Fenafillah nedir, Fenafillah ne demek

Fenafillah; bir din b. terimidir. kökeni arapça dilinden gelmektedir.

  • Allah'ın varlığı içinde yok olma

Fenafillah hakkında bilgiler

Fenâfillah, tefâni sırrı da denilen, "ölmeden önce ölmüş gibi olup" yokluk sırrına ermek, Allah'ın varlığında yok olmak, erimek anlamına gelir. Tasavvuf inancına göre, evrende Allah'ın varlığından başka gerçek varlık yoktur. Varlıklar onu gösteren birer aynadan ibarettir.

Fenafillah bir vahdet-i vücud kavramıdır. Kul bu makamlarda kendinden ve sıfatlarından fani olarak Hakk'ın sıfatlarıyla beka bulur. Tasavvuftaki en son mertebe olan salah makamının kapısıdır.

Fenafillah tanımı, anlamı:

Deni : Alçak, kötü, kişiliksiz (kimse).

Yokluk : Yok olma, bulunmama durumu, adem, ademiyet, fıkdan, gaybubet. Hiçlik. Fakirlik, yoksulluk.

Ermek : İnsan veya bitki büyüyüp gelişmek, yetişmek. Kendini Tanrı yoluna vermiş kimse insanüstü kutsal bir aşamaya erişmek. Yetişip dokunmak. Erişmek. Ürün olgunlaşmak. Kavuşmak.

Erimek : Çok zayıflamak. Utancından çok sıkılmak. Yok olmak, bitmek, tükenmek. Katı cisim ısı etkisiyle sıvı duruma gelmek. Katı cisim sıvı içine karışarak sıvı durumuna geçmek. Dokumalar aşınıp incelerek dağılmak.

Tasavvuf : Kur'an'da önerilen ve peygamberin hayatında uygulamaları görülen hayat tarzını yaşama gayreti, İslam gizemciliği. Tanrı'nın niteliğini ve evrenin oluşumunu varlık birliği anlayışıyla açıklayan dinî ve felsefi akım.

 

Evren : Gök varlıklarının bütünü, kâinat, cihan, âlem, kozmos. Büyük yılan. Düzenli ve uyumlu bir bütün olarak düşünülen bütün varlıklar. Ankara iline bağlı ilçelerden biri. Kişinin içinde yaşadığı, ilişkide bulunduğu ortam.

Gerçek : Bir durum, bir nesne veya bir nitelik olarak var olan, varlığı inkâr edilemeyen, olgu durumunda olan, özbeöz, hakiki, reel. Yalan olmayan. Gerçeklik. Doğruluk. Temel, başlıca, asıl. Doğadaki gibi olan, doğayı olduğu gibi yansıtan. Yalan olmayan, doğru olan şey, hakikat. Yapay olmayan. Aslına uygun nitelikler taşıyan, sahici. Düşünülen, tasarımlanan, imgelenen şeylere karşıt olarak var olan.

İçinde : Ortamında. Süresince, zarfında. ... ile dolu bir biçimde.

Yok : Birinin söylediği sözlerden genel olarak kuşkulanıldığında veya sözler hafifsendiğinde kullanılan bir söz. Bulunmayan, mevcut olmayan (nesne, kimse vb.), var karşıtı. Yasak. Savunulan bir düşünceyi doğrulayan sözün başına getirilir. "Hayır" anlamında kullanılan bir söz. Birbirine karşıt iki cümleden, ikincisinin başına getirilen bir söz. Olmayan, bulunmayan şey.

Olma : Olmak işi.