Pronunciation türkçesi Pronunciation nedir

  • Söyleyiş.
  • Söyleniş.
  • Gramer alanında kullanılır.
  • Sesletim.
  • Dil seslerinin çıkarılışları sırasında ses organlarının yaptığı hareketlerin bütünü; kelimelerin, seslerin boğumlanma hareketlerine bağlı söylenişi.
  • Telaffuz.
  • Söylem.
  • Okunuş.

Pronunciation ile ilgili cümleler

English: Ali can write almost like a native speaker, but his pronunciation is terrible.
Turkish: Ali neredeyse bir yerli gibi yazabilir fakat onun telaffuzu berbattır.

English: His pronunciation is far from perfect.
Turkish: Onun telaffuzu mükemmel olmaktan uzak.

English: Have you noticed the similarity in pronunciation between the Polish and Portuguese languages?
Turkish: Polonya ve Portekiz dilleri arasındaki telaffuz benzerliğini fark ettiniz mi?

English: Do not be shy. Your pronunciation is more or less correct.
Turkish: Utanma. Telaffuzun az çok doğru.

English: Ali doesn't think Mary's French pronunciation is very good.
Turkish: Ali Mary'nin Fransızca telaffuzunun çok iyi olduğunu düşünmüyor.

Pronunciation ingilizcede ne demek, Pronunciation nerede nasıl kullanılır?

Correct pronunciation : Doğru telaffuz. Bir sesin veya kelimenin doğru söyleyişi.

Resemblance on ortohraphy and pronunciation : Yazım ve söyleniş yönünden benzerlik. Yazım ve söyleyiş yönünden benzerliği olması nedeniyle, marka olarak kullanılmayan imler.

 

Standard pronunciation : Ölçü sesletim.

Pronunciations : Sesletim. Söylem. Söyleyiş. Söyleniş. Telaffuz. Okunuş.

Mispronunciation : Yanlış telaffuz. Yanlış söyleniş. Yanlış söyleyiş.

Pronunciamento : Resmi beyan. Resmi duyuru. Resmi bildiri. Hükümet beyannamesi. Beyanname. Resmi açıklama.

Mispronunciations : Yanlış söyleyiş. Yanlış telaffuz. Yanlış söyleniş.

Pronunciamentos : Hükümet beyannamesi. Beyanname. Resmi bildiri. Resmi duyuru. Resmi beyan. Resmi açıklama.

İngilizce Pronunciation Türkçe anlamı, Pronunciation eş anlamlısı

Sözcükler, direkt olarak Pronunciation ile ilgili eş anlamlı kelimeler olmayabilir. Kelime anlamı benzer olan sözcükler olabilirler.

Language : Lisan. Edebiyat. Konuşulur. Dili. Mesleki dil. Dil.

Dictions : İfade. Sözcükleri kullanma şekli. Diksiyon. Sözcük seçimi. Söyleyiş şekli. Söyleyim.

Vocalization : Vokal yapma. Ünlüleşme. Seslendirme. Sesli harf yerine kullanma. Ötümlüleşme.

Accidence : Morfoloji. Yapım ve çekim sırasında kelime köklerinin farklı biçimlere girmesi şeklindeki kırılma olayı. büküm; arapça, almanca, ingilizce, rusça gibi sami, cermen ve islav dillerine özgü bir olaydır: ar. ketebe «yazdı» kökünün kütibe «yazıldı», yüktebü «yazılır», yüktebune «yazılırlar», litükteb «yazıl!»; katebu «mektuplaştı, yazıştı», katibun «yazan, katip», mektubun «yazılmış şey, mektup» mektebun «mektep okul» şekillerine girmesi; almanca sehen «görmek», sah «gördü», gesehen «görmüş, görülmüş»; ing. to write «yazmak» wrote «yazdı», written «yazmış, yazılmış» gibi. Bükün. Yapıbilim. Çekim. Sarf usul ve prensipleri. Büküm. Tasrif.

 

Pronounciation : Ünlülerin çıkarılmasında konuşma organlarının hareketi.

Accentuation : Önemle belirtme. Ahenk vurgusu. Vurgulama. Harekeleme. Vurgu. Oyun düzeninde tasarımın bir öğesi. bir uygulamada çeşitli yöntemlerle kişiler, yığınlar, eşyalar ve simgeler vurgulanır. yönetmenin önemli işlerinden biri seyircinin en çok gözüne çarpması gereken şeyi seçmesidir. vurgu, gövde görünüşleri, değişik alanlar, ilişkiler, karşıtlıklar, yükseltiler vb. ile sağlanır. sahne konuşmasında bir tümceyi, belli bir durum içindeki anlamını doğru vererek söylemek için uygun sözcükleri yoğunlaştırmakta kullanılan ses vurgusu. Ahenk durağı ile birbirinden ayrılmış kelime öbeklerinde, çok kez vurgulu hece üzerine düşen ve anlamı güçlendirmek üzere onun şiddetini artıran vurgu: ey türk gençliği/ birinci vazifen/ türk istiklalini/ türk cumhuriyetini/ ilelebet muhafaza/ ve müdafaa etmektir./ mevcudiyetinin/ ve istikbalinin/ yegane temeli/ budur./ bu temel/ senin/ en kıymetli hazinendir. (m.k. atatürk, nutuk, s. 607). || dur yolcu/ bilmeden gelip bastığın || bu toprak/ bir devrin/ battığı yerdir. || eğil de kulak ver/ bu sessiz yığın || bir vatan kalbinin/ attığı yerdir. (n.h. onan, çakıl taşları, ant., s. 921) vb. Belirtme. Vurgu işaretleri koyma.

