İsrafil nedir, İsrafil ne demek

İsrafil; bir din b. terimidir. Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır. kökeni arapça dilinden gelmektedir.

  • İslam inanışına göre kıyamet gününü, boru öttürerek bildirmekle görevli melek

İsrafil isminin anlamı, İsrafil ne demek:

Erkek ismi olarak; İslam inanışında dört melekten, kıyamet kopacağını üfleyeceği boru ile bildirecek olan melek.

İsrafil hakkında bilgiler

İsrâfil (إسرافيل), İslam inançlarına göre dört büyük melekten birisi olan İsrâfil'in görevi Sur'a üflemekten ibarettir.

İsrâfil Kıyamet günü Allah'ın emri ile iki defa Sûr'a üfleyecektir. "Sûr'a üflenince, Allah'ın dilediği bir yana, göklerde olanlar, yerde olanlar hepsi düşüp ölür. Sonra Sûr'a bir defa daha üflenince hemen ayağa kalkıp bakışıp dururlar".

İsrâfil'in birinci üflemesi ile yer ve gökteki bütün canlılar ölecek ve dünya hayatı sona erecektir. İkinci defa üflemesiyle de bütün canlılar dirilecek ve ahiret hayatı başlayacaktır. İsrâfil'e, Sûr'a üfüreceği için, Sûr Meleği de denilmiştir. Peygamber'e Sûr'un mahiyeti sorulunca şöyle demiştir: "Üfürülen bir boynuzdur." Peygamber şöyle demiştir; "İsrâfil Sûr'u tutmuş hazır bir şekilde kendisine ne zaman üfürmek için emredileceğini bekliyor".

 

İsrâfil'in sûr'a üfürmesini anlatan uzun bir hadis, tefsir kitaplarında konu ile ilgili ayetlerin açıklamasında kullanılmıştır. Hadisin bazı cümleleri sahih hadis kitaplarında konu ile ilgili bahislerde geçmekle beraber, bazı cümleleri ifade ve manâ bakımından münker kabul edilmiştir. Hadisin tek râvisi olan İsmail b. Râfi' Medine'nin kıssacılarındandır. Kıssacılar kulaktan kulağa geçen hikayeleri kolaylıkla ezberleme kabiliyetleri ile bilinirdi.

İsrafil kısaca anlamı, tanımı:

İslam : Müslümanlık.

Kıyamet : Büyük felaket, afet. Gürültülü karışıklık, gürültü patırtı. Tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman, hesap günü, kıyamet günü, mahşer günü.

Melek : Terbiyeli, uysal kimse. Tanrı ile insan arasında aracılık yaptığına ve nurdan olduğuna inanılan manevi varlık, ferişte.

İsraf : Gereksiz yere para, zaman, emek vb.ni harcama, savurganlık.

İnanış : İnanılan şey. İnanma işi.

Boru : Bir yerden başka bir yere sıvı, gaz vb. aktarmaya yarayan, içi boş, uçları açık, uzun ve dar silindir. Borazan.

Bildirmek : Anlatmak, ifade etmek. Herhangi bir konuda bilgi vermek. Herhangi bir şeyi haber vermek.

Görevli : Görevi olan, vazifeli. Resmî görevi olan kimse, memur.

İnanç : Tanrı'ya, bir dine inanma, akide, iman, itikat. Birine duyulan güven, inanma duygusu. İnanılan şey, görüş, öğreti. Bir düşünceye gönülden bağlı bulunma.

Dört : Dört sayısının adı. Bu sayıyı gösteren 4 ve IV rakamlarının adı. Üçten bir artık.

Büyük : Çok, ortalamayı aşan (soyut kavram). Niceliği çok olan. Boyutları, benzerlerinden daha fazla olan (somut nesne), makro, küçük karşıtı. Önemli. Büyük abdest. Yetişkin, belli bir yaşa gelmiş. Üstün niteliği olan. Makam, rütbe, derece bakımından daha üst olan kimse.