Karay nedir, Karay ne demek

Karay; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel isim olarak kullanılır.

  • Karaim

Karay ile ilgili Cümleler

  • Karayolu üzerinde bir trafik sıkışıklığı var.
  • “Olan olmuş, bizim teknenin bir yanı, pamuk şiltelere serilir gibi karaya oturmuş.”
  • Dün karayolunda korkunç bir kaza vardı.
  • Fransa'da çok iyi karayolları var.
  • “Ben kendi hesabıma bir parça Fransızca öğrenebilmek için akla karayı seçtim.”
  • Kasırga zaten Karayipler'de hasara neden oldu.
  • Kamp bölgesi karayoluyla ulaşılabilir değil.
  • O, şehirde karaya oturmuştu.
  • Başlangıçta, Abraham Lincoln Afrika'ya ve Karayiplere sınır dışı edilecek tüm köleleri istedi.
  • Tom, karayolda bir geyik vurdu.
  • Trafik kazası karayolunda meydana geldi.
  • “Loşluklar içinde bana, sandalımız ikide bir karaya vuruyor gibi geliyordu.”
  • Ali büyük bir alabalığı tutup karaya çıkardı.
  • Karayolu arap saçına döndü.
  • “Sizi kaptan bir filika ile karaya çıkarır.”
  • “Ağzımı, karaya vurmuş bir balık gibi sonuna kadar açıyorum ama soluk alamıyorum.”
  • İpe sıkıca tutunarak karaya güvenli bir şekilde geldim.
  • Karayolunda oynamaya gidin, çocuklar!

Karay hakkında bilgiler

Karay (ya da İbranice çoğulu Karaim), Karaylar adlı Musevilik dinine mensup Türk topluluğundan kişi ya da bu topluluğa ilişkin, özgü olan. Bu topluluktan pek çok Türkolog yetişmiştir. Seraya Şapşal, Firkoviç, Gabay bunlardan bazılarıdır. Türkiye'de Karaylar hakkında yayınlanan en geniş kapsamlı eser Erdoğan Altınkaynak'ın 'Tozlu Zaman Perdesinde Kırım Karayları' adlı kitaptır. (SOTA Yayınları; Haarlem, 2006, 19,5 x 24 cm., 241 sayfa, Türkçe, Museviliğin bir mezhebidir. Museviligin 10 Emir kurallarıyla Gök Tengri dininin sentezi gibidir. Karayların merkezi Kırım olup, Hazar kağanlığının bakiyeleridirler. Kırım'daki Çift-Kale ata yurtları sayılır. Bu Çift-Kale'nin yanında bulunan Balta-Tiymez (Balta değmez, dokunamaz) onların kutsal saydıkları meşeleri bulunan tarihi mezarlıklarıdır. Bahçesaray yakınlarındaki bu merkezden dünyanın çeşitli yerlerine dağılmışlardır. Litvanya, Polonya ve Azerbaycan'a buradan göçmüşlerdir. Karay Türkçesinin Kırım, Trakay ve Galiç olmak üzere 3 ağzı vardır. Kırım özerk cumhuriyetinin Kezlev adlı şehrinde (Ruslar burayı işgal ettikten sonra Yevpatorya diye değiştirmişlerdir.) ibadet merkezleri vardır. İbadethanelerine Kenasa derler. İbadet dilleri Türkçedir. Beni İsrail oğullarıyla (yahudilerle) mezhep çatışmasından dolayı anlaşamazlar. Şimdiki Başkanları Vladimir Örmeli'dir. Dini liderleri Davut Yel olup Kiev'de ikamet etmektedir. Karaylar her sene Kırım'da toplanırlar.

 

Karay ile ilgili Atasözü veya Deyim

akla karayı seçmek : bir işi başarıncaya değin çok sıkıntı çekmek, güçlüklerle karşılaşmak.

gemi karaya oturmak : gemi, sığ bir yere saplanıp kalmak.

karaya ayak basmak : deniz, göl vb.nden karaya çıkmak deniz taşıtından karaya çıkmak.

karaya çıkarmak : göl veya denizden karaya çıkmasını sağlamak.

