Bocuk nedir, Bocuk ne demek

  • Ortodokslarca kutlanan İsa'nın doğum yortusu

Yerel Türkçe anlamı:

Domuz yavrusu. 3.bk. boçu.

Çam ağacı veya topraktan yapılmış küçük testi, yuvarlak, kulpsuz testi.

Küp.

2.bk. boduç (I)-7.

Deve yavrusu.

[Bakınız: boduk]

Kurt, solucan.

Manda ve sığırlarda görülen ve hayvanın yürümesine engel olan bir hastalık.

[Bakınız: boduç]

Kambur, zayıf, iş yapamayan.

Tazı

Fransızca'da Bocuk ne demek?:

diète

Bocuk hakkında bilgiler

Bocuk, Trakya'da senenin en sert gecesini temsil eden bir terim. Inanışa göre, o gece sular donarsa tâbiat bereketli olacaktır.

Bocuk geceleri bocuk karısı, bocuk anası ve bocuk dedesi ismi verilen cadıların dolaştığına inanılır. Sedenka denilen oturmalı komşu ziyaretleri olur. Bu âdetlerin sürdürülmemesi hâlinde ekolojik dengenin bozulacağı, tavuklarin yumurta yapmayacağı, ağaclarin meyve vermeyeceğine inanılır.

Bocuk kısaca anlamı, tanımı:

Bocuk domuzuna dönmek : Çok semiz ve besili olmak.

Ortodoks : Bu mezhebe bağlı olan kimse. Dogmaya ve kilise öğretisine uygun olan. Hristiyan mezheplerinden biri.

Doğum : Bir kimsenin doğduğu yıl. Doğma işi, tevellüt, veladet.

Yortu : Hz. İsa'nın yaşamını, ölümünü, dirilişini ve azizlerin yaşamlarına yansımış olan erdemlerini anmak üzere kilisenin belirlediği kutsal günler.

 

Sert : Güçlü kuvvetli. Kolay dayanılmayan, zor katlanılan, etkili, yumuşak karşıtı. Sarsıcı niteliği olan, çarpıcı, keskin, hafif karşıtı. Hırçın, öfkeli, hiddetli. Esnekliği az olan, kolayca eğilip bükülmeyen. Bağışlaması, hoşgörüsü olmayan. Çizilmesi, kırılması, buruşması, kesilmesi veya çiğnenmesi güç olan, pek, katı, yumuşak karşıtı. Titizlikle uygulanan, sıkı. Ciğerlerden gelen havanın ağız boşluğundaki tam kapalı veya yarı kapalı engellere çarpmasıyla oluşan (ünsüz), titreşimsiz, süreksiz, ötümsüz, tonsuz, sedasız. Gönül kırıcı, katı, ters bir biçimde. Gönül kırıcı, katı, ters.

Temsil : Oyun. Söz gelişi. Özümleme. Birinin veya bir topluluğun adına davranma.

Terim : Bir kesrin pay ve paydasından her biri, had. Geleneksel mantıkta özne veya yüklem. Cebirsel bir anlatımda + veya - işaretleri arasında bulunan parçalardan her biri. Bir denklemde = işaretinin iki yanındaki anlatımlardan her biri. Bir bilim, sanat, meslek dalıyla veya bir konu ile ilgili özel ve belirli bir kavramı karşılayan kelime, ıstılah.

Tabiat : Doğal özellik. Doğa. İnsanın büyük abdest bozma kolaylığı veya zorluğu. Güzeli ayırma melekesi, zevk, beğeni. Huy, karakter.