Hortumlu böcekler nedir, Hortumlu böcekler ne demek

Hortumlu böcekler; bir hayvan bilimi terimidir.

  • Eş kanatlıları, yarım kanatlıları, tahtakurularını içine alan, kan veya öz su emici birçok asalak türü bulunan böcekler topluluğu (Rhynchota)

Biyoloji'deki anlamı:

Eklem bacaklılar (Arthropoda) dalının, böcekler (Insecta) sınıfının, kanatlılar (Pterygota) alt sınıfından, alt dudakları (ikinci maksil) bir hortum biçimini almış, gelişmelerinde yan başkalaşım görülen, kanat yapılarına göre yarım kanatlılar (Hemiptera) ve eş kanatlılar (Homoptera) alt takımlarına ayrılan bir takım.

Bilimsel terim anlamı:

Eşkanatlılarla yarım kanatlıları, bu arada tahtakurularını içine alan ve kan ya da özsu emici birçok asalak türü bulunan böcekler topluluğu.

İngilizce'de Hortumlu böcekler ne demek? Hortumlu böcekler ingilizcesi nedir?:

trunked insects, rhynchotes

Hortumlu böcekler anlamı, tanımı:

Hortumlu : Hortumu olan.

Hortum : Hava veya suyun kendi etrafında hızla dönüp buluttan yeryüzüne uzanan sütun biçiminde oluşan, alanı dar bir fırtına türü. Genellikle plastikten uzun ve esnek boru. Filde ve bazı böceklerde boru biçiminde uzamış ağız veya burun bölümü.

Böcekler : Vücutları baş, göğüs ve karın olarak üç bölgeye ayrılan, duyargaları birer, kanatları ikişer, ayaklarıyla ağız parçaları üçer çift olan eklem bacaklılar sınıfı, haşerat.

 

Böcek : Eklem bacaklıların, altı bacaklı, çoğu kanatlı ve vücutları baş, göğüs, karın olarak eklemlerden oluşmuş hayvan sınıfı, haşere. Kelebek, kurt ve tırtılın dışında kalan küçük hayvancıklar. Istakoza benzer, uzunluğu 30-40 santimetre kadar olan, sarı renkli, kısa kıskaçlı, yenilen bir deniz hayvanı.

Kanatlı : Kanadı olan.

Yarım : Tam ve istenildiği gibi olmayan, eksik, noksan. Bütün bir şeyin ayrıldığı iki eşit parçadan her biri. Bir bütünün yarısı olan miktar. Saatte on iki otuz. Hastalıklı, sakat, sağlıksız.

Tahta : Çimlenen tohumlar için bahçede hazırlanan uzun tarh. Sebze bahçelerinde ayrılan küçük yer. Bu ağaçtan yapılmış. Bu malzemeden oluşmuş yüzey, döşeme, ağaç. Çeşitli işlerde kullanılmak üzere düz, enlice, uzun ve az kalın biçimde işlenmiş ağaç parçası. Kara tahta.

Emici : Emme özelliği olan.

Asalak : Başkalarının sırtından geçinen (kimse), abacı, ekti, otlakçı, parazit, tufeyli. Bir canlıda sürekli veya geçici yaşayarak ona zarar veren başka canlı, parazit.

Toplu : Hepsi bir arada bulunan, toplanmış. Bir arada, bütün, kombine. Topu olan. Topunu, tamamını, bütününü içine alan. Düzenlenmiş, dağınık olmayan. Vücutça dolgun.