 

karaya düşmek : deniz içinde bulunan bir şey akıntı veya dalga ile kıyıya atılmak.

karaya oturmak : gemi denizin sığ bölümüne saplanıp kalmak.

karaya sabun, deliye öğüt neylesin : “özü bozuk olan şey, düzeltme çabalarıyla iyi duruma getirilemez” anlamında kullanılan bir söz.

karaya vurmak : karaya çarpmak denizdeki bir cisim kendini karaya atmak.

Karay anlamı, tanımı

Kara : Yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak. Kötü, uğursuz, sıkıntılı. Yüz kızartıcı durum, leke. En koyu renk, siyah, ak, beyaz karşıtı. Esmer. Bu renkte olan. İftira

Karaya çalmak : Karaya oturmak.

Karaya zamkı : Diş macunlarında kullanılan tragaganta benzeyen Hint zamkı.

Karayağcı : Manisa ili, Akhisar belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Manisa kenti, Gördes belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge.

Karayağcıhacılar : Manisa kenti, Üçpınar nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

Karayağız : Koyu esmer kimse.

Karayahşılar : Denizli şehri, Çivril belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Karayahşi : Manisa şehri, Adala bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Tekirdağ ilinde, Dambaslar nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

Karayahya : Konya kenti, Bozkır belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

Karayaka koyunu : Türkiye’de Karadeniz kıyı şeridinde bulunan, vücudu beyaz renkli, ancak % 10 oranında tamamen siyah veya tamamen kahverengi hayvanlara da rastlanabilen, vücudu beyaz renkli koyunlar iki tipte olabilen ki bu iki tip Çakrak ve Karagöz olarak bilinen, Çakrak’ta vücut beyaz baş, kulaklar, ayaklar ve kuyruk siyah, Karagöz’de ise vücut beyaz olup ağız ve gözler etrafında ve ayaklar üzerinde siyah renkli kısımlar bulunan, koçlar kalın, kuvvetli ve spiral boynuzlu, koyunlar boynuzsuz, Türkiye yerli ırkları arasında en kaba yapağılı ırk olan, yapağı elyafının elastikiyeti oldukça iyi olan, başın üst kısmında alına doğru uzanan bir tutam yapağı gözlenen ki buna hotoz adı verilen, süt verimi çok düşük, et kalitesi çok iyi olan koyun ırkı.

Karayakma : Bir çeşit çıban, şarbon hastalığı.

Karayakmaca : Bir çeşit çıban, şarbon hastalığı.

Karayakup : Amasya kenti, Göynücek ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Bartın ilinde, Kozcağız nahiyesine bağlı bir bölge. Diyarbakır şehrinde, Pirinçlik nahiyesine bağlı bir yer. İçel şehri, Elvanlı bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Kırıkkale şehri, Çelebi belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Manisa şehrinde, Gördes ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge. Sivas ili, Gölova belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Yozgat kenti, Sarıkaya ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

Karayakuplu : Kocaeli şehrinde, Körfez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer. Uşak şehrinde, Karahallı belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

Karayanı : Bir çeşit çıban, şarbon hastalığı.

Karayantak : Tarla ve ormanlarda görülen, kalın kökler salan, dikenli bir ağaç.

Karayanuh : Az süt verilmiş, cılız hayvan yavruları. Susuzluktan cılız kalmış bitki.

Karayaprak : Erzincan şehri, Çatalçam nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Sivas kenti, Celâlli nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

Karayaşmak : Bayburt şehrinde, Demirözü ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge.

Karayatak : Afyon kenti, Ümraniye bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Ankara ilinde, Akyurt ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

Karayatalığ : Tifo hastalığı.

Karayatılıg : Tifo.

