Vaftizhane nedir, Vaftizhane ne demek

Vaftizhane; bir din b. terimidir. kökeni farsça, rumca dillerine dayanır.

  • Vaftiz yapılmış olan yer

Vaftizhane hakkında bilgiler

Vaftizhane, (Yunanca vaptisma, Farsça hane'den) bir kilisenin yakınında ya da yanında yer alan, içinde vaftiz töreninin yapıldığı yapı ya da şapel.

Vaftizhaneler önceleri dinsel amaçlarla yapılmış daire planlı, küçük Eski Roma yapılarıydı. (Baalbek'teki Venüs Tapınağı, Split'teki Diocletianus Anıtmezarı). O zamanlar yalnızca üç bayram sırasında (Paskalya, Pentekostes ve Epifanya) vaftiz yapıldığı için, Hıristiyan dinine katılanların sayısı arttıkça Eski Roma yapılarının büyütülmesi gerekti.

Vaftizhaneler bütün Hıristiyan mimarlığı içinde en simgesel yapı türlerinden biriydi. Plan şemaları zamanla gelişerek 4. yüzyılda son biçimini aldı. Papa III. Sixtus'un (hükümdarlığı 432-440) Roma'da yaptırdığı Laterano Sarayı'nın vaftizhanesinin günümüze ulaşan en eski vaftizhane olduğu sanılır.

Hıristiyanlıkta sekiz sayısının başlangıçları simgelediğine inanıldığı için vaftizhaneler genellikle sekizgen planlı yapılırdı. Sekiz sayısının en "tam" sayı olan yediyi izlemesi gibi, bir Hıristiyanın yaşamının da vaftiz töreninden sonra başladığına inanılırdı. Geleneksel olarak vaftizhaneler kubbeyle örtülü olurdu; bu da her Hıristiyanın vaftiz töreniyle attığı ilk adımdan sonra yöneldiği kutsal dünyayı simgelerdi. Vaftiz kurnası da çoğunlukla sekizgen biçimliydi, kubbeli bir baldakenin altında yer alır, kolonlar ve bir ambülatuarla çevrelenirdi. Bu öğeleri ilk olarak Eski Roma yapılarını vaftizhaneye dönüştüren Bizanslılar kullanmışlardır.

 

Vaftizhane anlamı, kısaca tanımı:

Vaftiz : Hristiyanlıkta doğduktan kısa bir süre sonra çocuğa ilk günahını silmek ve onu Hristiyanlaştırmak amacıyla yapılmış olan kutsal işlem.

Farsça : İran devletinin resmî dili, Acemce. Bu dille yazılmış olan.

Kilise : Hristiyanların ibadet etmek için toplandıkları yer. Hristiyanlıkla ilgili dinî kuruluş. Hristiyanlığın öğretilmesi, dinî işlerin yönetimi vb. ile ilgilenen papa ve piskoposlar topluluğu.

Yakın : Az bir ara ile ayrılmış olan (zaman veya yer), uzak karşıtı. Benzeyen, andıran, yaklaşan. Küçük, önemsiz değişikliklerle birbirinden ayrılan. Uzak olmadan. Aralarında sıkı ilişki olan arkadaş, dost veya akraba. Erişmesi, olması zaman bakımından yaklaşmış olan. Aralarında sıkı ilgi bulunan. Uzak olmayan yer.

Tören : Anma, kutlama, nişan, evlenme, ölüm gibi sebeplerle yapılmış olan toplantı, merasim, seremoni. Bir toplulukta, üyelerin belli bir olayı, kişiyi veya değeri ayırt edip sembolleştirmesi, bunların anlam ve öneminin güçlendirilmesi amaçlarıyla düzenlenen hareket dizisi, merasim.

Öncel : Bir görevde, meslekte kendinden önce yerini tutmuş olan kimse, selef, eslaf, ardıl karşıtı. Sonucun çıkarıldığı önerme veya önermeler. Önceden yaşamış olanlar.

 

Dinsel : Dinî.

Amaç : Bir kimseye veya bir kurula verilen özel amaçlı görev, misyon. Hedef. Gaye. Ulaşmak istenilen sonuç, maksat.

Yer : Otel, motel vb.nde kalınacak oda. İz. Durum, konum. Durum, konum, vaziyet. Önem. Ekime elverişli toprak parçası, arazi. Yerküre. Bulunulan, yaşanılan, oturulan bölge. Bir olayın geçtiği veya geçeceği bölüm, alan, mahal. Görev, makam. Bir şeyin, bir kimsenin kapladığı veya kaplayabileceği boşluk, mahal, mekân. Ülke. Üzerine yapı kurulmaya elverişli arazi, arsa. Gezinilen, ayakla basılan taban.