Bakanak nedir, Bakanak ne demek

  • Geviş getiren hayvanların ayaklarının arkasındaki körelmiş tırnak, kemik çıkıntısı

Yerel Türkçe anlamı:

Geviş getiren hayvanların tırnakları.

Ayakların arka çıkıntıları

Atın ve geviş getiren hayvanların bileği.

Geviş getiren hayvanların tırnaklarının arası.

Geviş getiren hayvanların körelmiş tırnakları.

At bileği.

Ayna

Göz, göz bebeği: Bakanağın çıksın!

Hayvanların arka bacağı ile karnının birleştiği yerdeki tersine dönen tüyler: Hayvanın bakanağı küçüğürek, pek büyümeyecek.

Koyun bacağı.

Diğer sözlük anlamları:

At, deve, sığır gibi hayvanlarda topukla taban arasındaki boğum, bukağılık.

Çatal tırnaklı hayvanların tırnakları.

Bakanak anlamı, tanımı:

Geviş : Bazı hayvanların yutmuş olduğu yiyeceği ağzına getirip yeniden çiğnemesi.

Hayvan : Akılsız, duygusuz, kaba, hoyrat (kimse). At, eşek, katır gibi türlü hizmetlerde kullanılan yaratık. Kızılan bir kimseye söylenen bir söz. Duygu ve hareket yeteneği olan, içgüdüleriyle hareket eden canlı yaratık.

Ayak : Birtakım şeylerin yerden yüksekçe durmasını sağlayan dayak, destek veya bunlardan her biri. Yürüyüşün ağırlık veya çabukluk derecesi. Kömür ocaklarında kömürün çıkarıldığı galeri. Halk edebiyatında koşuklarda kısa yedekli dizeler. Bir doğrunun başka bir doğruyu veya bir düzlemi kestiği nokta. Yarım arşın veya 30,5 santimetre uzunluğundaki ölçü birimi, kadem, fit, fut. Bacak. Altılı ganyanda yer alan her bir koşu. Mayalardan önce, makama uygun olarak çalınan veya söylenen beste. Vücudun belden aşağı bölümü. Karakucak ve yağlı güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş dereceden biri. Bacakların bilekten aşağıda bulunan ve yere basan bölümü. Göl ayağı. Halk edebiyatında uyak. Basamak. Futun küpü alınarak hesaplanan değer.

 

Tırnak : Gemi demirinin ucundaki yassı parça. Kanun çalmakta kullanılan mızrap. Tırnak işareti. Heykel dökümünde, kalıp parçalarının birleştirilmesinde kolaylık sağlamak amacı ile yapılmış olan dişlerin her biri. İnsanda ve birçok omurgalı hayvanda parmak uçlarının dış bölümünü örten boynuzsu tabaka. Kanca gibi araçların kıvrık yeri. Tenekecilerin delik açmak için kullandığı alet, keski. Ciltçilikte tek yaprakları büküp cildi birleştirebilmek için bir yanında bırakılan şerit durumundaki kenar.

Kemik : İnsanın ve omurgalı hayvanların çatısını oluşturan türlü biçimdeki sert organların genel adı. Bu sert organdan yapılmış.

Çıkıntı : Bir metni düzeltmek veya ona bir şey eklemek için satır dışına yazılan yazı, çıkma. Her şeye itiraz eden, huzursuzluk çıkaran (kimse). Kambur. Bir yüzeyde ileri doğru çıkan bölüm.

Bakanak : [Bakınız: toynak]