Mahmudiye nedir, Mahmudiye ne demek

Mahmudiye; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır. kökeni arapça dilinden gelmektedir.

  • Bugün süs altını gibi kullanılan, II. Mahmut zamanında basılmış, ince altın sikke
  • Eskişehir iline bağlı ilçelerden biri.

"Mahmudiye" ile ilgili cümle

  • "Karısının altınlarını, kızının mahmudiyelerini neleri varsa hep aldılar." - H. F. Ozansoy

Tarih'teki anlamı:

II. Mahmut zamanında basılmış bir altın para.

Zanaat Ticaret alanındaki sözlük anlamı:

Duvar çanı. (Akçakese *Güdül -Ankara)

Gezilecek görülecek bir yer, şehir olarak tanımı:

İzmir kenti, Bergama ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Sakarya ili, Sapanca ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Bursa ilinde, Yenişehir belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Çorum şehri, Alaca ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Balıkesir kenti, Kavacık nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Konya şehrinde, Kurthasanlı nahiyesine bağlı bir yer. Ordu ilinde, Topçam (İnalan) nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Bursa şehrinde, İznik belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Balıkesir şehrinde, Kepsut belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Çanakkale kenti, Geyikli bucağına bağlı bir bölge. Bursa şehri, Orhangazi belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Tokat ilinde, Niksar belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Kütahya kenti, Köprüören nahiyesine bağlı bir yer.

 

Mahmudiye kısaca anlamı, tanımı:

Altın : Altından yapılmış sikke. Üstün nitelikli, değerli. Bu elementten yapılmış. Atom sayısı 79, atom ağırlığı 196,9 olan, 1064 °C'de eriyen, kolay işlenen, yüksek değerli, paslanmaz element, zer (simgesi Au).

Zaman : Dönem, devir. Bu sürenin belirli bir parçası, vakit. Çağ, mevsim. Bir işin, bir oluşun içinde geçtiği, geçeceği veya geçmekte olduğu süre, vakit. Yer kabuğunun geçirdiği gelişimde belirlenen ve fosillere göre dörde ayrılan geniş evrelerden her biri. Olayların oluş ve akış sırasını belirleyen, düzenli ve dönemli gök olaylarını birim olarak kullanan sanal bir kavram. Belirlenmiş olan an. Bir işe ayrılmış veya bir iş için alışılmış saatler, vakit. Fiillerin belirttikleri geçmiş zaman, şimdiki zaman, gelecek zaman, geniş zaman kavramı.

İnce : Zayıf. Ayrıntılı. Tiz (ses), pes karşıtı. İyiden iyiye, enikonu, ayrıntılı. Taneleri ufak, iri karşıtı. Düşünce, duygu veya davranış bakımından insanın sevgi ve saygısını kazanan, zarif, kaba karşıtı. Akışkanlığı çok olan, yoğun ve koyu olmayan (sıvılar). Aşırı özen gerektiren, kaba karşıtı. Kendi cinsinden olanlara göre dar ve kalınlığı az olan, kalın karşıtı. Hafif, gücü az.

Sikke : Hayvanları bağlamak için yere çakılan demir veya ağaç kazık. Madenî paralara vurulan damga. Mevlevi dervişlerinin giydikleri yüksek ve tepesi düz keçe külah. Madenî para.

 

Eskişehir : Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

İlçe : Yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm, kaymakamlık, kaza.

Bağlı : Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir bağ ile tutturulmuş olan. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Kapatılmış olan, kapalı. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Sınırlanmış, sınırlı.

Biri : Bilinmeyen bir kimse. Bir tanesi.