Üzengili nedir, Üzengili ne demek

Üzengili; Yerleşim Merkezi olarak kullanılan bir kelimedir. Dil bilgisi yönünden Türkçe'de sıfat olarak kullanılır.

  • Üzengisi bulunan

Yerel Türkçe'deki anlamı:

Ayak altı çukuru.

Ayak tabanındaki çukur.

Gezilecek Görülecek bir yer olarak anlamı:

Ağrı şehrinde, Doğubayazıt belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

Bayburt ili, merkez belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Erzurum ili, Karayazı ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer.

Hatay şehri, Karaçay bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Üzengili tanımı, anlamı

Üzengi : Eyerin iki yanında asılı bulunan ve hayvana binildiğinde ayakların basılmasına yarayan, altı düz demir halka

Üzengilik : Ayak altı çukuru. Gelin almaya gelenlerden alınan bahşiş. Ayak tabanındaki çukur. Düğünde geline kaynananın verdiği armağan. Kaynananın verdiği hediye. Ankara ili, Şereflikoçhisar ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Yerleşim yeri : Bir toplumsal kümenin ya da daha kalabalık bir nüfus topluluğunun, yaşamak ve ekonomik etkinliklerini sürdürebilmek amacıyla seçip yerleştikleri kent, kasaba, köy ya da daha küçük bir yer.

Ayak tabanı : Aya.

Ayak altı : Kapı önü.

Yerleşim : Yerleşme, iskân.

Çukur ağ : Çukur bir yansıtıcı yüzey üzerine çizilmiş koşut çizgilerden oluşan ışık ağı.

 

Belediye : İl, ilçe, kasaba, belde vb. yerleşim merkezlerinde temizlik, aydınlatma, su, toplu taşıma ve esnafın denetimi gibi kamu hizmetlerine bakan, başkanı ve üyeleri halk tarafından seçilen, tüzel kişiliği olan örgüt, şehremaneti. Bu örgütün bulunduğu bina.

Karayazı : Hiç sürülmemiş tarla. Ölüm. Üzüntü, sıkıntı. Erzurum iline bağlı ilçelerden biri.

Karaçay : Bir Türk kavminin adı. Çorum kenti, Osmancık belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Çorum şehri, Sungurlu ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Denizli ilinde, Honaz ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Erzincan ili, Tercan ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Eskişehir şehrinde, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Hatay ili, Karaçay bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Kahramanmaraş ili, Narlı bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Erzurum : Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Bayburt : Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Karaya : Eczacılıkta kullanılan ve çürümeyen bir bitki.

Merkez : Bir bölgenin veya kuruluşun yönetim yeri. Biçim, tarz. Bir işin öğretildiği yer. Bir kapalı eğrinin veya bazı çokgenlerde köşegenlerin kesişme noktası. Bir dairenin veya bir küre yüzeyinin her noktasından aynı uzaklıkta bulunan iç nokta, özek. Belirli bir yerin ortası. Polis karakolu. Bir işin yoğun olarak yapıldığı yer.

Beledi : Şehirle ilgili. Pamuklu, kalın bir tür kumaş. Yerleşik.

Nahiye : Bucak. Bölge.

 

Taban : Ayağın alt yüzü, aya. Üstü kapalı bir yerin gezinilen, ayakla basılan yüzü, tavan karşıtı. Bir cismin veya bir biçimin yüksekliğini ölçmek için aşağıdan yukarıya doğru başlama noktası olarak alınan yüzey veya çizgi, kaide. Bir toplumu, bir kuruluşu oluşturan, yönetime katılmadan etkili olan kitle. Yaradılıştan. Ayakkabının alt bölümü. Üslü sayılarda kuvveti alınan sayı: 53 anlatımında 3 rakamı üstür, 5 ise tabandır. Tarlanın düz ve verimli kesimi. Bir ırmağın en derin olan orta yeri. Huy bakımından. Temel. Dikey duran direk, çubuk, seren vb.nin alt bölümü. Kılıç vb. yapımında kullanılan iyi cins demir. Kaide. Bir şeyin en alt bölümü. Değerlendirmede en alt derece.

Hatay : Türkiye'nin Akdeniz Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Karay : Karaim.

Diğer dillerde Üzengi ağaları anlamı nedir?

Osmanlıca Üzengi ağaları : rikâb-ı hümayun ağaları