Tahinli ekmek nedir, Tahinli ekmek ne demek

  • Mayalanmış hamurun 1-2 santimetre kalınlığında açılıp üzerine şekerlendirilmiş tahinin serilmesiyle elde edilen malzemenin fırında pişirilmesiyle yapılmış olan bir ekmek türü

Tahinli ekmek anlamı, kısaca tanımı:

Tahin : Öğütülmüş susamın koyu sıvı durumu.

Ekmek : Parayı boşuna harcamak, ziyan etmek. Birini uydurma bir sebeple bırakıp gitmek, savuşmak, atlatmak. Toprağı ekip biçmek için kullanmak. Tahıl unundan yapılmış hamurun fırında, sacda veya tandırda pişirilmesiyle yapılmış olan yiyecek, nan, nanıaziz. İnsanı geçindirecek iş, kazanç. Yarışta geçmek. Serpmek. Bir bitkiyi üretmek için toprağa tohum atmak veya gömmek. Bir şeyin başlamasına yol açacak sebepleri hazırlamak. Yemek, aş.

Maya : Uzun havalardan bir tür halk türküsü. Damızlık dişi hayvan. Bazı besinlerin yapımında mayalanmayı sağlamak için kullanılan madde, ferment. Yaradılış, öz nitelik. İçerdikleri enzimlerin katalizör niteliği etkisiyle şekerleri karbondioksit ve alkole dönüştüren bir hücreli bitki organizmaları. Arsız, utanmaz kimse. Dişi deve.

Hamur : Unun su veya başka sıvılarla yoğrulmuş durumu. Kâğıtta tür, nitelik. Öz, asıl, maya. Ağrı iline bağlı ilçelerden biri. İyi pişmemiş (ekmek ve hamur işleri).

 

Santimetre : Bir metrenin yüzde biri uzunluğunda bir ölçü birimi, santim (cm).

Kalın : Mayalı hamurun parçalara ayrılıp tandırda pişirilmesiyle elde edilen ekmek türü. Cisimlerde uzunluk ve genişlik dışında üçüncü boyutu çok olan (cisim), ince karşıtı. Enli ve gür (kaş). Etli, dolgun. Pes (ses). Gelin olacak kıza erkek tarafından verilen para veya armağan, ağırlık. Yoğun, akıcılığı az olan.

Şeker : Bu madde katılarak yapılmış lokum, akide, çikolata vb. tatlı yiyeceklerin genel adı. Sevimli, cana yakın ve güzel. Şeker kamışı, şeker pancarı, patates, havuç, mısır, buğday vb. bitkilerin sap ve köklerinin öz suyundan veya nişastasından çıkarılan, birleşiminde karbon, oksijen ve hidrojen bulunan, beyaz, suda eriyen, mayalanabilen ve çoğu tatlı olan maddelerin genel adı. Şeker hastalığı.

Serilme : Serilmek işi.

Malzeme : Bir eserin hazırlanmasında yararlanılan bilgi ve kaynakların tamamı. Gereç.