığı ve içinde mekiğin geçtiği yer.

Lüleli : Kıvrık kıvrık (saç).

Ağızlı : Ağzı herhangi bir biçimde olan.

 

Buzağı : Yeni doğmuş, ana sütüyle beslenen sığır yavrusu.

Çubuk : Körpe dal. Tütün içmek için kullanılan uzun ağızlık. Ankara iline bağlı ilçelerden biri. Değnek biçiminde ince, uzun ve sert olan şey. Ana direkler üzerine sürülen ikinci ve üçüncü direk parçası. Kumaşta düz çizgi.

Çeşit : Aynı türden olan şeylerin bazı özelliklerle ayrılan öbeklerinden her biri, tür, nev. Türlü. Canlıların bölümlenmesinde, bireylerden oluşan, türden daha küçük birlik.

Pipo : Ucundaki lüle içine tütün konulan ve yakılarak dumanı çekilen kısa, çubuk biçimindeki tütün içme aracı.

Ağız : Yüzde, avurtlarla iki çene arasında bulunan, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye yarayan ve besinlerin sindirilmeye başlandığı organ. Bu boşluğun dudakları çevreleyen bölümü. Birkaç yolun birbirine kavuştuğu yer, kavşak. Koy, körfez, liman vb. yerlerin açık tarafı. Aynı dil içinde ses, şekil, söz dizimi ve anlamca farklılıklar gösterebilen, belli yerleşim bölgelerine veya sınıflara özgü olan konuşma dili. Uç, kenar. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı. Bir bölge ezgilerinde görülen özelliklerin tümü. Çıkış yeri. Kesici aletlerin keskin tarafı. Bir akarsuyun denize veya göle döküldüğü yer, munsap. Yeni doğurmuş memelilerin ilk sütü. Üslup, ifade biçimi.

Lüle : Bükülmüş, dürülmüş şey. Tütün çubuğu, pipo, nargile vb.nin ucuna takılan, tütün konulan yuva. Su akan musluksuz boru.

Buza : Buzağı.

Bir : Sayıların ilki. Tek. Ortaklaşa olan, birleşik, müşterek. Eş, aynı, bir boyda. Bu sayıyı gösteren 1 ve I rakamlarının adı. Bir kez. Değer, önem bakımlarından birbirinden farksız, birbirine eşit, birbirine benzer. Herhangi bir varlığı belirsiz olarak gösteren (sayı). Beraber. Aynı, benzer. Bu sayı kadar olan. Ancak, yalnız. Sadece.

Diğer dillerde Kallekrein anlamı nedir?

İngilizce'de Kallekrein ne demek ? : kallekrein