Derin devlet nedir, Derin devlet ne demek

  • Devletin çıkarlarını gözetip kolladığı öne sürülen, göz önünde olmayan örtülü güç

Derin devlet hakkında bilgiler

Derin devlet, Anayasa'da belirlenmiş devlet yapısı dışında oluşturulan devlet yapısını ifade eden siyasi terim.

Baskın Oran'ın tanımına göre "devlet yetkisini şu veya bu biçimde kullanan kişi veya kurumların meşruluk sınırları dışına taştıkları zaman şiddet kullanmaları halinde ortaya çıkan oluşumdur." Mümtaz'er Türköne'ye göre ise devlet görevlilerinin "eşkıyâ yöntemleriyle yetkilerini, kullandıkları kaynak ve imkânları 'gizlilik' zırhından istifade ederek devleti korumak için değil, kendilerine çıkar sağlamak için" kullanmalarına derin devlet adı verilir.

Derin devlet anlamı, tanımı:

Devlet : Mutluluk. Toprak bütünlüğüne bağlı olarak siyasal bakımdan örgütlenmiş millet veya milletler topluluğunun oluşturduğu tüzel varlık. Büyüklük, mevki. Bu tüzel varlığın yönetim organları. Talih.

Derin : Yüzeyden içeri inen. Yoğun. Ayrıntılı. Uzun süren. İçten gelen. Dibi yüzeyinden veya ağzından uzak olan. Kendi türünde çok gelişmiş, en ileri durumda olan. Dip.

Deri : İnsan ve hayvan vücudunu kaplayan tüy, kıl veya pulla kaplı tabaka, cilt, ten. Bu tabakadan yapılmış. Pazar veya panayır kurulan gün, dernek. Toplantı, düğün. İşlenerek kullanılır duruma getirilmiş hayvan postu.

 

Örtü : Yapılarda çatı, dam. Örtmek için kullanılan şey, vualet.

Anayasa : Bir devletin yönetim biçimini belirten, yasama, yürütme, yargılama güçlerinin nasıl kullanılacağını gösteren, yurttaşların kamu haklarını bildiren temel yasa, kanunuesasi. Temel, esas.

İfade : Tanık ve sanıkların olay hakkında yargı organlarına yaptıkları sözlü açıklama. Deyiş, söyleyiş. Dışa vurum. Anlatım. Bir duyguyu yüz aracılığıyla anlatan belirtilerin, mimiklerin bütünü.

Siyasi : Siyasal. Siyasetçi, politikacı.

Terim : Geleneksel mantıkta özne veya yüklem. Bir kesrin pay ve paydasından her biri, had. Bir bilim, sanat, meslek dalıyla veya bir konu ile ilgili özel ve belirli bir kavramı karşılayan kelime, ıstılah. Cebirsel bir anlatımda + veya - işaretleri arasında bulunan parçalardan her biri. Bir denklemde = işaretinin iki yanındaki anlatımlardan her biri.

Baskın : Ansızın çıkagelme. Kısa süreli, beklenmedik saldırı. Su basması, sel. Benzerleri arasında güç ve önem bakımından başta gelen, başat, hâkim, dominant. Sertlik, zorluk bakımından üstün. Suç işlediği veya suçluların bulunduğu sanılan bir yere ansızın girme.

Oran : İki şeyin birbirini tutması, karşılıklı uygunluk, tenasüp. Akıl yoluyla gerçeğe yakın olduğuna inanılarak verilen yargı, tahmin. Büyüklük, nicelik, derece bakımından iki şey arasında veya parça ile bütün arasında bulunan bağıntı, nispet, rasyo. İki büyüklük, iki nicelik arasındaki bağıntı.