Active verb : Etken eylem. Öznesi belli olan, öznesiyle kesin ilişkisi bulunan ve herhangi bir çatı eki almamış olan fiil: o hızlı yürüdü, ben kaçtım. (p. safa. şimşek, s. 23). büyük babam esrarlı şeyleri çok severdi (p. safa, göst. y.). asırlarca birbirlerinin kanlarını emen, gözlerini oyan insanlar, kol kola oynadılar. doğan hürriyet güneşini alkışladılar (ö. seyfettin. harem, eshab-ı kehfimiz, s. 12). tanyeri nerdeyse ağaracaktı. dağlar kül rengi bir aydınlığın içinde kapkara yükseliyordu. (t. buğra, dönemeçte, s. 5). durmak zamanı geçti, çalışmak zamanıdır. (t. fikret) vb. karşıtı edilgen fiil’dir. bk. etken çatı. Etken fiil.

Accusative : İsmin -i halindeki. İsmin i hali. İsmin -i haline ait. Belirtme durumu. İsmin -i halindeki sözcük. Yükleme durumu. Geçişli fiil taşıyan bir cümlede fiilin doğrudan doğruya etkilediği yani fiildeki işlevin etki bakımından üzerine yüklendiği adın içinde bulunduğu durum. türkçede bu durum ya eksiz yahut da yalın veya iyelik ekleriyle genişletilmiş adlardan sonra gelen +(y)ı/+(y)u eki ile karşılanır: iş bulmak, görüş bildirmek, yol sormak, ağaçlar+ı budamak, yaka+yı kurtarmak, okul+u bitirmek, istedik+im+i getirdi; yazdıklarınız+ı okudum, görünüş+ü koruyunuz gibi. ancak, bu ek üçüncü şahıs teklik ve çokluk iyelik eklerinden sonra araya bir zamir n’si alarak +nı/+nu biçimine girer; arkadaşımın yeni ev+i+ni gezdim. artık yuva+sı+nı kurmaya çalışıyor; bildik+leri+ni anlattı, yorulduğ+u+nu görmedim vb. Akuzatif. İsmin -i hali.

Statement : Anlatım. Ayrıntılı çizelge. Kamu yönetim ve kuruluşları yükümlüler ya da yükümlülerle işlemlerde bulunan öteki gerçek ve tüzel kişilerin maliye bakanlığı ya da vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara vergilerine ilişkin isteyecekleri bilgileri vermeleri. Yapılacak işlemin özelliğine uygun bir düzende adı, soyadı, para ya da sayışımları kapsayan ayrıntılı kağıt. Tarife. Bilgisayar, ekonomi alanlarında kullanılır. Demeç. Açıklama. Beyanat. Söz.

Actif : Öznesi belli olan, öznesiyle kesin ilişkisi bulunan ve herhangi bir çatı eki almamış olan fiil: o hızlı yürüdü, ben kaçtım. (p. safa. şimşek, s. 23). büyük babam esrarlı şeyleri çok severdi (p. safa, göst. y.). asırlarca birbirlerinin kanlarını emen, gözlerini oyan insanlar, kol kola oynadılar. doğan hürriyet güneşini alkışladılar (ö. seyfettin. harem, eshab-ı kehfimiz, s. 12). tanyeri nerdeyse ağaracaktı. dağlar kül rengi bir aydınlığın içinde kapkara yükseliyordu. (t. buğra, dönemeçte, s. 5). durmak zamanı geçti, çalışmak zamanıdır. (t. fikret) vb. karşıtı edilgen fiil’dir. bk. etken çatı. Etken fiil.

Pronunciation synonyms : received pronunciation, spoken communication, speech communication, voice communication, oral communication, discourse, diction, speech pattern, abstract noun, accent of group, dixit, sibilation, phraseology, adjectival construction, expressing, way of speaking, adams apple, spoken language, assibilation, utterance, enunciations, ablaut, orthoepy, homophony, wordage, discoursed, discourses, speech, mispronunciation, adjektive, action noun, ablative, way of reading.

Pronunciation ingilizce tanımı, definition of Pronunciation

Pronunciation kelimesinin İngilizce - İngilizce çevirisi (English to English) : The act of giving the proper sound and accent. As, the pronunciation of syllables of words. Utterance. Distinct or indistinct pronunciation. The act of uttering with articulation.