İskelet mobilya nedir, İskelet mobilya ne demek

  • Oturma grubuna giren koltuk, kanepe, sandalye, kolçaklı sandalye, sallanan koltuk vb. mobilyanın masif ağaç malzemeden yapılmış olan esas taşıyıcı kısımları

İskelet mobilya tanımı, anlamı:

İskelet : Bir eserin genel planı. Bir şeyi oluşturan temel çatı. Çok zayıf. Yumuşak bölümleri dökülmüş, ölü bir vücudun kemiklerinin bütünü. İnsan ve hayvan bedeninin kemik çatısı, teşrih. Kuru, çıplak.

İskele : Deniz taşıtlarının yanaştığı, çoğu tahta ve betondan yapılmış, denize doğru uzanan yer. Yapıların dışında sıvama, boyama veya onarım için keresteden kat kat kurulan, çalışma sırasında üstüne çıkılan çatkı. Kıyıya yanaşan deniz aracına doğru uzatılan eğreti küçük köprü veya gemiye çıkmayı sağlayan merdiven. Vapur uğrağı olan şehir veya kasaba. Işıkların yerleştirilmesi, ışıkçıların dolaşabilmesi için stüdyolarda tavana yakın yerde duvarı çepeçevre saran çıkıntı. Geminin sol yanı. İçerilerde bulunan bir yerin kendine en yakın olan deniz taşıtı uğrağı veya demir yolu durağı.

Mobilya : Oturulan, yemek yenilen, çalışılan, yatılan yerlerin döşenmesine yarayan taşınabilir eşyaya verilen genel ad, möble.

Mobil : Hareketli, taşınabilir. Parçalar hâlinde yapılmış olup hava hareketleriyle kımıldayan heykel.

 

Oturma : Kısa süre için konukluğa gitme. Oturmak işi.

Koltuk : Yüksek mevki, makam. Demirledikten sonra gemiyi iskeleye, rıhtıma veya başka bir gemiye bağlayan ip. Yapıcılıkta yan destek. Kenar, tenha yer. Genelev. Eski düğünlerde damatla gelinin eve girerken konuklar arasından kol kola geçmeleri töreni. Kol dayayacak yerleri olan geniş ve rahat sandalye. Mısır ve buğday fidesinin yanlarından çıkan filizler. Koltuklama veya koltuklanma. Kayırma, destek. Omuz başının altında, kolun gövde ile birleştiği yer.

Kanepe : Genellikle çay ve kokteyller için hazırlanan, peynir, sucuk, salam vb. şeylerle süslenen çok küçük ekmek. Birkaç kişinin oturabileceği genişlikte koltuk, çekyat.

Sandalye : Arkalıklı, kol koyacak yerleri olmayan, bir kişilik oturma eşyası. Makam, koltuk, mevki.

Kolçak : Kola geçirilen işaretli bağ, pazubent. Ceket veya gömlek kollarının kirlenmesine engel olmak için bilekten dirseğe kadar geçirilen eğreti kolluk. Koltuk veya iskemlenin kol konacak parçası. Yalnız başparmağı ayrı, diğer dört parmağı bir örülmüş yün eldiven. Kadınların dirseklerine kadar taktıkları basmadan yapılmış olan süs eşyası. Zırhın kola geçirilen parçası.

Masif : Som.

Ağaç : Meyve verebilen, gövdesi odun veya kereste olmaya elverişli bulunan ve uzun yıllar yaşayabilen bitki. Tahta, kereste. Bu gibi bitkilerin gövdesinden ve dallarından yapılan.