Karakoçan nedir, Karakoçan ne demek

Karakoçan; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır.

  • Elâzığ iline bağlı ilçelerden biri

Gezilecek görülecek bir yer, şehir olarak tanımı:

Elâzığ şehri, Karakoçan belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Karakoçan hakkında bilgiler

Karakoçan (Osmanlıca: تپه / Tepe, Ermenice: Oxu, Kürtçe: Dep) Elâzığ ilinin bir ilçesidir. 1936 yılında ilçe olmuştur. İlçenin bugün itibariyle 1 beldesi, 2 bucağı, 88 köyü, 5 mezrası bulunmaktadır. Karakoçan'a bağlı tek belde olan yerleşim yeri Sarıcan adını taşımaktadır. Sarıcan Beldesi iki mahalleden oluşmaktadır. Bunun dışında Çan ve Başyurt adıyla iki adet bucağı bulunmaktadır. 2009 yılı nüfus sayımına göre 12.708’ü merkezde olmak üzere toplam nüfusu 29.061’dir.

Karakoçan'ın merkezinde tarihi yönden önem taşıyan herhangi bir yerleşim birimi olmamasına karşın, yakın köylerinde ve civarında tarihi yönden önem taşıyan birçok yerleşim birimi bulunmaktadır. Bunların başında Karakoçan ilçesi ile Mazgirt ilçesi (Tunceli) sınırını teşkil eden Peri çayı üzerinde yapılmış olan ve ilçeye 12 km uzaklıkta bulunan Bağin Kalesi gösterilebilir. Ayrıca ilçeye bağlı birçok köyde bulunan tarihi kiliselerde diğer eserler olarak karşımıza çıkmaktadırlar.

 

Zengin doğal güzelliklere sahip olan ilçede, Peri Çayı kenarında bulunan Golan kaplıcalarını her yıl binlerce kişi sağlık amacıyla ziyaret etmektedir. Yine ilçe merkezinde Kalecik Barajı Çamlığı, Beyaz Çeşme Mesire Yeri, Güzelbaba Ormanı yaz aylarında halkın rağbet ettiği dinlenme yerleridir.

İlçeye 3 km uzaklıkta yer alan Kalecik Baraj Gölü, 1970'li yıllarda eski Kalecik Köyü'nün üzerine inşa edilmiş ve çevre düzenlemesi yapılarak mesire alanı haline getirilmiştir. Son yıllarda bakımsız olan kalecik baraj gölü 2013 yılında kaymakamlık tarafından yapılmış olan düzenlemeler ile tekrardan halkın hizmetine açılmış burada restaurant,kır düğün salonu,koşu alanı çocuk oyun alanları ile mescit yapılmıştır

Karakoçan kısaca anlamı, tanımı:

İlçe : Yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm, kaymakamlık, kaza.

Tepe : Bir şeyin en üstteki bölümü. Birinin yanı başı, baş ucu. Çokgende veya çok yüzlüde köşelerden her biri. Başın üst, kafatasının iki kulak arasında kalan bölümü. Bakışım ekseni bulunan bir eğrinin veya yüzeyin bu eksenle kesişme noktalarından her biri. Yüksekliği genellikle birkaç yüz metreyi geçmeyen, çok kez tek başına, yamaçları yatık yer biçimi. İkizkenar bir üçgende eşit kenarların kesişme noktası. Bir yerin, bir nesnenin vb.nin üstü, hizası.

Ermeni : Ermenistan'da ve dünyanın çeşitli yerlerinde yaşayan halk veya bu halktan olan kimse.

İtibari : Gerçekten öyle olmadığı hâlde öyle sayılan, saymaca, fiktif.

Buca : İzmir iline bağlı ilçelerden biri.

 

Mezra : Ekime elverişli, ekilecek tarla veya yer, ekenek. Kırsalda birkaç evden oluşan en küçük yerleşim birimi.

Bulunmak : Herhangi bir durumda olmak. Bir yerde olmak. Bulma işine konu olmak.

Yerleşim : Yerleşme, iskân.

Bağlı : Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Bir bağ ile tutturulmuş olan. Sınırlanmış, sınırlı. Kapatılmış olan, kapalı. Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan.

Biri : Bir tanesi. Bilinmeyen bir kimse.