Çakal armudu nedir, Çakal armudu ne demek

  • Yabani armut, ahlat

Yerel Türkçe anlamı:

Yabanî armut, ahlat.

Biyoloji'deki anlamı:

[Bakınız: ahlat]

Çakal armudu hakkında bilgiler

Ahlat (Pyrus elaeagrifolia), Anadolu'da yaygın olarak yetişen yabani bir armut türüdür. Genelde ahlat yaygın adıyla bilinir. Bazı yörelerde çakal armudu, çördük gibi yöresel isimleri de vardır.

Ahlat, Anadolu'nun hemen her yerinde bulunan, bir ağaç türüdür. Kuraklığa ve hava kirliliğine dayanıklı bir türdür. Kurak yerlerde, orman açıklıklarında, antropojen bozkırlarda özellikle ormandan açılmış tarla içlerinde çeşitli alıç (Crataegus) türleriyle birlikte meyvesi ve gölgesi için bırakıldığı yerlerde yaygın olarak bulunur.

Yetişme koşullarına bağlı olarak 3-10 metre arasında boylanabilen çoğunlukla ufak bir ağaçtır. Yaprakları dar, gri-yeşil yoğun tüylü ve tam kenarlıdır. Nisan ayında çiçek açar, meyvesi sonbaharda olgunlaşır. Meyvesi üç dört cm. çapında, oldukça buruk lezzettedir.

Çakal armudu anlamı, kısaca tanımı:

Yabani : Doğada yaşayan, evcil olmayan (hayvan), evcil karşıtı. Görgüsü olmayan, kaba ve hoyrat (kimse). Doğada kendiliğinden yetişen (bitki).

Armut : Bu ağacın tatlı ve sulu, yumuşak, ufak çekirdekli meyvesi. Gülgillerden, çiçekleri beyaz, Türkiye'nin her yerinde yetişen bir ağaç (Pirus communis). Çok bön, çok aptal.

 

Ahlat : Bitlis iline bağlı ilçelerden biri. Gülgillerden, kendi kendine yetişen, üzerine armut aşılanan ağaç, yaban armudu, dağ armudu (Pirus piraster). Beden yapısının temelini oluşturan ögeler. Bir karışım içindeki parçalar, ögeler. Bu ağacın, armuda benzeyen, iyice olgunlaştıktan sonra yenilebilen yemişi. Kaba adam, yol iz bilmez kimse.

Çakal : Titiz, huysuz. Etoburlardan, sürü hâlinde yaşayan, kurttan küçük bir yaban hayvanı (Canis aureus). Kurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık kimse. Görgüsüz.

Anadolu : Ön Asya'nın bir parçası olarak Türkiye'nin Asya kıtasında bulunan toprağı, Rum.

Yaygın : Herhangi bir bölgede çok görülen, bulunan. Sınırı genişlemiş. Çoğu kimselerce duyulmuş, öğrenilmiş, kullanılmış veya benimsenmiş olan.

Genel : Yetkisi ve sorumluluğu çok olan. Herkesin yararlanabileceği (yer, nesne). Bir şeye veya bir kimseye özgü olmayıp onun bütün benzerlerini içine alan, umumi. Bir genelleme sonucunda elde edilen. Ayrıntıları göz önüne alınmayarak bütünü bakımından ele alınan.

Yöre : Bir bölgenin belli bir yer ve çevresini kapsayan sınırlı bölümü, havali, mahal, civar. Değirmenlerde, taşla kasnak arasında kalan ve hayvan yemi olarak kullanılan un.

Yöresel : Belli bir yöreye özgü. Belli bir yöre ile ilgili, yerel, mahallî, mevzii, lokal.

İsim : Ad. Kişi, insan. Ad.

Ağaç : Tahta, kereste. Bu gibi bitkilerin gövdesinden ve dallarından yapılan. Meyve verebilen, gövdesi odun veya kereste olmaya elverişli bulunan ve uzun yıllar yaşayabilen bitki.