İttihatçı nedir, İttihatçı ne demek

"İttihatçı" ile ilgili cümle örnekleri

  • "Bu fikrimi ittihatçı arkadaşlarıma söyledim durdum fakat anlatamadım." - F. R. Atay

İttihatçı hakkında bilgiler

İttihat ve Terakki Cemiyeti ya da İttihat ve Terakki Fırkası (Osmanlı Türkçesi: إتحاد و ترقى, Güncel Türkçe: Birlik ve İlerleme), Osmanlı İmparatorluğu'nda İkinci Meşrutiyet'in ilânına önayak olup, 1908-1918 yılları arasında kısa kesintilerle devlet yönetimine egemen olan; ideoloji olarak Türkçülüğü benimseyip, 1889 yılında kurulmuş bir siyasal cemiyettir.

Başlangıçta devletin anayasal bir düzene kavuşmasını amaçlayan gizli bir dernek olarak kurulan örgüt; anayasanın kabul edilip II. Meşrutiyet’in ilan edilmesinden sonra iktidarı denetleyen bir siyası parti (İttihat ve Terakki Fırkası) halini almış; 1912'de ise iktidar partisi olmuştur. Üyeleri “İttihatçılar” olarak anılır. Cemiyetin 1918'de kendini feshetmesinden sonra üyelerinin çoğu Milli Mücadele'de yer almıştır.

“İttihat ve Terakki”, bir siyasi örgütün olduğu kadar bir devrin ve bir kuşağın da adı olarak düşünülür. İttihatçılar, kendinden önce gelen Genç Osmanlılar kuşağının devamıdır; kendilerinden "Jön Türkler" diye de bahsedilir.

 

İttihat ve Terakki, 19. yüzyıl sonunda Osmanlı İmparatorluğu’nun içinde bulunduğu bunalımdan kurtulması için Kanun-ı Esasî’nin yeniden yürürlüğe konmasını isteyen öğrenciler tarafından 1889'da Askeri Tıbbiye Mektebi'nde İttihad-ı Osmanî Cemiyeti adlı gizli bir örgüt olarak kuruldu. Daha sonra İttihat ve Terakki Cemiyeti adını alacak örgüt, aynı devirde kurulmuş irili ufaklı diğer pek çok örgütle birleşerek Osmanlı coğrafyasının en güçlü teşkilatı haline geldi.

İttihatçı kısaca anlamı, tanımı:

Meşrutiyet : Osmanlı Devleti'nde 1876 Anayasa'sıyla başlayan ve 1918 Mondros Mütarekesi'ne kadar süren, I. ve II. Meşrutiyet dönemi adlarıyla anılan süre. Hükümdarlıkla yönetilen bir ülkede hükümdarın başkanlığı altında parlamento yönetimine dayanan hükûmet etme biçimi.

İttihat : Birleşme, birlik kurma, bir olma.

Terakki : İlerleme, yükselme, gelişme. İlerleme.

Cemiyet : Toplum. Düğün. Birbirine uygun veya zıt anlamlı kelimeleri tenasüp, tezat sanatları yoluyla bir araya getirme. Bir olayı veya kişiyi kutlamak amacıyla bir araya gelen topluluk. Yüksek sosyete. Dernek.

İttihatçılık : İttihatçı olma durumu.

Birleşme : Birleşmek işi.

Birlik : Tek, bir olma durumu, vahdaniyet. Konunun bir ana düşünce çevresinde toplanması. Bölünmezliği içeren yalın bütün. En büyük değerdeki nota, dört dörtlük. Bölük, tabur, alay vb. bir bütün sayılan topluluk. Belli bir topluluğun yararlarını korumak için kurulmuş dernek. Bir arada olma durumu, vahdet. Bir taneden oluşmuş, bir tane alabilen. Bağlılık, benzerlik, bağlantı, vahdet.

 

Oluşturma : Oluşturmak işi.

Yanlı : Yandaş.

Kimse : Herhangi bir kişi, kim olduğu bilinmeyen kişi.

Dönem : Belli özellikleri olan zaman parçası, periyot. Yasama meclisinin iki seçilişi arasındaki süre, devre. Yarıyıl. Bir çağ içinde belli özellikleri olan sınırlı süre.

Fırka : İnsan topluluğu. Tümen. Parti.