Karayaprak nedir, Karayaprak ne demek

Karayaprak; Yerleşim Merkezi olarak kullanılan bir kelimedir.

Gezilecek Görülecek bir yer olarak anlamı:

Erzincan şehri, Çatalçam nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.

Sivas kenti, Celâlli nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

Karayaprak anlamı, kısaca tanımı

Karay : Karaim

Kara : Yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak. Kötü, uğursuz, sıkıntılı. Yüz kızartıcı durum, leke. En koyu renk, siyah, ak, beyaz karşıtı. Esmer. Bu renkte olan. İftira.

Karaya : Eczacılıkta kullanılan ve çürümeyen bir bitki.

Yerleşim yeri : Bir toplumsal kümenin ya da daha kalabalık bir nüfus topluluğunun, yaşamak ve ekonomik etkinliklerini sürdürebilmek amacıyla seçip yerleştikleri kent, kasaba, köy ya da daha küçük bir yer.

Yerleşim : Yerleşme, iskân.

Çatalçam : Adana ilinde, Tufanbeyli ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Amasya ilinde, Ezinepazarı nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Balıkesir şehrinde, Dursunbey ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Çanakkale şehrinde, Yiğitler bucağına bağlı bir bölge. Düzce şehri, Kaynaşlı belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Erzincan ilinde, Çatalçam nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Gaziantep ili, Doğanpınar nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Kastamonu ili, Akkaya nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Manisa şehrinde, Soma belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Mardin şehrinde, Dargeçit belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Samsun ili, Taflan nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.

 

Erzincan : Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Celalli : Sert ve öfkeli kimse. Coşkun. Hırçın. Kastamonu şehrinde, Şenpazar ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Sivas kenti, Celâlli bucağına bağlı bir bölge.

Nahiye : Bucak. Bölge.

Erzin : Hatay iline bağlı ilçelerden biri.

Bölge : Sınırları idari, ekonomik birliğe, toprak, iklim ve bitki özelliklerinin benzerliğine veya üzerinde yaşayan insanların aynı soydan gelmiş olmalarına göre belirlenen toprak parçası, mıntıka. Vücut yüzeyinde sınırları belli herhangi bir bölüm, nahiye.

Çatal : İki veya daha çok kola ayrılan değnek. Dirgen. Bir tür olta iğnesi. Ucu kollara ayrılmış. İki anlamlı, iki türlü anlaşılabilir. Dallı olan şeylerin her kolu. Yemek yerken kullanılan iki, üç veya dört uzun dişli çoğunlukla metal araç. İki taraflı. Yol, ağaç gibi kollara ayrılan şeylerin ayrılma yeri.

Celal : Büyüklük, ululuk. Öfke, kızgınlık.

Sivas : Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Bağlı : Bir bağ ile tutturulmuş olan. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Kapatılmış olan, kapalı. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Sınırlanmış, sınırlı.

 

Siva : Başka, gayrı, özge.

Yeri : Yürü. Utanmaz: Yêriliğin cezasını çekti.

Erzi : Dinin buyruklarını yerine getiren kimse, veli.

Kent : Şehir. Site.

Bir : Sayıların ilki. Tek. Ortaklaşa olan, birleşik, müşterek. Eş, aynı, bir boyda. Bu sayıyı gösteren 1 ve I rakamlarının adı. Bir kez. Değer, önem bakımlarından birbirinden farksız, birbirine eşit, birbirine benzer. Herhangi bir varlığı belirsiz olarak gösteren (sayı). Beraber. Aynı, benzer. Bu sayı kadar olan. Ancak, yalnız. Sadece.

Diğer dillerde Karayaka koyunu anlamı nedir?

İngilizce'de Karayaka koyunu ne demek ? : karayaka sheep