Bilimcilik nedir, Bilimcilik ne demek

Bilimcilik; felsefe, Eğitim alanlarında kullanılan bir sözcüktür. Dil bilgisi yönünden Türkçe'de isim olarak kullanılır.

  • Bilginin temeli olarak yalnız bilim yöntemine önem verme, ilimcilik

Eğitim alanındaki anlamı:

Bütün bilginin temeli olarak, fizikötesi ya da tanrıbilim yerine bilimi alma, yalnız bilim yöntemine önem verme ve ona inanma. 2-Bilimsel bilginin "saltık bilgi" olduğunu ileri süren felsefe görüşü.

Bilimcilik hakkında bilgiler

Bilimcilik veya Osmanlıdaki adıyla ilmiyye, ilimcilik, bilimsel dünya görüşü yerine kullanılan bir terimdir. Bilime aşırı değer verme anlamında da kullanılır, ki bu anlam bir dereceye kadar küçümseyicidir denebilir. Özel olarak, Ernst Mach'ın felsefe anlayışına bilimcilik de denir. Doğa bilimlerini toplum bilimlerine indirgeme ve onların yasalarını toplum bilimlerinde geçerli sayma eğilimi de bu deyimle nitelenmiştir.

Bilimcilik kısaca anlamı, tanımı

Bili : Bilgi

Bilim : Evrenin veya olayların bir bölümünü konu olarak seçen, deneye dayanan yöntemler ve gerçeklikten yararlanarak sonuç çıkarmaya çalışan düzenli bilgi, ilim. Genel geçerlik ve kesinlik nitelikleri gösteren yöntemli ve dizgesel bilgi. Belli bir konuyu bilme isteğinden yola çıkan, belli bir amaca yönelen bir bilgi edinme ve yöntemli araştırma süreci.

 

Bilimci : Bilgin. Bilginin temeli olarak yalnız bilim yöntemine önem veren, ilimci.

Halk bilimcilik : Halk bilimcinin yaptığı iş.

Tanrı bilimcilik : Tanrı bilimcinin yaptığı iş, ilahiyatçılık.

Ruh bilimcilik : Ruh bilimiyle uğraşma.

Toplum bilimleri : Tarih, ekonomi, toplumbilim ve ruh-bilim gibi toplum içindeki küme etkinliklerini, insan ilişkilerini ve toplum yaşayışını inceleyen bilimlere verilen genel ad.

Doğa bilimleri : Konusu tabiat, tabiat olayları ve kanunları olan fizik, kimya, gök bilimi, biyoloji vb. bilimler, tabiat bilimleri.

Dünya görüşü : Evrenin ve hayatın anlamını, amacını, değerini, insan varlığını ve davranışlarını bütünüyle kavramaya çalışan genel düşünce.

Tanrıbilim : Tanrı'nın varlığı ve nitelikleri üzerinde ileri sürülen bilgi, görüş ve inançları yöntemli biçimde inceleyen bilim dalı. Herhangi bir dinin inaklar dizgesi. Bu dizgeyi inceleyen bilgi dalı.

Fizikötesi : Doğaötesi.

Bir derece : Biraz.

İndirgeme : İndirgemek işi, irca, redüksiyon.

İlimcilik : Bilimcilik.

Bilimsel : Bilimle ilgili, bilime dayanan, ilmî.

Osmanlı : XIII. yüzyılda Osman Gazi tarafından Anadolu'da kurulan ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra dağılan büyük Türk imparatorluğunun uyrukları. Düşündüğünü çekinmeden, açıkça söyleyen, bulunduğu toplulukta yetki sahibi olan.

Geçerli : Yürürlükte olan, uygulanan, meri, muteber. Beğenilen, tutulan.

Anlayış : Anlama işi, telakki. Anlama yeteneği, feraset, izan, zekâ. Benzerlerinden ayıran özellik, konsept. Hoş görme, hâlden anlama. Bir toplum veya topluluktaki bireylerde görüş ve inanış etmenlerinin etkisiyle beliren düşünme yolu, düşünüş biçimi, zihniyet, mantalite.

 

Felsefe : Varlığın ve bilginin bilimsel olarak araştırılması. Dünya görüşü. Bir konuda soyut düşünüş. Bir filozofun, bir felsefe okulunun, bir çağın öğretisi. Bir bilimin veya bilgi alanının temelini oluşturan ilkeler bütünü.

Diğer dillerde Bilimcilik anlamı nedir?

İngilizce'de Bilimcilik ne demek ? : scientism