Evla nedir, Evla ne demek

Evla; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de sıfat olarak kullanılır. kökeni arapça dilinden gelmektedir.

"Evla" ile ilgili cümleler

  • "Bir şeyi bilmek, onun cahili olmaktan evladır, diyen bir hadis vardır." - A. Ş. Hisar

Yerel Türkçe anlamı:

Öğle

Evla tanımı, anlamı:

Evladı ben doğurdum ama gönlünü ben doğurmadım : "bir kimse evladına emredip birçok şey yaptırır ancak onun gönlüne hükmedemez" anlamında kullanılan bir söz.

Evladın var mı derdin var : "çocuklarının sıkıntıları, hastalıkları ana baba için sürekli derttir" anlamında kullanılan bir söz.

Evlat : Soy, döl. Bir kimsenin oğlu veya kızı, çocuk. Yaşlı kimselerin çocukları yaşındakilere kullandıkları bir seslenme sözü.

Evlat acısı : Çocuğu ölen kişinin duyduğu üzüntü, ciğer acısı, ciğer yarası.

Evlat edinmek : Yasayla belirtilmiş şartlar içinde bir kimseyi evlat olarak nüfusuna geçirmek.

Evlatlık : Birinin yasayla evlat olma hakkı tanıdığı kimse. Evlat olma durumu. Küçük yaşta eve alınıp yetiştirilen kimse.

Adem evladı : İnsan.

Baba malı tez tükenir evlat gerek kazana : "kendini bilen, yaşama sorumluluğu duyan akıllı evladın gerçek malı, kendisinin kazandığı maldır" anlamında kullanılan bir söz.

Bel evladı : Bir kimsenin öz çocuğu.

 

Bir baba dokuz evladı besler dokuz evlat bir babayı beslemez : "çok çocuğu olan baba, her çocuk babasına bakılmasını ötekinden beklediği için sıkıntıda kalır" anlamında kullanılan bir söz.

Dört göz bir evlat için : "anne ve babanın bütün emek ve didinmesi evlat içindir" anlamında kullanılan bir söz.

Emeksiz evlat : Üvey evlat.

Hanım evladı : Nazlı büyütülmüş, çıtkırıldım kimse. Piç.

İnsan evladı : İyi insan, iyi kimse.

İyi evlat babayı vezir kötü evlat rezil eder : "babaya ün kazandıran da el içine çıkamayacak bir duruma düşüren de çocuklarının tutumlarıdır" anlamında kullanılan bir söz.

Korkulu rüya görmektense uyanık yatmak evladır : "tehlikeli bir işe girişmektense o işin sağlayacağı kazançtan vazgeçmek daha iyidir" anlamında kullanılan bir söz.

Manevi evlat : Bir kişinin kanunlara göre evlat edindiği kimse.

Üvey evlat : Kötü davranılan kimse. Karı kocanın her birine göre öbürünün ayrı bir eşinden dünyaya gelmiş olan evlat, üvey çocuk.

Üvey evlat gibi tutmak : Horlamak, haksızlık etmek, iyi davranmamak.

Üvey evlat muamelesi yapmak : Dışlamak. kötü davranmak.

Yol evladı : Yolculuk sırasında arkadaşlık eden kimse.

Daha : Henüz. Var olana, elde bulunana ek olarak. Bunun dışında. Kendisinden sonra üçüncü kişi iyelik eki alan bir sıfatla birlikte sözü edilen konuda en önemli durumu belirtmek için kullanılan bir söz.

İyi : İstenilen, beğenilen, yerinde, yararlı, uygun bir biçimde. Yerinde, uygun. Bol, çok, aşırı. Öğrencinin değerlendirilmesinde kullanılan orta ile pekiyi arasındaki not. Esen, sağlıklı. Yeterli, yetecek miktarda olan. Doğru olan. Uğurlu, hayırlı, iyilik getiren. İstenilen, beğenilen nitelikleri taşıyan, beğenilecek biçimde olan, kötü karşıtı.

 

Yeğ : Bir başkasından daha çok beğenilip tercih edilen, üstün görülen, müreccah.

Evladiyelik : Uzun yıllar eskimeden kalacak kadar dayanıklı (eşya).

Evladlıg : Evlatlık

Evladüiyal : Çoluk çocuk, ev halkı.

Evlanmak : Evlenmek

Evlat edinme : Bir kimseye, öz çocuğuna verdiği hakkı verme, onun bakımını ve yetiştirilmesini üstüne alma.

Evlatlı : Evladı olan.

Evlatlıh : Evlatlık

Evlatloh : Evlatlık

Evlatsız : Evladı olmayan. zf. Evlat olmadan. İlgili cümle: "“Kadınları dul, çocukları yetim, aileleri evlatsız bırakmadık.”" Ç. Altan.

Evlatsızlık : Evlatsız olma durumu.

Evla ile ilgili Cümleler

  • O bir bebekken evlat edinilmiştir.
  • Üç kız evladım var.
  • Burak ve Tuğba küçük bir çocuğu evlat edinmeye karar verdi.
  • Bizim üç tane evlatlık çocuğumuz var.
  • Onların kendi çocukları olmadığı için bir kız evlat edinmeye karar verdiler.
  • Ben tek evladım.
  • Evlat edinilen çocuk, yeni ailesiyle mutlu bir yaşam sürdü.
  • Tom'un evlat edinildiğini söyledin.

Diğer dillerde Evla anlamı nedir?

İngilizce'de Evla ne demek? : adj. favorable, approving; likable

n. home, house, dwelling, dwelling place, place, residence, accommodation unit, crib, domicil, domicile, dwelling house, habitation, hangout, housing, inhabitation, settlement, rooms