Dincilik nedir, Dincilik ne demek

  • Dincinin olma durumu

Dincilik hakkında bilgiler

Nomizm, Nomianizm, Legalizm ya da Dincilik Hıristiyan teolojisinde genellikle aşağılayıcı maksatla kullanılan bir deyim.

Yasaların titizlikle uygulanmasında kullanılan aşırı baskıcı tutumlar, yönetimde yanlış yönlendirilmiş cefa, gurur, yüzeysellik, merhamet ilkesinin ihlal ve ihmal edilmesi, ve Tanrı'nın mağfiretinin gözardı edilmesi ya da kanun hükümlerinin insan ruhu pahasına katı yöntemlerle daha üstün tutulması gibi kavramlar için kullanılır.

İngilizce'de "Nomian" kelimesi Yasa ve Tevrat ile eşdeğer anlamlı olarak kullanılmaktadır. Alâ’ed-Dîn Cüveynî’nin ifadesine göre eski Türkler kendi dinî reislerine “Tuyuk”, dinlerine ise Arapçada kullanılan “Namus” ve “En-Nevâmis-i İlâhîyye” kelimesinin ilk kökü olan “Nom” ismini vermişlerdi. Yunancaya “Numus – Havus” şeklinde geçen bu kelime “ezelî irâde ve mukaddesât” anlamında, Sanskritçe de ise “Tanrı” kelimesinin karşılığı olarak kullanılıyordu. Türkler kendi ruhânîlerine “Tüyun/Tuyon”, kâhin ve sihirbazlarına ise “Kam” adını veriyorlardı. Ayrıca Türkler, kendi dinî kitaplarına “Nom”, Tüyunlarına da “Nomiler” derlerdi.

Zühd hayatı, ibâdete bir gün ayrılması, oruç tutulması ve benzer uygulamalar genellikle Legalism ya da Dincilik ithamlarına maruz kalınabilmesinin yolunu açan yaşam biçimleri olarak karşımıza çıkabilmektedir.

 

Dincilik anlamı, tanımı:

Kökten dincilik : Birinci Dünya Savaşı yıllarında Amerika'da ortaya çıkan protestan kökenli dinî akım, fundamentalizm. Kurulu düzenin temellerini dinî kural ve inançlar doğrultusunda değiştirip uygulamadan yana olan tutum veya öğreti, fundamentalizm.

Dinci : Dinî görüşleri her alana yaymak isteyen kimse.

Durum : Duruş biçimi, konum, tavır. Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl. Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon.

Teoloji : Tanrı bilimi.

Genel : Yetkisi ve sorumluluğu çok olan. Bir şeye veya bir kimseye özgü olmayıp onun bütün benzerlerini içine alan, umumi. Bir genelleme sonucunda elde edilen. Herkesin yararlanabileceği (yer, nesne). Ayrıntıları göz önüne alınmayarak bütünü bakımından ele alınan.

Maksat : İstenilen şey, amaç, gaye, erek.

Deyim : Genellikle gerçek anlamından az çok ayrı, kendine özgü bir anlam taşıyan kalıplaşmış söz öbeği, tabir.

Yasal : Yasanın, dinin ve kamu vicdanının doğru bulduğu, yasalara uygun, kanuni, meşru, legal.

Titizlik : Titiz olma, titizce davranma durumu.

Olma : Olmak işi.