İnköy nedir, İnköy ne demek

İnköy; Yerleşim Merkezi olarak kullanılan bir sözcüktür.

Gezilecek Görülecek bir yer olarak anlamı:

Bolu şehri, Gerede belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

Çankırı ili, Eldivan belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

İçel kenti, Gülek bucağına bağlı bir yer.

Kütahya kenti, merkez ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

Sivas ili, Celâlli nahiyesine bağlı bir bölge.

Tunceli ilinde, Hozat ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge.

Van kenti, Gevaş belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

İnköy tanımı, anlamı

Köy : Yönetim durumu, toplumsal ve ekonomik özellikleri veya nüfus yoğunluğu yönünden şehirden ayırt edilen, genellikle tarımsal alanda çalışılan, konutları ve öteki yapıları bu hayata uygun yerleşim birimi, köylük yer, köy yeri. Köy halkı. Köy (bk. kü, küv, küy). Belli bir adı, okul, cami, muhtarlık ve benzerleri toplumsal ve dinsel kuruluşları, komşu köyden ayrıldığı sınırları, tarla, otlak ve korusu bulunan, halkının yaşamı aşağı yukarı tümüyle toprağa bağlı olan yerleşim biçimi. Birbirleriyle akraba olan ya da olmayan birden çok ailenin bir araya gelerek tarım yapmaya ya da hayvan yetiştirmeye elverişli yerey parçasının bir köşesinde kurdukları, alan ve sokaklar çevresinde toplanan küçük ya da büyük, dağınık ya da toplu yapılarla, bunların eklentilerinden oluşan evrensel ve geleneksel yerleşme yeri. bk. köylü, köy topluluğu, akraba. Yönetim durumu, toplumsal ve ekonomik özellikleri ya da nüfus yoğunluğu yönünden kentten ayırt edilen, genellikle tarımsal uğraşıda bulunmak gibi işlevlerle ayrımlaşan ve belirlenen, konutları ve öteki yapıları bu yaşamı yansıtan yerleşme birimi. Köz, kor; yanık, yanma; azap, ıztırap

 

Yerleşim yeri : Bir toplumsal kümenin ya da daha kalabalık bir nüfus topluluğunun, yaşamak ve ekonomik etkinliklerini sürdürebilmek amacıyla seçip yerleştikleri kent, kasaba, köy ya da daha küçük bir yer.

Yerleşim : Yerleşme, iskân.

Belediye : İl, ilçe, kasaba, belde vb. yerleşim merkezlerinde temizlik, aydınlatma, su, toplu taşıma ve esnafın denetimi gibi kamu hizmetlerine bakan, başkanı ve üyeleri halk tarafından seçilen, tüzel kişiliği olan örgüt, şehremaneti. Bu örgütün bulunduğu bina.

Kütahya : Türkiye'nin Ege Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Çankırı : Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Celalli : Sert ve öfkeli kimse. Coşkun. Hırçın. Kastamonu şehrinde, Şenpazar ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Sivas kenti, Celâlli bucağına bağlı bir bölge.

Eldivan : Çankırı iline bağlı ilçelerden biri.

Tunceli : Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Gerede : Bolu iline bağlı ilçelerden biri.

Tuncel : Tunç gibi güçlü eli olan kimse.

Merkez : Bir bölgenin veya kuruluşun yönetim yeri. Biçim, tarz. Bir işin öğretildiği yer. Bir kapalı eğrinin veya bazı çokgenlerde köşegenlerin kesişme noktası. Bir dairenin veya bir küre yüzeyinin her noktasından aynı uzaklıkta bulunan iç nokta, özek. Belirli bir yerin ortası. Polis karakolu. Bir işin yoğun olarak yapıldığı yer.

 

Nahiye : Bucak. Bölge.

Beledi : Şehirle ilgili. Pamuklu, kalın bir tür kumaş. Yerleşik.

Bağlı : Bir bağ ile tutturulmuş olan. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Kapatılmış olan, kapalı. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Sınırlanmış, sınırlı.

Sivas : Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Gülek : Sevimli, güler yüzlü, çok gülen kişi. Ağaçtan yapılmış kap (süt, yağ, ve benzerleri konulur). Bir tahıl ölçüsü. Araba başlığı. Ufak su birikintisi. At, kısrak sürüsü. Topal eşek. 16-20 kilogramlık tahıl ölçüsü. [Bakınız: külek]. Güler yüzlü, güleç. İçel ilinde, Gülek nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

Bölge : Sınırları idari, ekonomik birliğe, toprak, iklim ve bitki özelliklerinin benzerliğine veya üzerinde yaşayan insanların aynı soydan gelmiş olmalarına göre belirlenen toprak parçası, mıntıka. Vücut yüzeyinde sınırları belli herhangi bir bölüm, nahiye.

Celal : Büyüklük, ululuk. Öfke, kızgınlık.

Birim : Bir kümenin her elemanı. Dilin, oluşturduğu yapı içinde, belli bir düzlemde yer alan öbür ögelerle kurduğu bağıntılarla tanımlanan ayrı nitelikli öge, ünite. Herhangi bir kuruluştaki alt bölümlerden her biri. Bir çokluğu oluşturan varlıkların her biri, ünite. Bir niceliği ölçmek için kendi cinsinden örnek seçilen değişmez parça, vahit.

Diğer dillerde İnkonel anlamı nedir?

İngilizce'de İnkonel ne demek ? : inconel