Cuma namazı nedir, Cuma namazı ne demek

Cuma namazı; bir din b. terimidir.

  • Cuma günü öğle vaktinde cemaatle kılınan namaz, cuma

"Cuma namazı" ile ilgili cümle örnekleri

  • "Orada, vadinin ortasında cuma namazını kıldılar." - N. F. Kısakürek

Cuma namazı hakkında bilgiler

Cuma namazı (Arapça: صلاة الجمعة Salat-ül Cum'ati), İslam dininde Cuma günü öğle vakti cemaatle kılınması farz olan iki rekatlık bir namazdır. Namazdan önce hutbe okunur.

Cuma ibadetinin islamdan önce de Araplarda bulunduğu hususunda bazı rivayetler bulunur. Genel inanca göre Cuma Suresi'in inmesi ile hicret sırasında müslümanlara farz kılınmış olan bir ibadettir. Muhammed, Medine'ye yakın bir yer olan Salim bin Avf yurdundaki Ranuna denilen vadi içerisinde Beni Salim Mescidinde ilk cuma hutbesini okumuş ve ilk cuma namazını kıldırmıştır.

Cuma, müslümanlarca önemli bir toplanma günüdür. Bu günde müslümanlar camilerde toplanırlar, okunan hutbeleri dinlerler ve birlikte cuma namazını kılarlar. Sonra da birbirlerini görürler veya günlük işlerine yönelirler.

Bir hadiste: "Üzerine güneşin doğduğu en hayırlı gün, cuma günüdür. Âdem o gün Cennet'e konulmuş, o gün Cennetten çıkarılmıştır. Kıyamet de o gün kopacaktır." denmiştir.

Cuma namazı tanımı, anlamı:

 

Cuma : Cuma namazı. Perşembe ile cumartesi arasındaki gün.

Öğle : Öğle namazı. Öğle ezanı. Gün ortası, öğlen, öğle vakti.

Cemaat : Bir imama uyup namaz kılan kişiler. İnsan kalabalığı, topluluk. Bir dinden veya bir soydan olanların topluluğu.

Namaz : İslamın beş şartından biri olan ve Müslümanların günde beş vakit, dinî kurallara göre yapmak zorunda oldukları ibadet, salat.

İslam : Müslümanlık.

Kılınma : Kılınmak işi.

Farz : Yapmak zorunda kalınan şey, boyun borcu. Müslümanlıkta, özür olmadıkça yapılması zorunlu, yapılmaması günah sayılan ibadet.

Hutbe : Cuma ve bayram namazlarında minberde okunan dua ve verilen öğüt.

İbadet : Bir dinin buyruklarını yerine getirme.

Arap : Fotoğrafın negatifi. Orta Doğu ile Kuzey Afrika'nın büyük bir bölümünde yaşayan halk ve bu halkın soyundan olan kimse. Koyu esmer. Fellah.

Husus : Konu, madde. Özellik, yön.