Doğanhisar nedir, Doğanhisar ne demek

Doğanhisar; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır.

  • Konya iline bağlı ilçelerden biri

Doğanhisar hakkında bilgiler

Doğanhisar, Konya ilinin bir ilçesidir.

Doğanhisar M.Ö. 500 yıllarında Metyos adıyla kurulmuştur. M.S. 395 yılında Bizans İmparatorluğunun eline geçmiş M.S 704-708 yıllarında Emevi ve Abbasi ordularının taarruzlarına uğramış bu savaşlarda şehit olan Seyyid Ahmet’in mezarı Kızılışık Mevkisinde bulunmaktadır. 1071 Malazgirt Savaşına müteakip Selçukluların batıya yayılışları sırasında 1110 yılında Doğanhisar Türk hakimiyetine geçmiştir. Şehrin adı Selçukluların arması DOĞAN kuşuna izafeten “DOĞAN KALESİ” olarak değişmiştir.Daha sonra Doğanhisar adını almıştır.

İlçe Merkezi Sultan Dağlarının Kuzey Doğuya bakan eteklerinde kurulmuştur.Konya İl merkezine 122 km. uzaklıkta bulunmaktadır. Doğuda Ilgın İlçesine, Güneyde Hüyük İlçesine, Batıda Isparta İli, Kuzey Batıda Akşehir İlçesine, Kuzeyde Ilgın İlçesi Argıthanı kasabası ile komşudur. İlçenin Yüzölçümü 519.5 Km. olup, denizden yüksekliğin 1220 metredir.Merkez Belediye sınırları 93 Km2 dir.

Yağışlar İlkbahar ve sonbaharda olmak üzere 2-3 ay kadar sürer yazları kurak ve sıcak, kışları soğuk ve yağışlıdır, genel olarak karasal iklim hüküm sürer.

 

Doğanhisar anlamı, kısaca tanımı:

Konya : Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

İlçe : Yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm, kaymakamlık, kaza.

Doğan : Kartalgillerden, sırtı kül rengi ve enine çizgili, küçük kuş, fare vb. ile beslenen ve alıştırılarak kuş avında kullanılan yırtıcı bir kuş (Falco peregrinus).

Kurul : Bir işi yapmak, yönetmek veya bir kurum ve kuruluşu temsil etmek için görevlendirilmiş kişilerden oluşmuş topluluk, heyet, konsey, asamble.

İmparator : Bir imparatorluğu yöneten kimse, ilhan.

Geçmiş : Arkada kalan hayat. Çürümeye yüz tutmuş. Birinin ölmüş ana, baba ve yakınları. Zaman bakımından geride kalmış, esbak. Bugüne göre geride kalmış olan zaman, mazi. Geçme işini yapmış.

Abbas : "Yola çıkacak veya ölümü yaklaşan kimse" anlamlarındaki Abbas yolcu deyiminde geçen bir söz.

Ordu : Bu topluluğun başlıca bölümlerinden her biri. Amaç, nitelik vb. yönlerden benzeyen insanların bütünü. Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan illerinden biri. Bir devletin silahlı kuvvetlerinin tümü. Çok sayıda insan, kalabalık.

Taarruz : Saldırı.

Savaş : Uğraşma, kavga, mücadele. Devletlerin diplomatik ilişkilerini keserek giriştikleri silahlı mücadele, harp, cenk, cidal. Bir şeyi ortadan kaldırmak, yok etmek amacıyla girişilen mücadele.

Bağlı : Sınırlanmış, sınırlı. Bir bağ ile tutturulmuş olan. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Kapatılmış olan, kapalı.

Biri : Bir tanesi. Bilinmeyen bir kimse.