Çıkmalı tamlama nedir, Çıkmalı tamlama ne demek

Çıkmalı tamlama; bir dil bilgisi terimidir.

  • Tamlayanı çıkma durumunda olan ve tamlananı üçüncü kişi iyelik eki alan tamlama: İnsanlardan bazıları. Öğrencilerden ikisi gibi

Dil bilgisi olarak anlamı:

Tamlayanı çıkma durumunda olan ve tamlananı

kişi iyelik eki alan tamlama: insanlardan bazıları (insanların bazıları) , gelenlerden biri (gelenlerin biri) , memurlardan bir kısmı (memurların bir kısmı) , öğrencilerden ikisi (öğrencilerin ikisi) ve benzeri

Gramer anlamı:

Tamlayanı çıkma durumunda olan ve tamlananı iyelik eki almış bulunan tamlama: Çocuklardan ikisi, kitaplardan birkaçı, yaşlılardan gayrısı sizden başkası, masallardan biri ve benzeri

Çıkmalı tamlama tanımı, anlamı:

Çıkma : Hamamdan çıkarken kullanılan havlu ve kurulanma takımı, çıkacak. Çıkmak işi. Desteklemek amacıyla verilen para. Bir yapının üst katlarından dışarıya doğru uzanmış bölüm, balkon. Bir yazı sayfasının kenarına metinle ilgili olarak yazılan ek, çıkıntı, derkenar. Eski, kullanılmış. Çıkmış.

Tamlama : Bir adın başka bir ad, zamir veya sıfatla birlikte oluşturduğu kelime grubu, terkip: Evin kapısı. Bizim evimiz. Karlı dağlar gibi. Tamamlama.

Tamlayan : Tamlamalarda temel olan bir adın anlamını açıklayan ad, zamir veya sıfat, belirten: Evin kapısı. Öğretmenin kitabı. Su yolu. Kırmızı defter gibi.

 

Durum : Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl. Duruş biçimi, konum, tavır. Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri.

Tamlanan : Tamlamada anlamı belirtilen, açıklanan ad, belirtilen, mevsuf: Evin önü. Öğretmenin kâhyası. Elma ağacı. Yeşil kitap gibi.

Üçüncü : Üç sayısının sıra sıfatı, sırada ikinciden sonra gelen.

Kişi : Erkek. Çekimli fiillerde ve zamirlerde konuşan, dinleyen, sözü edilen varlık, şahıs. Eş, koca. Kadın veya erkeğe verilen genel ad, şahıs, zat, nefer. Oyun, roman, hikâye vb.nde yer alan kimse.

İyelik : Sahiplik.

İnsan : Huy ve ahlak yönünden üstün nitelikli (kimse). Âdemoğlu, âdem evladı. Toplum hâlinde bir kültür çevresinde yaşayan, düşünme ve konuşma yeteneği olan, evreni bütün olarak kavrayabilen, bulguları sonucunda değiştirebilen ve biçimlendirebilen canlı.