Abdication türkçesi Abdication nedir

  • Yüksek bir mevkiden çekilme.
  • Görevden çekilme.
  • Tahttan vazgeçme.
  • Feragat.
  • Çekilme.
  • Tahtı terketme.
  • Hakkından vazgeçme.
  • El çekme.
  • Kaçınma (sorumluluktan).
  • Çekilme (yüksek bir mevkiden).
  • Tahttan vazgeçmek.
  • Tahttan çekilme.

Abdication ingilizcede ne demek, Abdication nerede nasıl kullanılır?

Abdication of the throne : Tahttan çekilme.

Abdications : Yüksek bir mevkiden çekilme. Kaçınma (sorumluluktan). Feragat. Çekilme (yüksek bir mevkiden). Çekilme. Görevden çekilme. Tahtı terketme. Tahttan çekilme. Tahttan vazgeçme. El çekme.

Abdicating : Terketmek (tacını ve tahtını). El çekmek. Tacını ve tahtını terketmek. Tahttan çekilmek. Bırakmak. Çekilmek. İstifa etmek. Tahttan çekilmek (kral veya kraliçe). Çekilmek (kral veya kraliçe tahttan). Vazgeçmek.

Abdicate : Tahttan çekilmek (kral veya kraliçe). Terk-i saltanat etmek. Feragat etmek. Terketmek (tacını ve tahtını). Tacını ve tahtını terketmek. Vazgeçmek. Çekilmek (kral veya kraliçe tahttan). İstifa etmek. Tahttan çekilmek. Saltanattan çekilmek.

Abdicated : İstifa etmek. Tacını ve tahtını terketmek. Çekilmek. Tahttan çekilmek. El çekmek. Terketmek (tacını ve tahtını). Tahttan çekilmek (kral veya kraliçe). Bırakmak. Vazgeçmek. Çekilmek (kral veya kraliçe tahttan).

Abdicable : Resmen vazgeçebilme veya feragat edebilme yeteneğine sahip.

 

Abdicated emperor : Tahttan feragat eden imparator.

Abdicant : Yönetim veya güçten vazgeçen kimse. Haklarından feragat eden kimse. Vazgeçen kimse. Hakkından feragat eden kimse. Görevinden veya mevkiinden feragat eden kimse. İstifa eden kimse.

Abdicates : Bırakmak. Terketmek (tacını ve tahtını). Çekilmek. Çekilmek (kral veya kraliçe tahttan). El çekmek. İstifa etmek. Tacını ve tahtını terketmek. Vazgeçmek. Tahttan çekilmek (kral veya kraliçe). Tahttan çekilmek.

İngilizce Abdication Türkçe anlamı, Abdication eş anlamlısı

Sözcükler, direkt olarak Abdication ile ilgili eş anlamlı kelimeler olmayabilir. Kelime anlamı benzer olan sözcükler olabilirler.

Contraction : Edinme. Kapma. Daraltma. Küçültme. Günlük sıcaklık ayrımlarının büyük olduğu karasal iklimlerde görülen, kayaçların oylum değiştirmeleriyle ilgili fiziksel olay. bk. genleşme, mekanik parçalanma. Ayrı hecelerdeki iki ünlünün bir tek ünlüde veya birden çok hecedeki seslerin tek hecede toplanması olayı. bu olay daha çok kelime birleşmelerinde görülür: gidemedim (< kēt-e umadum), sekiz on > seksen, dokuz on > doksan, cumartesi (< cuma ertesi), niçin (< ne için), neyse (< ne ise), her neyse (< her ne ise), nasıl (< ne asıl), neylersin (< ne eylersin), ayol (< ay oğul), güllaç (< güllü aş), sütlaç (< sütlü aş), yirmi (< yigirmi), doğurmak > dbormak, yapurgak > yaprak, geleceğim > gelcem vb. (hastalık) kapma. Biyoloji, coğrafya, fizik, uzay, gramer, veterinerlik, jeoloji alanlarında kullanılır. Bir kasın, telin vb.nin görev sırasında kısalması. kontraksiyon. Bir kelimede yanyana bulunan iki veya daha çok hecedeki seslerin yahut da yanyana bulunan iki kelimeden birincinin son sesi ile ikincinin önsesinin birleşip kaynaşması ve dolayısıyla hece sayısının azalması olayı: et. -ne erse ne > eat. nesene > tt. nesne; et. yiğirmi >tt. yirmi, eat. ol ara >tt. ora, eat. şol ara >tt. şura, eat. bu ara >tt. bura; bad-i heva>bedava, kahve altı>kahvaltı, çehar şenbe>çarşamba, yaz-a u-madım>yazamadım, ne için>niçin?, ne asıl>nasıl?, sütlü aş>sütlaç, ne edeyim?>nideyim? anad. ağzl.: geliyorum>geliyom, alıp beri gelmek>babermek «getirmek», ne şekil>neşbal «nasıl?» vb.

 

Abnegations : Vazgeçme. Feda etme. Fedakarlık. Yadsıma. İnkar. Feragat etme. Kaçma (sorumluluktan).

Demission : İstifa.

Disclaimer : Kabul etmeme. Tekzip. Red. Sorumluluk reddi. Feragatname. Vazgeçme. Yalanlama. Reddetme. Feragat eden.

Demises : Vasiyetle devretmek. Devretme. Bırakmak. Bırakma. İntikal. Devir. Feragat etmek. Vefat etmek. Ölüm.

Departure : Bir parçanın yavaşlık veya çabukluk derecesi. Bir cismin durumunun ve yerinin değişmesi. Ölüm. Yenilik. Kalkış. Yola çıkma. Ayrılma. Geri çekilme. Değişiklik. Sapma.

Defections : Parti değiştirme. İhanet. Ayrılma. Terk etme. Sığınma. Başarısızlık. Düşman tarafına sığınma. İltica.

Demise : Vefat etmek. İntikal. Bırakma. Vasiyetle devretmek. Vefat. Devretme. Feragat etmek. Devir. Ölüm.

Renunciations : Bırakma. Vazgeçme. Tanımama. Terketme. Ret.

Being drawn : Uzatılmış olma. Temsil edilme. Temsil edilmiş olma. Sürüklenme. Sürüklenmiş olma. Seçilme. Uzatılma. Çekilmiş olma. Seçilmiş olma.

Abdication synonyms : being dragged, desistence, breakaways, abjurations, waiver, abdications, desistance, drainage, abdication of the throne, stepping down, breakaway, abnegation, defection, cessions, resignation, abjuration, cession, renunciation, abstemiousness, dedition.

Abdication ingilizce tanımı, definition of Abdication

Abdication kelimesinin İngilizce - İngilizce çevirisi (English to English) : The renunciation of a high office, dignity, or trust, by its holder. As, abdication of the throne, government, power, authority. Commonly the voluntary renunciation of sovereign power. The act of abdicating.