Nakşibendi nedir, Nakşibendi ne demek

Nakşibendi; bir din b. terimidir. Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır. kökeni arapça, farsça dillerine dayanır.

  • Nakşibendilik tarikatından olan kimse

Nakşibendi hakkında bilgiler

Nakşîbendilik (Nakşbendiyye, Osmanlıca: ﻧﻘﺸﺒﻨﺪﻴﻪ), Abdulhalik-ıl Güjdevani tarafından sistemleştirilen, Muhammed Bahauddin Şah-ı Nakşibendi'nin isim babası olduğu İslâm (Sunni İslam) dini tarikâtı.

"Nakış yapan" anlamına gelen Nakşibend, Nakşibendi mürşidlerinin, kalbi dünyadan âhirete bağladığı düşünüldüğü için bu adı almıştır.

Nakşibendiye Tarîkat'ında genel olarak sessiz zikir uygulanır.

Daha kesin yapısal Nakşibendi tarikâtı oluşumu ise Seyyid Emîr Kulal ile başlamıştır. Görünüm tarafından oluşumu, ardılların arasındaki hiyerarşi, baş öğretmen mürşid, temsilciler halifeler, öğrenciler müridler, ve taraftarlar muhibler ya da muhlisler olarak sıralanır.

Nakşibendi anlamı, tanımı:

Tarikat : Aynı dinin içinde birtakım yorum ve uygulama farklılıklarına dayanan, bazı ilkelerde birbirinden ayrılan Tanrı'ya ulaşma ve onu tanıma yollarından her biri.

Nakşibendilik : Şeyh Muhammed Bahaüddin Nakşibend'in kurduğu, gizli ibadete dayanan bir tarikat, Nakşilik.

Kimse : Herhangi bir kişi, kim olduğu bilinmeyen kişi.

 

Osmanlı : XIII. yüzyılda Osman Gazi tarafından Anadolu'da kurulan ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra dağılan büyük Türk imparatorluğunun uyrukları. Düşündüğünü çekinmeden, açıkça söyleyen, bulunduğu toplulukta yetki sahibi olan.

Taraf : Bir şeyin belli bölümü, kısmı. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri. Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri. Yön, yan, doğrultu. Yöre, yer. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi.

Sistem : Model, tip. Bir sonuç elde etmeye yarayan yöntemler düzeni. Dizge. Düzen. Yol, yöntem. Bir aracı oluşturan düzen, düzenek, tertibat.

İsim : Ad. Ad. Kişi, insan.

Baba : Bir merdivende, tırabzanın sahanlıkla birleştiği yerde bulunan dikey öge. Çok kaliteli, üstün nitelikli. Ata. Gemi veya iskelede halatın takıldığı yuvarlak başlı iri demir, ağaç veya beton dikme. Kazılarda çıkarılan toprağın miktarını hesaplayabilmek için yer yer bırakılan toprak dikme. Anlayışlı, iyi huylu erkek. Çocuğun dünyaya gelmesinde etken olan erkek. Silah kaçakçılığı, kara para aklama ve uyuşturucu madde ticareti vb. kirli ve gizli işler yapan çetenin başı. Bir ülkeye veya bir topluluğa yararlı olmuş kimse. Bu gibi kimselere verilen unvan. Çocuğu olan erkek, peder. Tarikatların bazısında tekke büyüğü. Çatı merteği. Koruyucu, babalık duyguları ile dolu kimse.

İslam : Müslümanlık.