Deflection türkçesi Deflection nedir

  • Sinema, televizyon alanlarında kullanılır.
  • Bel verme.
  • Bükülme.
  • Defleksion.
  • Saptırma.
  • Alıcı ya da almaçta, taramanın düzgün olarak gerçekleşebilmesi için, elektron demetinin yatay ya da düşey olarak yön değiştirmesinin sağlanması.
  • Defleksiyon.
  • Sapma.
  • Yön değiştirme.
  • Salgı.
  • Eğilme.
  • Dönme.
  • (yön) saptırma.

Deflection ingilizcede ne demek, Deflection nerede nasıl kullanılır?

Deflection angle : Sinema, televizyon alanlarında kullanılır. Sapma açısı. Saptırma açısı. Elektron demetinin açıyla ölçülebilen sapma derecesi.

Deflection board : Yan levhası.

Deflection change : Yan değişikliği.

Deflection circuit : Saptırma işini düzenleyen devre. Saptırma devresi. Sinema, televizyon alanlarında kullanılır.

Deflection coil : Saptırma bobini.

Deflection sensitivity : Saptırma duyarlığı.

Deflection current : Saptırma akımı.

Deflection error : Yan hatası.

Deflection coils : Saptırım kangalları. Saptırım bobinleri. Yüklü parçacıkları yollarından saptırmak için kullanılan ve mıknatıssal alan uyaran akım kangalları. Saptırma bobinleri.

Deflection scale : Yan taksimat skalası. Taksimat skalası.

İngilizce Deflection Türkçe anlamı, Deflection eş anlamlısı

Sözcükler, direkt olarak Deflection ile ilgili eş anlamlı kelimeler olmayabilir. Kelime anlamı benzer olan sözcükler olabilirler.

 

Chops and changes : Sürekli değişmeler. Durmadan fikir değiştirme.

Humor : Güldürmek. Mizaç. Hoşuna gitmek. Huy. Espri. Humor. Herhangi bir vücut sıvısı. bir bez, organ veya dokuyu uyarmak için kan yoluyla iletilen etkin madde. eski düşünürlerin, canlı vücudunda olduğu varsaydıkları kan, muhat, sümüksü madde ve safra vb. maddelerden her biri, şişkinlik, hılt. Suyuna gitmek. Memnun etmek.

Deviance : Olağandışılık. Hayvanların, cinsel konular başta olmak üzere, tür özeliklerinin dışında davranışlar göstermesi. sapkınlık, sapınç. Sapkınlık. Kabul edilemez davranış. Deviyans. Anormallik. Sapıklık. Çarpıklık.

Perversion : Baştan çıkarma. Sapıklık. Ayartma. Cinsel sapıklık. Yoldan çıkarma. Çarpıklık. Cinsel sapma. Anormallik.

Declension : Tasrif. Aşağıya doğru eğilen. Bozulma. Cümlenin çeşitli ögeleri arasında geçici anlam ilişkileri kurmak üzere ad veya ad soylu kelimelerin durum ekleri alarak girdikleri çekim. türkiye türkçesinde başlıca ad çekimi ekleri şunlardır: yalın durum (eksiz, yükleme durumu eki +ı, +u, nı, nu; yönelme durumu eki +a, +na, bulunma durumu eki +da, çıkma durumu eki +dan, ilgi durumu eki: +ın, +un, +nın, +nun. örnekler: iş, iş+i, iş+e, iş+te, iş+ten, iş+in; sen, sen+i, san+a, sen+de. sen+den, sen+in; okuduğum, okuduğum+u, okuduğum+a, okuduğum+da, okuduğum+dan, okuduğum+un vb. || eski türkçede ve bugünkü bazı yazı dilleriyle lehçelerde bunlara +ça eşitlik durumu, +ın/ +un vasıta durumu, -garu yön gösterme durumları eklerini de eklemek gerekir. || dilimizde bazı durumlarda bir kalıntı biçiminde +ça eki yine süregelmektedir: ben+ce, gönlüm+ce gibi. ile edatından ekleşen +la eki de yavaş yavaş birliktelik gösteren bir ad çekimi ekine dönüşme durumundadır: çocuk+la, annen+le, baban+la vb. iyelik ve çokluk ekleri için bk. işletme ekleri. Çökme. Gerileme. Çekim. Aşağıya doğru hareket eden.

 

Circumvolution : Bir merkez etrafında dönüş. Dolaylama. Devir. Çevresinde dönme. Sargı oluşturma. Döndürme. Dolaşım.

Excreta : Ekskreta. Ter. Pislik. Sidik. Dışkı. Salgılar. Vücut dışkısı. Çıkartı.

Ejection : Fırlama. Fışkırtma. Ejeksiyon. Tahliye. Atma. Püskürme. Uzay, jeoloji alanlarında kullanılır. Kovma. Çıkan şey.

Sagging : Laçka. Kağşama. Batan. Düşüş. Gevşek. Eğilen. Sarkan. Düşme. Gevşek bir şekilde asılı duran. Bel verme (rotorlarda).

Flection : Büküm. Kıvrım. Bükün. Esneme. Yapım ve çekim sırasında kelime köklerinin farklı biçimlere girmesi şeklindeki kırılma olayı. büküm; arapça, almanca, ingilizce, rusça gibi sami, cermen ve islav dillerine özgü bir olaydır: ar. ketebe «yazdı» kökünün kütibe «yazıldı», yüktebü «yazılır», yüktebune «yazılırlar», litükteb «yazıl!»; katebu «mektuplaştı, yazıştı», katibun «yazan, katip», mektubun «yazılmış şey, mektup» mektebun «mektep okul» şekillerine girmesi; almanca sehen «görmek», sah «gördü», gesehen «görmüş, görülmüş»; ing. to write «yazmak» wrote «yazdı», written «yazmış, yazılmış» gibi. Çekim (dilbilgisi terimi).

Deflection synonyms : flexural, conversions, aberrance, flexion, becoming warped, conversion, bendings, distortions, declinations, veered, abnormality, runouts, cycles, bias, demotivation, abjuration, diffraction, detour, juices, excretum, cycle, flexures, aberration, chop and change, juice, liquoring, flexure, deflections, dude, contortion, curvature, curvature of field, apostle.

Deflection ingilizce tanımı, definition of Deflection

Deflection kelimesinin İngilizce - İngilizce çevirisi (English to English) : The act of turning aside, or state of being turned aside. Deviation. A turning from a right line or proper course. A bending, esp. downward.