İcma nedir, İcma ne demek

İcma; kökeni arapça dilinden gelmektedir.

  • Toplama.
  • İslam bilginlerinin bir konuda fikir birliği etmeleri

İcma hakkında bilgiler

İcmâ (Arapça: إجماع), bir İslam hukuku terimi.

İcmâ İslam hukukuna göre, herhangi bir çağ veya dönemde yaşamış İslam bilgini ve müctehidlerin Kitap (Kur'an), Sünnet ve bazı mezheplere göre kıyasın delillerinden birine dayanarak, şeriatın (İslami hükümlerin) bir meselesi konusunda aynı hükmü vermeleri, aynı hükümde birleşmeleridir.

İcmâ; lügatte toplama, ittifak etme manalarına gelir. Terim anlamı ise; ümmet-i Muhammed'den bir asırda gelen müçtehitlerin dinî bir hüküm üzerinde birleşmeleridir. Görülüyor ki tıpkı sözlük anlamında olduğu gibi icmanın terim anlamında da bir birlik söz konusudur. Yalnız bu ittifaktan maksat müçtehitlerin ittifakıdır. Çünkü bunlar ilim ve irfan noktasında ümmet-i Muhammed'in en büyükleridir. İcmanın şartı da, içtihada ehil olanların ittifakıdır. Artık müçtehitlerin ittifak ettikleri şey şer'i bir hüküm olur. İcmanın gerçekleşmesi bütün müçtehitlerin ittifakına bağlıdır. Bu müçtehitlerden birisi dahi muhalefet etse, icma gerçekleşmez. Zira, ihtimaldir ki hak, o muhalefet eden müçtehidin elinde olsun. Bundan anlaşılıyor ki icmanın en büyük şartı ittifak yani birliktir.

 

Bir asırda bulunan müçtehitlerin bir hâdisede ittifakları ve bu ittifaktan müslümanların haberdar olması aklen mümkin ve vakidir. Nitekim Ashab-ı Kiramın bazı meselelerde ittifak etmiş olması kesinlikle sabittir. Ümmet-i Muhammed'in en kudretli temsilcileri olan müçtehitlerin bir meselede ittifak etmeleri bir hüccettir. Böyle bir ittifakın şer'an bir hüccet sayılması bu ümmete İlâhi bir ikramdır.

İcma tanımı, anlamı:

Toplama : Kalın bazlamaya benzer bir çeşit tandır ekmeği. Toplanarak bir araya getirilmiş. Değişik parçaların bir araya getirilmesiyle oluşmuş. Sayıları veya nicelikleri birbirine ekleyip toplamını bulma işlemi, cem. Toplamak işi.

İslam : Müslümanlık.

Bilgin : Bilimsel bir konuda çok bilgisi olan kimse, bilimci, âlim.

İcmal : Gösterge. Özet.

İcmal etmek : Özetlemek.

Fikir : Düşünce. Kuruntu. Düşün.

Birli : As. Bir parçadan oluşan, kendinde herhangi bir şeyden bir tane bulunan.

Hukuk : Haklar. Yasaların ceza ile ilgili olmayıp alacak verecek vb. davaları ilgilendiren bölümü. Ahbaplık, dostluk. Bu yasaları konu alan bilim. Toplumu düzenleyen ve devletin yaptırım gücünü belirleyen yasaların bütünü, tüze.

Terim : Cebirsel bir anlatımda + veya - işaretleri arasında bulunan parçalardan her biri. Geleneksel mantıkta özne veya yüklem. Bir bilim, sanat, meslek dalıyla veya bir konu ile ilgili özel ve belirli bir kavramı karşılayan kelime, ıstılah. Bir denklemde = işaretinin iki yanındaki anlatımlardan her biri. Bir kesrin pay ve paydasından her biri, had.

Dönem : Bir çağ içinde belli özellikleri olan sınırlı süre. Belli özellikleri olan zaman parçası, periyot. Yasama meclisinin iki seçilişi arasındaki süre, devre. Yarıyıl.

Yaşam : Doğumla ölüm arasında yaşanan süre, ömür, hayat.

Kitap : Herhangi bir konuda yazılmış eser. Ciltli ve ciltsiz olarak bir araya getirilmiş, basılı veya yazılı kâğıt yaprakların bütünü. Kutsal kitap.