Karayavşan : Ankara şehri, Polatlı belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Karayayla : Denizli şehrinde, Kale ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Edirne ilinde, Uzunköprü ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. İçel ilinde, Tarsus belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Konya ili, Yunak belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

Karayazı : Hiç sürülmemiş tarla. Ölüm. Üzüntü, sıkıntı. Erzurum iline bağlı ilçelerden biri.

Karayazıcılar : Kastamonu ili, Devrekâni belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

Karayca : [Bakınız: Karaimce].

Karayel : Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk, kimi kez fırtına niteliğinde yerel rüzgâr. Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karayelin : Koyunlarda meme üstünün şişmesiyle beliren bir hastalık.

Karayen : Arkadaş.

Karayenice : Manisa kenti, merkez ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

Karayer : Mezar, gömüt. Cehennemin dibi (ilençlerde kullanılır). Ova ortasında ada biçiminde orman. Sin.

Karayiğit : Diyarbakır şehrinde, Salat bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Osmaniye ili, Hasanbeyli ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Karayip kalkınma bankası : Karayip bölgesindeki ülkelerin iktisadi büyüme ve kalkınma politikalarını uyumlaştırmak, üye ülkeleri iktisadi işbirliği ve bütünleşmeye özendirmek, bölgedeki en az gelişmiş üye ülkelerin özel ve acil finansman gereksinimlerini karşılamak amacıyla 1969 yılında imzalanan bir anlaşmayla kurulan ve 1970 yılında etkinliğe başlayan kalkınma bankası.

Karayip topluluğu ve ortak pazarı : Topluluk dışındaki ülkelere karşı kambiyo kısıtlamaları getirmek, topluluk içinde nitelikli işgücünün serbest dolaşımını kolaylaştırmak amacıyla 1973 yılında 14 Karayip ülkesinin katılımıyla para birliğini de içeren bir ortak pazarı hedefleyerek kurulmuş gümrük birliği.

Karayiş : Atın binicisini sarsan sallantılı yürüyüşü.

Karayokuş : Afyon ilinde, Bolvadin ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge.

Karayol : Cehennemin dibi (ilençlerde kullanılır). Ölüm. [Bakınız: karayer].

Karayolu taşıma belgesi : Karayolunda kamyonla yapılan taşımalarda uluslararası CMR Anlaşması gereğince düzenlenen bir taşıma senedi. karşılığı CMR Anlaşması.

Karayonca : Samsun şehri, Salıpazarı ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Tunceli şehri, Yeşilyazı nahiyesine bağlı bir bölge.

Karayurt : Kayseri şehrinde, Sarız ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Karayusuf : Edirne ili, merkez belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Tunceli ili, Akpazar nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

Karayusuflu : Adana kenti, Çatalan nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Adana şehri, Seyhan ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Edirne şehrinde, Meriç ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Gaziantep şehri, ŞehitKâmil ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Konya şehri, Halkapınar ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Samsun şehri, Kavak ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

Karayülek : Balta, keser, pulluk bıçağı gibi araçların ağızlarını ısıtarak keskinleştirme. (Sarıköy, Candar Beyşehir Konya).

Karayün : Batman şehrinde, merkez ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Sivas kenti, Karayün bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

Karayürüklü : Konya ilinde, Kurthasanlı bucağına bağlı bir bölge.

Karaya : Eczacılıkta kullanılan ve çürümeyen bir bitki.

Karayaka : Doğu Karadeniz kıyı bölgesinde yetişen, uzun kuyruklu, beyaz renkli bir tür koyun.

Karayandık : Deve dikeni.

Karayanık : Şarbon.

Karayemiş : Taflan.

Karayemiş ağacı : Taflan.

Karayılan : Boyu uzun, başı iri pullarla örtülü, zararlı hayvanları yediği için tarıma yararlı, tehlikesiz bir yılan (Coluber).

Diğer dillerde Karavele anlamı nedir?

İngilizce'de Karavele ne demek ? : caravela