Akılcılık nedir, Akılcılık ne demek

Akılcılık; bir felsefe terimidir.

  • Akla dayanan, doğruluğun ölçütünü duyularda değil, düşünmede ve tümdengelimli çıkarmalarda bulan öğretilerin genel adı, usçuluk, akliye, rasyonalizm, deneycilik karşıtı
  • Akla ve akıl yolu ile varılan yargıya inanma, akla aykırı veya akıl dışı hiçbir şeyi tanımama davranışı ve tutumu, akliye, rasyonalizm.
  • Bilginin evrensellik ve zorunluluğunun deneyden ve deneye dayanan genellemeden değil, yalnızca akıldan çıkartılabileceğini savunan öğreti, rasyonalizm.

Akılcılık kısaca anlamı, tanımı:

Akılcı : Akılcılıkla ilgili. Akılcılıktan yana olan, usçu, rasyonalist (kimse).

Akıl : Düşünme, anlama ve kavrama gücü, us. Öğüt, salık verilen yol. Bellek. Düşünce, kanı.

Doğrulu : Bir doğru boyunca olan, müstakim.

Ölçüt : Bir yargıya varmak veya değer vermek için başvurulan ilke, kıstas, mısdak, kriter.

Değil : Cümle içinde art arda kullanılan iki veya daha çok özneyi, tümleci, yüklemi, aralarından bazılarına olumsuzluk kavramı vererek birbirine bağlayan veya yüklemin olumsuz çekimini sağlayan kelime.

Düşünme : Düşünmek işi, tefekkür. Duyum ve izlenimlerden, tasarımlardan ayrı olarak aklın bağımsız ve kendine özgü durumu. Karşılaştırmalar yapma, ayırma, birleştirme, bağlantıları ve biçimleri kavrama yetisi.

 

Tümdengelim : Tümel bir önermeden tikel bir önermeye, yasalardan olaylara, etkenden etkiye geçme yolu, talil, dedüksiyon.

Çıkarma : Dört işlemden biri, çıkarmak işlemi, tarh. Düşman kıyılarına gemi, bot vb.nden asker indirme, asker çıkarma. Çıkarmak işi, emisyon.

Öğreti : Birbirine bağlı bilimsel veya felsefi düşünceler birliği, meslek. Belli bir görüşe dayalı çalışma anlayışının bütünü. Toplumda herhangi bir alanda çığır açan bir düşünce adamının ortaya koyduğu görüşler, ilkeler bütünü, doktrin. Bilimde, felsefede bir görüşü bir sistem içinde belli bir anlayışa, düşünceye dayalı olarak oluşturan ilke ve dogmalar bütünü, doktrin.

Diğer dillerde Akılcılık anlamı nedir?

İngilizce'de Akılcılık ne demek? : n. rationalism, practice of accepting reason as the supreme authority in determining conduct or opinion, doctrine that the mind is the source of all knowledge (Philosophy)

Almanca'da Akılcılık : n. Rationalismus