Yenimahalle nedir, Yenimahalle ne demek

Yenimahalle; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır.

  • Ankara iline bağlı ilçelerden biri

Gezilecek görülecek bir yer, şehir olarak tanımı:

Kırıkkale şehrinde, Karacaoğlan bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Çanakkale şehrinde, Sinekçi bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Yalova ili, Termal belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

Yenimahalle hakkında bilgiler

Yenimahalle, Ankara'nın metropol ilçelerinden biridir.

Yenimahalle, 1946-1949 yıllarında ilin imarı ile özellikle o devrin Ankara Belediye Başkanı Ragıp Tüzün tarafından Ankara'nın yakın yerleşim alanı olarak planlanmış ve 1950 yıllarında dar gelirli işçi ve memur vatandaşları konut sahibi yapmak gayesi ile ikişer katlı olarak kurulmaya başlanmış, bugünkü gibi hızlı bir gelişme gösteren Yenimahalle, 1 Eylül 1957 tarihinde ilçe merkezi haline getirilmiştir.

Yenimahalle, şehir merkezi haricinde engebeli bir arazide kurulmuştur. Denizden yüksekliği 830 metredir. İlçenin yüzölçümü 274 km²'dir.

Komşu illerden gelen Çubuk Çayı, Hatip Çayı ve İncesu Deresi, ilçenin Akköprü Mevkiinde birleştikten sonra Çiftlik, Güvercinlik ve Etimesgut'tan geçerek Sincan Osmaniye Köyü yakınında Akıncı Ovasından gelen Ova Çayı ile birleşerek Ankara Çayı'nı adını alır ve Sakarya Irmağının büyük bir kolu olarak Polatlı sınırlarına kadar girer.

 

Yenimahalle kısaca anlamı, tanımı:

Ankara : Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri, Türkiye'nin başkenti.

İlçe : Yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm, kaymakamlık, kaza.

Metropol : Ana kent.

İmar : Bayındırlık.

Belediye : İl, ilçe, kasaba, belde vb. yerleşim merkezlerinde temizlik, aydınlatma, su, toplu taşıma ve esnafın denetimi gibi kamu hizmetlerine bakan, başkanı ve üyeleri halk tarafından seçilen, tüzel kişiliği olan örgüt, şehremaneti. Bu örgütün bulunduğu bina.

Başkan : Bazı ülkelerde devletin ve hükûmetin başı. Bir topluluğun, bir toplantının veya bir derneğin başında bulunan kimse, reis, reis bey.

Taraf : Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri. Yön, yan, doğrultu. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri. Bir şeyin belli bölümü, kısmı. Yöre, yer. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi.

Yakın : Uzak olmadan. Benzeyen, andıran, yaklaşan. Küçük, önemsiz değişikliklerle birbirinden ayrılan. Az bir ara ile ayrılmış olan (zaman veya yer), uzak karşıtı. Uzak olmayan yer. Aralarında sıkı ilişki olan arkadaş, dost veya akraba. Aralarında sıkı ilgi bulunan. Erişmesi, olması zaman bakımından yaklaşmış olan.

Yerleşim : Yerleşme, iskân.

Bağlı : Bir bağ ile tutturulmuş olan. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Sınırlanmış, sınırlı. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Kapatılmış olan, kapalı.

Biri : Bir tanesi. Bilinmeyen bir kimse.