İlahiyat nedir, İlahiyat ne demek

İlahiyat; bir felsefe terimidir. kökeni arapça dilinden gelmektedir.

İlahiyat hakkında bilgiler

İlâhiyat; Tanrı ya da tin gibi bir ilâh veya doğaüstü bir güç tarafından gönderilen ve bu nedenle de mukaddes addedilen şeylerin durumu.

İngilizce Divine kelimesinin kökeni harfiyen "tanrısal" olup, Latince'de kökeni Vedik Panteonu'nun ismi gökyüzü babası anlamındaki Gök Tanrısı Dyaus Pitra'dan gelen "Deus", Yunanca'daki Zeus, Farsça'daki Daeva ve Sanskritçe'deki Deva ile yakından alâkalıdır. Kullanımı hangi Deity sözkonusu ise ona göre değişmektedir. Bunların Türkçe'deki karşılığı olan İlâhiyat kelimesi de benzer şekilde İlâh'tan türetilmiştir.

İlâhi şeyler gerçeklere dayalı ve ebedî olarak kabul edilirken, maddî şeyler ise yanılsamalara dayalı ve fani şeyler olarak sayılmışlardır. İlâhi olarak sınıflandırılabilecek olan şeyler arasında acayip bir cismin aniden görünmesi, göze görünen hayaller, kâhinlik, mucizeler, ve bazı görüşlere göre ruh, veya ilâhi erdemlilik, gühahlardan kurtuluş, selamet, ebedî ölümsüzlük, mahşerde yeniden diriliş ve benzerleri gibi daha genel şeyleri saymak mümkündür. Bunların dışında ise nelerin ilâhi sayılıp sayılamayacağı farklı inanç dizgeleri tarafından kendilerine özgü şekillerde tanımlanabilmektedir.

 

İlahiyat kısaca anlamı, tanımı:

Tanrı : Kâinatta var olan her şeyi yaratan, koruyan, tek ve yüce varlık, Yaradan, Allah, Rab, İlah, Mevla, Halik, Hüda, Hu, Oğan. Çok tanrıcılıkta var olduğuna inanılan insanüstü varlıklardan her biri, ilah.

İlahi : Çok güzel, mükemmel. "Bu ne hâl, ne tuhaf" gibi şaşma, sitem bildiren bir söz. Tanrı'yı övmek, ona dua etmek için yazılıp makamla okunan nazım. Tanrı ile ilgili olan, Tanrı'ya özgü olan, tanrısal, lahuti.

İlah : Tanrı. Bir alanda yaratıcılığı ile hayranlık uyandıran, çok beğenilen, çok tutulan kimse. Çok tanrıcılıkta tanrı.

İlahiyatçı : Tanrı bilimci.

İlahiyatçılık : Tanrı bilimcilik.

Bilim : Evrenin veya olayların bir bölümünü konu olarak seçen, deneye dayanan yöntemler ve gerçeklikten yararlanarak sonuç çıkarmaya çalışan düzenli bilgi, ilim. Belli bir konuyu bilme isteğinden yola çıkan, belli bir amaca yönelen bir bilgi edinme ve yöntemli araştırma süreci. Genel geçerlik ve kesinlik nitelikleri gösteren yöntemli ve dizgesel bilgi.

Doğaüstü : Doğa yasalarına uymayan, doğa yasalarıyla açıklanamayan, tabiatüstü.

Taraf : Yön, yan, doğrultu. Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi. Yöre, yer. Bir şeyin belli bölümü, kısmı.

Gönderi : Yolcu etme, uğurlama. Bir yerden bir yere özellikle posta ile gönderilen paket, telgraf, mektup vb.

Mukaddes : Kutsal.

Durum : Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri. Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl. Duruş biçimi, konum, tavır.

 

İngilizce : Hint-Avrupa dil ailesinden, İngiltere'de, biraz farklı biçimiyle Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Avustralya ve İngiliz uygarlığını benimsemiş olan ülkelerde kullanılan dil, İngiliz İngilizcesi. Bu dille yazılmış olan.

Tanrı bilimi : Allah'ın varlığı ve nitelikleriyle ilgili konuları ele alan bir bilim kolu, ilahiyat, teoloji.

Diğer dillerde İlahiyat anlamı nedir?

İngilizce'de İlahiyat ne demek? : n. divinity, theology, divine

adj. theological

Fransızca'da İlahiyat : théologie [la]

Almanca'da İlahiyat : Theologie

Rusça'da İlahiyat : n. теология (F)

adj. теологический