Durucabulak nedir, Durucabulak ne demek

Durucabulak; Yerleşim Merkezi olarak kullanılan bir kelimedir.

Gezilecek Görülecek bir yer olarak anlamı:

Muş şehri, Karaköy nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

Durucabulak tanımı, anlamı

Duruca : At, eşek ve benzerleri hayvanlarda soğuk almaktan, terli ve yorgunken su içmekten ileri gelen hastalık. Suluca. Amasya ili, merkez ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Erzurum şehri, Elmalıdere nahiyesine bağlı bir bölge. Kastamonu şehri, Taşköprü belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Kilis ili, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge. Mardin kenti, Nusaybin ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer. Şanlıurfa şehrinde, Yardımcı bucağına bağlı bir bölge

Duru : Bulanıklığı olmayan, temiz, berrak. Pürüzsüz (ten). Arınmış, karışık olmayan (dil, üslup vb.).

Yerleşim yeri : Bir toplumsal kümenin ya da daha kalabalık bir nüfus topluluğunun, yaşamak ve ekonomik etkinliklerini sürdürebilmek amacıyla seçip yerleştikleri kent, kasaba, köy ya da daha küçük bir yer.

Yerleşim : Yerleşme, iskân.

Karaköy : Ankara ilinde, Altındağ ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Ankara şehri, Çayırhan bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Ankara şehrinde, Sirkeli nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Antalya şehrinde, Gölova nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Antalya ili, Köprülü nahiyesine bağlı bir yer. Artvin kenti, Şavşat belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Aydın şehrinde, merkez ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Balıkesir şehri, Susurluk ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Batman ili, Hasankeyf ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Bilecik şehri, Pazaryeri belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Bolu ilinde, Kıbrıscık ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Bolu kenti, merkez ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Burdur şehri, Çavdır belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Burdur şehrinde, Yeşilova belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Bursa şehri, Çaltılıbük bucağına bağlı bir yer. Bursa şehri, Yenişehir belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Çanakkale kenti, Evciler nahiyesine bağlı bir yer. Çanakkale ilinde, Yenice ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Çorum şehri, Osmancık ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Denizli şehrinde, Buldan ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Denizli ilinde, Kale ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. İzmir şehrinde, Alaçatı nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. İzmir ilinde, Aliağa belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Kayseri şehrinde, Yahyalı ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Konya kenti, Ilgın belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Kütahya şehri, Tavşanlı ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Malatya şehri, merkez ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Manisa şehrinde, Ahmetli belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Manisa şehrinde, Akhisar ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Manisa kenti, Turgutlu ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Mardin şehri, Sürgücü nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Muğla şehri, Datça ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Muğla şehrinde, Eşen nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Muş şehri, Karaköy bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Sakarya ilinde, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Samsun kenti, Beşpınar bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Şanlıurfa ilinde, Suruç ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer.

 

Nahiye : Bucak. Bölge.

 

Bağlı : Bir bağ ile tutturulmuş olan. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Kapatılmış olan, kapalı. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Sınırlanmış, sınırlı.

Karak : Tahta pencere kapağı, kepenk. Hırsız. Bademcik. Geri kalma. Kapı mandalı, sürgü. Karda açılan ince yol, iz. Göz, gözbebeği, bakış, nazar.

Yeri : Yürü. Utanmaz: Yêriliğin cezasını çekti.

Kara : Yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak. Kötü, uğursuz, sıkıntılı. Yüz kızartıcı durum, leke. En koyu renk, siyah, ak, beyaz karşıtı. Esmer. Bu renkte olan. İftira.

Bir : Sayıların ilki. Tek. Ortaklaşa olan, birleşik, müşterek. Eş, aynı, bir boyda. Bu sayıyı gösteren 1 ve I rakamlarının adı. Bir kez. Değer, önem bakımlarından birbirinden farksız, birbirine eşit, birbirine benzer. Herhangi bir varlığı belirsiz olarak gösteren (sayı). Beraber. Aynı, benzer. Bu sayı kadar olan. Ancak, yalnız. Sadece.

Muş : Altı düz, küçük gezinti vapuru. Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Diğer dillerde Duruuk anlamı nedir?

Osmanlıca Duruuk : münakkahiyst