Haseki sultan nedir, Haseki sultan ne demek

Haseki sultan; bir tarih terimidir.

  • Padişahtan çocuğu olan karavaş

Tarih'teki anlamı:

Padişahtan çocuğu olan karavaş.

Haseki sultan hakkında bilgiler

Haseki Sultan (Osmanlıca:حسکي سلطان), Osmanlı padişahlarının cariyeleri arasında çocuk doğuranların ulaştığı unvandı. Padişahların birden fazla hasekisi olabiliyordu. Bu hasekilerden en gözdesi genel olarak en büyük erkek çocuğun, yani veliahtın annesi oluyordu. Haseki'nin anlamı padişah'ın en gözdesi anlamına geliyordu. Yani şehzade doğurmayan cariyeler de haseki olabiliyordu. Hasekiliğe yükselen cariyelere samur kürk giydirilirdi. Ayrıca kıymetli taşlardan yapılmış taç da takarlardı. Bundan sonraki yaşamı için ayrı bir oda tahsis ediliyor, hizmetine cariyeler ve silahtar tayin ediliyordu. Padişah öldüğünde erkek çocuk doğuran haseki eski saraya gönderilirdi. Kız çocuk doğuran ya da çocuk doğurmayan hasekiler ise devlet kademesindeki yüksek rütbelilerle evlendirilirdi. Kanuni Sultan Süleyman, I. Ahmed ve Sultan İbrahim'in hasekileri Hürrem Sultan, Kösem Sultan ve Hüma Şah Sultan (telli haseki) Hasekiler arasında en meşhur olanlarıdır.

Haseki sultan tanımı, anlamı:

Padişah : Osmanlı Devleti'nde devlet başkanına verilen unvan, hükümdar, sultan.

 

Haseki : Osmanlı Devleti'nde bir görevde eskimiş olanlara verilen unvan. Osmanlı sarayında karavaşlar arasından seçilen padişah gözdesi. Bostancı ocağının küçük dereceli subayları.

Sultan : Padişahların erkek ve kız çocukları ile anne ve eşlerine verilen unvan. Müslüman, özellikle Sünni hükümdarların kullandıkları unvan, padişah. Belli bir alanda en üst düzeyde olanlar için kullanılan bir söz. Bektaşi azizi.

Sulta : Otorite. Yetke.

Karavaş : Savaşta tutsak edilen veya satın alınan kadın köle.

Osmanlı : Düşündüğünü çekinmeden, açıkça söyleyen, bulunduğu toplulukta yetki sahibi olan. XIII. yüzyılda Osman Gazi tarafından Anadolu'da kurulan ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra dağılan büyük Türk imparatorluğunun uyrukları.

Cariye : Yabancı ülkelerden kaçırılıp özgürlükten yoksun bırakılan, alınıp satılabilen, her konuda efendisinin isteklerine bağlı bulunan genç kadın, halayık.

Çocuk : Büyüklere yakışmayacak, daha çok küçüklerin yapabileceği gibi davranan kimse. Belli bir işte yeteri kadar deneyimi ve yeteneği olmayan kimse. Küçük yaştaki erkek veya kız. Soy bakımından oğul veya kız, evlat. Genç erkek. Bebeklik ile erginlik arasındaki gelişme döneminde bulunan oğlan veya kız, uşak. Büyükler arasında daha az yaşlı olan kişi.

Unvan : San.

Genel : Yetkisi ve sorumluluğu çok olan. Bir genelleme sonucunda elde edilen. Ayrıntıları göz önüne alınmayarak bütünü bakımından ele alınan. Bir şeye veya bir kimseye özgü olmayıp onun bütün benzerlerini içine alan, umumi. Herkesin yararlanabileceği (yer, nesne).

Büyük : Yetişkin, belli bir yaşa gelmiş. Makam, rütbe, derece bakımından daha üst olan kimse. Büyük abdest. Boyutları, benzerlerinden daha fazla olan (somut nesne), makro, küçük karşıtı. Üstün niteliği olan. Çok, ortalamayı aşan (soyut kavram). Önemli. Niceliği çok olan.