Halkacı nedir, Halkacı ne demek

  • Halka yapan ya da satan kimse.
  • Lunaparklarda şişe, sigara vb. nesnelere halka geçirmek yoluyla oyun oynatan kimse

Halkacı kısaca anlamı, tanımı:

Halka : Bir tür ufak, yağlı ve tuzlu simit. Değerli metallerden yapılmış olan çember biçimindeki süs eşyası. Çember biçiminde olan. Su gibi sıvıların içine katı bir nesnenin düşmesiyle oluşan, gittikçe büyüyerek açılan çembere benzeyen biçim. Uykusuzluk, yorgunluk, üzüntü vb. sebeplerle göz altında beliren koyuluk. Çember biçiminde dizilmiş topluluk. Yerden yüksekliği ayarlanabilen aralıklara asılı iki halatın uçlarına takılan 18 santimetre çapında, 28 milimetre kalınlığında tahta veya deri kaplı iki demir halkadan oluşan asılma araçlarından her biri. Çeşitli metallerden veya tahtadan yapılmış çember. Çember biçiminde çeşitli nesnelerden yapılmış tutturma aracı.

Halk : Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu. Yaratma. Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali. Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk.

Halkacılık : Halkacının yaptığı iş.

 

Kimse : Herhangi bir kişi, kim olduğu bilinmeyen kişi.

Şişe : Gaz lambasında fitil çevresine konulan cam koruyucu. İçerisine sıvı konulan, cam veya plastikten yapılmış, dar ağızlı uzun kap. Tavan tahtaları arasındaki açıklığı kapatmak için uzunluğuna çakılan çıta. Bu kabın aldığı miktarda olan.

Sigara : İnce kâğıda, kıyılmış tütün sarılarak hazırlanan, silindir biçiminde, ağızdan dumanı çekilen nesne.

Nesnel : Gerçeğe varmak amacıyla, taraf tutmadan inceleme yapan, hüküm veren, objektif. Bireyin kişisel görüşünden bağımsız olan, objektif. Nesne ile ilgili, nesneye ilişkin, öznel karşıtı.

Geçirmek : Zaman harcamak. Yola çıkan birini uğurlamaya gitmek, selametlemek, teşyi etmek. Bir şeyi bir yandan öbür yana götürmek. Bir işi birden çok kişi üzerinde uygulamak. Etmek, yapmak. Herhangi bir durumu yaşamış olmak. Birine kötü söz söylemek. Bir gereksinimi eldeki imkânla karşılamak. Tespit etmek, yazmak, kaydetmek. Bir şeyi kendisine ayrılmış olan yere yerleştirmek, takmak. Alışverişte aldatmak, kötü mal satmak, kazıklamak. Geçme işini yaptırmak, geçmesini sağlamak. Vurmak. Hastalık bulaştırmak. Bir süre yaşamak, oturmak, kalmak. Giymek, giyinmek. Bir şeyi bir yerden başka yere taşımak, nakletmek.

Oyun : Tiyatro veya sinemada sanatçının rolünü yorumlama biçimi. Teniste, tavlada taraflardan birinin belirli sayı kazanmasıyla elde edilen sonuç. Seslendirilmek veya sahnede oynanmak için hazırlanmış eser, temsil, piyes. Müzik eşliğinde yapılmış olan hareketlerin bütünü. Şaşkınlık uyandırıcı hüner. Hile, düzen, desise, entrika. Güreşte rakibini yenmek için yapılmış olan türlü biçimlerde şaşırtıcı hareket. Yetenek ve zekâ geliştirici, belli kuralları olan, iyi vakit geçirmeye yarayan eğlence. Kumar. Bedence ve kafaca yetenekleri geliştirmek amacıyla yapılan, çevikliğe dayanan her türlü yarışma.

 

Veya : Olacağı sanılan, seçime bırakılan şeyler ikiden çok olduğunda kullanılan bir söz. Ayrı olmakla birlikte aynı değerde tutulan iki şeyi anlatan kelimelerden ikincisinin önüne getirilen söz, yahut.