Değnekçi nedir, Değnekçi ne demek

  • Motorlu taşıtların çalıştığı yerlerde yolcuların binişi ve taşıtların sıra düzenini sağlayan kimse, kâhya.
  • Şehir düzeni ile ilgili görevli
  • Parklarda düzeni sağlamaya çalışan kimse.

Yerel Türkçe anlamı:

Düğünlerde düzeni sağlayan efe.

Değnekçi kısaca anlamı, tanımı:

Değnek : Değnekle atılan dayak. Elde taşınacak incelikte düzgün ağaç, sopa, çomak.

Değnekçilik : Değnekçinin yaptığı iş.

Motorlu : Motorla çalışan.

Taşıt : Otomobil, tren, gemi, uçak gibi taşıma araçlarının ortak adı, nakil aracı, nakil vasıtası, vasıta.

Çalış : Çalma işi.

Yolcu : Yolculuğa çıkmış kimse. Doğması beklenen çocuk. Yolculuğa çıkmaya hazırlanan kimse. İşten çıkarılması beklenen kimse. İyileşmesi umutsuz hasta.

Biniş : Üniversite öğretim üyelerinin giydikleri cübbe. Atlı alayda giyilen giysi. Atlı alay. Yüksek aşamalı bilginlerin ve yeniçeri subaylarının giydikleri cübbe. Binme işi.

Düzen : Belli yöntem, ilke veya yasalara göre kurulmuş olan durum, uyum, nizam, sistem. Alet edevat takımı. Müzik aletlerinde ses ayarı, akort. Dolap, hile. Toplumsal bir yapı içinde ögelerin bütüne, bütünün ögelere ve ögelerin birbirlerine göre ilişkileri. Bez dokuma tezgâhı. Topluca ve gizlice yürütülen herhangi bir plan, dolap, komplo. Yerleştirme, tertip. Soyut ve somut nesnelerin bir sıraya, bir hedefe, bir amaca göre sıralanması, konsept. Bir kimseye, bir kuruluşa karşı toplu olarak alınan gizli karar, dolap, komplo. Bir devletin belli başlı ilkeleri bakımından yönetimde tuttuğu yol, yönetim biçimi, rejim.

 

Kimse : Herhangi bir kişi, kim olduğu bilinmeyen kişi.

Şehir : Nüfusunun çoğu ticaret, sanayi, hizmet veya yönetimle ilgili işlerle uğraşan, genellikle tarımsal etkinliklerin olmadığı yerleşim alanı, kent, site.

İle : Cümle içinde aynı görevde bulunan iki ögeyi birbirine bağlamaya yarayan bir söz. Bazı soyut adlara getirildiğinde "... olarak, ... bir biçimde" anlamında durum zarfları oluşturan bir söz. Kelimenin sonuna geldiğinde birliktelik, beraberlik, araç, neden veya durum anlatan cümleler yapmaya yarayan bir söz.

İlgili : İlgilenmiş olan, ilgisi bulunan, alakalı, alakadar, müteallik.

Görevli : Görevi olan, vazifeli. Resmî görevi olan kimse, memur.