Astsubay çavuş nedir, Astsubay çavuş ne demek

Astsubay çavuş; bir askerlik terimidir.

  • Astsubaylığın ilk rütbesi

Astsubay çavuş hakkında bilgiler

Astsubay Çavuş, Türk Silahlı Kuvvetleri'nde en küçük "Astsubay" rütbesidir. Terfi etmeleri durumunda "Astsubay Kıdemli Çavuş" olurlar.

Astsubay çavuş anlamı, kısaca tanımı:

Rütbe : Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu derece, mevki. Mertebe, derece, paye.

Astsubay : Silahlı Kuvvetler Yasası'na göre astsubay meslek yüksekokullarında yetişerek Silahlı Kuvvetlere katılan astsubay çavuştan astsubay kıdemli başçavuşa kadar rütbesi olan asker, gedikli.

Çavuş : Onbaşıdan sonra gelen ve görevi manga komutanlığı olan erbaş. Askerî okullarda sınıf başkanı. Osmanlı ordusunda üst komutanların buyruklarını ast komutanlara ulaştıran görevli. Osmanlı Devleti teşkilatında çeşitli hizmetler yapan görevli. Bir işin veya işçilerin başında bulunan ve onları yöneten sorumlu kimse.

Türk : Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse.

Silahlı : Silahı olan.

Kuvvet : Şiddet, zor, cebir. Fiziksel güç, takat. Yetke, erk, nüfuz. Dayanıklı olma durumu. Bir niceliğin kendisi ile çarpılarak yükseltildiği derecelerden her biri: 2x2x2=23 denkleminde, 3 sayısı 2'nin kuvvetini gösterir. Bir ülkenin silahlı gücü. Durgunluğu harekete veya hareketi durgun bir duruma çeviren etken, direnci kıran veya direnç doğuran özellik. Güç.

 

Küçük : Niceliği az olan. Küçük abdest. Geri aşamada. Makam, rütbe, derece bakımından daha aşağı olan kimse. Boyutları, benzerlerininkinden daha ufak olan, mikro, büyük karşıtı. Değersiz, önemsiz. Kısık, parlak olmayan (ses). Niteliği aşağı olan, bayağı. Yaşı daha az olan.

Terfi : Derece, makam bakımından yükselme. Yükseltme.

Durum : Duruş biçimi, konum, tavır. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl. Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon. Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri.

Kıdemli : Bir işte eski ve deneyimi çok olan. Sınıf temsilcisi, mümessil.

İlk : Zaman, sıra, yer ve önem bakımından ötekilerden önce gelen, son karşıtı. Birinci olarak, en başta. Herhangi bir şeyin en önde olanı, önce geleni.