Ramazan davulu nedir, Ramazan davulu ne demek

  • Ramazan günlerinde oruç tutacakları sahura kaldırmak için mahalle aralarında çalınan davul

Ramazan davulu hakkında bilgiler

Ramazan davulcusu, Ramazan ayında geceleri sahur vakti sokak aralarında gezerek insanları davul sesi ile uyandıran kişidir.

Davulcu çoğu zaman erkektir. Bağlı bulunduğu ilçenin belediyesi her ay bunlara para verir bununla birlikte ayın ortasında ve sonunda kapıları gezerek mahalle sakinlerinden tekrar para toplarlar.

Bu uygulama, bazı yerleşim birimlerinde, rahatsızlık verdiği gerekçesiyle için yasaklanır.

Ramazan davulu kısaca anlamı, tanımı:

Ramazan : Ay takviminin dokuzuncu ayı, üç ayların sonuncusu, oruç tutulan ay.

Sahur : Bu yemeğin yendiği vakit. Ramazan ayında oruç tutanların gün doğmadan önce belirli saatte yedikleri yemek.

Mahalle : Bu parçalarda oturan insanlarn tamamı. Bir şehrin bir kasabanın, büyükçe bir köyün bölündüğü parçalardan her biri.

Davul : Büyük ve enlice bir kasnağın iki yanına deri geçirilerek yapılan, tokmak ve değnekle çalınan çalgı. Bateri.

Oruç : Çok sevilen veya istenen şeylerden uzak durma. Tanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre kendini alıkoyma.

Tutacak : Sıcak mutfak araçlarını tutmakta kullanılan, birbirine şeritle bağlı bez çifti, tutaç, tutak.

 

Kaldırmak : Bulunduğu yerden almak. Bir kuruluşun çalışmasına son vermek, feshetmek, lağvetmek. Tayin etmek, atamak. Bir şeyden çokça satın almak. Elin ulaşamayacağı yere koymak, saklamak. Kaçırmak. İyi etmek, iyileştirmek. Tören yaparak ölüyü gömmek. Yükseltmek. Uygun gelmek, yakışmak. Uyandırmak. Hastayı hastaneye götürmek. Ürün toplamak, taşımak. Piyasadan çekmek. Yok etmek, ortadan silmek. Çalmak, aşırmak. Alıp başka yere götürmek. Yukarı doğru hareket ettirmek. Çekmek, taşımak. Toplamak.

Davulcu : Baterist. Davul çalan kimse.

Sokak : İl, ilçe vb. yerleşim bölgelerinde, iki yanında evler olan, caddeye oranla daha dar veya kısa olabilen yol.

İnsan : Âdemoğlu, âdem evladı. Toplum hâlinde bir kültür çevresinde yaşayan, düşünme ve konuşma yeteneği olan, evreni bütün olarak kavrayabilen, bulguları sonucunda değiştirebilen ve biçimlendirebilen canlı. Huy ve ahlak yönünden üstün nitelikli (kimse).

Kişi : Oyun, roman, hikâye vb.nde yer alan kimse. Çekimli fiillerde ve zamirlerde konuşan, dinleyen, sözü edilen varlık, şahıs. Erkek. Kadın veya erkeğe verilen genel ad, şahıs, zat, nefer. Eş, koca.