Etriye nedir, Etriye ne demek

Etriye; bir mimarlık terimidir. kökeni fransızca dilinden gelmektedir.

  • Dikme kiriş bağlantılarında direnci sağlayan sargı

Etriye hakkında bilgiler

Etriye, betonarme yapılarda kolon ve kirişlerde yatay donatı olarak kullanılan, elemanlara gelen kesme kuvvetlerine karşı dayanım sağlayan elemanlardır. Bunun yanı sıra, elemanların ve genel olarak yapının daha sünek davranması için sıklaştırma ve boyuna donatılarında burkulmasını engellemek için (sargılama) kullanılır. Deprem Yönetmeliğince iki ucu da 135 derece kıvrılarak boyuna donatıların tutulması ve etriyenin açılmaması sağlanmalıdır.

Güvenliği artırmak için etriye kancaları, kirişlerde her zaman basınç bölgesi tarafında bulunmalıdır. Ayrıca şaşırtmalı düzenleme de bir diğer temel ilkedir.

Kolonların ve kirişlerin içinde bulunan ve boyuna yerleştirilen ana donatıların etrafını saran nispeten daha ince çaplı(8 mm,10 mm vs.) demirlerdir.Görevi boyuna demirleri sarmak yoluyla güçlendirmektir.Daha önemli bir görevi ise kolon-kiriş bağlantısının yıkılmasının önüne geçmektir.

Etriye tanımı, anlamı:

Kiriş : Ok atılan yayın iki ucu arasındaki esnek bağ. Bazı telli müzik araçlarında kullanılan, hayvan bağırsaklarından yapılmış olan tel. Kasların uçlarında bulunan, kasları kemiklere ve başka organlara bağlayan beyazımsı kordon, tendon. Yapılarda dört köşe kalın keresteden, demirden veya betonarmeden yapılmış yatay destek parçası. Bir eğrinin iki noktasını birleştiren doğru parçası.

 

Bağlantı : İki veya daha çok şeyin birbiriyle bağlı bulunması, ilişki, irtibat, bağlanak. Yapılacak işle ilgili sözlü veya yazılı anlaşma, angajman. İki şey arasında ilişki sağlayan bağ.

Dikme : Dikey olan doğru veya düzlem, amut. Yük kaldırmakta kullanılan bir direkli maçuna. Bir evde aileyi sürdürecek olan tek çocuk. Ağaç, direk. Dikmek işi. Fidan, yeni dikilmiş fidan. Ahşap yapılarda pencere ve kapı yanlarına dikilen direklerden her biri.

Sargı : Vücudun bir bölümünü yerinde veya baskı altında tutmak amacıyla uygun biçimde sarılmış şerit. Esnek bir maddeden yapılmış uzun, dar ve ince şerit. Bir elektrik makinesinde veya aracında aynı devreyi oluşturan iletkenlerin tümü.

Betonarme : Bu yöntemle yapılmış. Yapıda gücü, esnekliği artırmak için metal ve çimentodan yararlanma yöntemi, demirli beton.

Kolon : Kalın bağırsağın gödenden önceki bölümü. Sütun. Katlardaki döşemeleri birbirlerine bağlayan düşey boru.

Yatay : Durgun bir su yüzeyine veya zemine paralel, düşey doğrultusuna dikey olan, ufki.

Donatı : Teçhizat.

Eleman : Öge. Bir toplulukta çalışan insanların her biri. Kümeye ait varlıklardan her biri.