Padişah tuğcuları nedir, Padişah tuğcuları ne demek

Padişah tuğcuları; Tarih alanında kullanılan bir sözcüktür.

Tarih terimi olarak anlamı:

Silahtar bolüğünden, savaşta padişahın tuğlarını taşıyan 23 görevli.

Padişah tuğcuları kısaca anlamı, tanımı

Padişa : Hükümdar, bk. padişah

Padişah : Osmanlı Devleti'nde devlet başkanına verilen unvan, hükümdar, sultan.

Tuğcu : Osmanlı döneminde savaşlarda padişahın tuğlarını taşıyan kimse.

Silahtar : Osmanlılar döneminde padişah, sadrazam, vezir ve benzerleri devlet büyüklerinin silahlarına bakan ve koruyan kimse. Kayseri şehrinde, Felâhiye ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Görevli : Görevi olan, vazifeli. Resmî görevi olan kimse, memur.

Taşıyan : Çek, ödek ve benzeri tecim belgitlerinden kendisine verilmiş ve aktarılmış bulunanların iyesi olan kişi.

Tuğla : Balçığın kalıplara dökülüp güneşte kurutulduktan sonra özel ocaklarda pişirilmesiyle yapılmış olan ve duvar örmekte kullanılan yapı malzemesi.

Silah : Savunmak veya saldırmak amacıyla kullanılan araç. Savunmak veya saldırmak için kullanılan nesne, etken araç. Bir konuda etkili her şey.

Görev : Bir nesne veya bir kimsenin yaptığı iş. Bir cümlede bir dil biriminin öbür birimlerle ilişkisi aracılığıyla yerine getirdiği iş. Resmî iş, vazife. Bir kimseye veya bir kurula verilen özel amaçlı iş, misyon. İşlev. Bir değerin başka değerlerle olan ilişkisi. Bir organ veya hücrenin yaptığı iş.

 

Savaş : Devletlerin diplomatik ilişkilerini keserek giriştikleri silahlı mücadele, harp, cenk, cidal. Uğraşma, kavga, mücadele. Bir şeyi ortadan kaldırmak, yok etmek amacıyla girişilen mücadele.

Bolü : Uygun iki niceliğin bölüneceğini bildiren im. /,-, :, ÷. Böyle.

Sava : Haber. Muştu.

Sila : Silah. Sıla, vatan. Silaha, silahı.

Göre : Bir şeye uygun olarak, bir şey uyarınca, gereğince. Bakılırsa, hesaba katılırsa, göz önünde tutulunca, bakarak, nazaran.

Diğer dillerde Padişah tuğcuları anlamı nedir?

Osmanlıca Padişah tuğcuları : tuğcıyan-ı hassa, tuğkeşan